Een waanzinnig 2009
De afgelopen maanden was een turbulente tijd en 2009 zal het jaar van veel verandering worden voor velen van ons. Met de storm die over ons heenraast, zal dat niet altijd even makkelijk zijn, maar elke verandering is ook een kans; een kans om onszelf ‘opnieuw uit te vinden’.
Eén ding zal niet veranderen (behalve de look & feel) en dat is ‘InspiratieBlog’; met duizend bezoekers per maand gaan we vol goede moed 2009 in. Tot de volgende Blog! Het feest gaat beginnen.
Level 5 Leadership
Bloggers 'hell'
Eerste indrukken - Top 30
Deze is mijn favoriet; een beetje man loopt in strak pak en met z’n zonnebril op, zijn ondergang tegemoet:
De Beste & Slechtste van 2008
O.T.2
2008 in Foto's
Helaas blijkt uit het beeldverslag dat de wereld er (weer) niet veel beter op is geworden in 2008. Sic!
Monty Python - Merchant Banker
Üeber-Recessie?
Vaagtaal en Klaartaal
De uitdrukking ‘een plekje geven’ heeft de vaagtaal-verkiezing 2008 gewonnen. Op enige afstand volgen ‘proactief' en ‘het kan toch niet zo zijn dat’.
Het resultaat van de vaagtaal-verkiezing 2008 maakt pijnlijk duidelijk dat het toch niet zo kan zijn dat het taalgebruik van de gemiddelde Nederlandse schrijver toe is aan een herconceptualisatie op meerdere punten. Dat blijkt uit deze 360 gradenfeedback van uitgebrachte stemmen van proactieve schrijvers die hun mening via hun stem hebben doorgecommuniceerd aan de Account Manager Vaagtaal. Deze uitkomst zullen we met z’n allen een plekje moeten geven.
De resultaten
In totaal brachten 364 mensen hun stem uit. Hiervan stemden 22 op ‘een plekje geven’, waarmee deze zorgzemel-uitdrukking de titel vaagste vaagtaal van 2008 heeft gewonnen. Ook het veelgebruikte ‘proactief’ trok veel stemmers. Er is bijna geen personeelsadvertentie te vinden waarin niet om een proactieve medewerker wordt gevraagd. Een uitdrukking die vooral irritatie veroorzaakt bij lezers en luisteraars is ‘het kan toch niet zo zijn dat’, waarbij de schrijver of spreker vervolgens meldt dat het toch echt wél zo is. ‘Herconceptualiseren’ heeft 14 stemmen gekregen, vermoedelijk omdat niemand de precieze betekenis van dit woord kon achterhalen, terwijl het - zeker in beleidstaal - geregeld opduikt. De ‘account manager’ scoort ook goed, vooral omdat het een overbodige spatie bevat en hijgerig Engels is. Als de vaagtaal-verkiezing iets duidelijk maakt, dan is het wel dat we gewoon weer eens met elkaar moeten praten, en niet van alles en nog wat moeten ‘doorcommuniceren’. Tenslotte, er mag dan grote behoefte aan terugkoppeling en evaluatie bestaan, ‘360 gradenfeedback’ is ongewenst.
Dus voortaan gewoon klare taal!
9 Voorspellingen voor 2009
Tom Asacker schreef negen voorspeliingen voor 2009; integraal overgenomen omdat ze te mooi zijn om alleen maar samen te vatten:
#1 The Earth will complete its 584 million mile, 67,000 mph trip around the Sun without incident
I know, that’s a pretty lame kick-off prediction. But think about those numbers for a minute. We’re all
outgrowths of a living mass that is rocketing through space around an enormous ball of fire. Does that make
any sense to you? Me either. So stop trying to figure it all out. Stop trying to protect yourself from an
unknowable future and instead be a connected and passionate part of the here and now. “What is important in
life is life, and not the result of life.”⎯ Johann Wolfgang von Goethe
#2 Many things will change, but many people will not
Most of us will be doing, thinking and feeling more or less the same things this time next year as we are now. If
you don’t want that sameness, grab yourself by the collar and yank yourself off of that comfortable, well-worn
path and onto the one less traveled by you. Let go of your past and grab onto your future. Because while you’re
waiting for that grand insight to point you in the right direction, the beauty of life is flying right on by. “Without
change, something sleeps inside us, and seldom awakens. The sleeper must awaken.”⎯ Frank Herbert
#3 Most people will sit quietly in their seats and watch life unfold around them
A recent New Yorker magazine cartoon made it comically clear: There’s a lot that we all want to experience, but
not much that we actually want to do. Most of us simply want to go along to get along and enjoy the ride. Well,
the ride is slowing to a crawl. And when it starts back up, it’ll be a much different ride. What kind of ride? The
best way to know that is to put yourself in charge of creating it. Grab the wheel and get moving. Let the pull of
what excites you and what you care most deeply about be your guide. “The reason why worry kills more people
than work is that more people worry than work.” ⎯ Robert Frost
#4 A lot of people and businesses will fail
That’s the unfortunate nature of life. You try something, it doesn’t work. You try something different, it works.
If it works big, people copy you (or steal it). You try something new, failure again. If you’re trying, if you’re
living, you will fail. So what? I remember college friends years ago telling me that they could never “do what I
do.” I didn’t know what that meant, so I asked. “You know,” one replied. “No security. Going out on your
own.” “Security is an illusion,” I countered. “Everyone is ‘on his own.’ And for the record,” I added. “I could
never do what you all are doing.” Live a life of no regrets. Seize this opportunity to learn and grow and
experience, while everyone else snuggles deeper into their comfy routines. “He who has never failed
somewhere, that man can not be great.” ⎯Herman Melville
#5 Many “friends” will be lost and many new ones made
Social networks are all the rage today: MySpace, Facebook, Friendster, LinkedIn, Twitter and Plaxo, as well as
the many recurring real world gatherings. And indeed, they can be great ways to stay connected and to gain
attention. But many of the people who have “friended” you through these groups did so for a reason; their
reason. And once that reason goes away, so will they. Don’t sweat it. Keep connecting. Keep reaching out and
sharing with people with similar interests and beliefs. But also, spend more slow and deep time with your family
and your true friends; those who accept and care about the real you, not the social status you. “In prosperity,
our friends know us; in adversity, we know our friends.”⎯ John Churton Collins
#6 The passionate will not only survive, they will thrive
What’s bugging you? Whatever it is, for your sake⎯and for those unwilling or unable to change⎯do
something about it! That’s the key to growth and success. The inventor David Levy referred to it as the curse
effect: “Whenever I hear someone curse, it’s a sign to invent something.” Well, perhaps that someone is you
and that “cursing” is resonating between your ears. If so, don’t let it irritate you and drain your life and passion.
Use it to fuel you and drive you forward. The future belongs to those unwilling to accept the stifling status quo;
to those who stay puzzled, excited, frustrated and surprised. “Whenever anything is being accomplished, it is
being done, I have learned, by a monomaniac with a mission.” ⎯ Peter Drucker
#7 Success will go to those with the best questions, not those with the cleverest answers
Do you know the definition of an expert? An expert is someone who knows more and more about less and less
until he knows absolutely everything about nothing? And a generalist? A generalist, like so many afflicted
with digital A.D.D., is someone who knows less and less about more and more until he knows absolutely
nothing about everything. Successful people know that they’ll never know enough, especially about what really
matters. So, they pay attention. They catch on and refocus rapidly. They never stop trying and learning.
They’re driven by the questions, by their desire to understand and to change things. “All you need in this life is
ignorance and confidence, and then success is sure.”⎯ Mark Twain
#8 Execution is the new strategy
E.L. Doctorow wrote, “Planning to write is not writing.” Here’s the funny thing: Writing is not writing. It’s
editing. You’re really not sure where you’re going until well after you’ve begun; until you’ve put pen to paper
(or type to page). And then, the work unfolds in unpredictable and mysterious ways. Sure, vision and planning
are important. But with the accelerating pace of change in today’s world, the important insights are more likely
to come through doing and editing, than through speculating and strategizing. “Change will lead to insight far
more often than insight will lead to change.”⎯ Milton H. Erickson
#9 Making a difference will trump making a buck
Walt Disney’s mantra was, “I don’t make movies to make money. I make money to make movies.” What about
you? Why do you make money? Think really hard and long about that simple question. If you’ve been putting
off being passionate about your work in order to make a lot of money, now may be the time for you to make a
change. Why? Because the business of making money simply to make more money is quickly coming to an
end. The future is not in making a buck; it’s in making a difference. “We make a living by what we get, but we
make a life by what we give.”⎯ Winston Churchill
The great Danish physicist Niels Henrik David Bohr wrote, “Prediction is very difficult, especially if it’s about
the future.” But, the first woman to receive the Pulitzer Prize for Poetry, Edna St. Vincent Millay, reminds us,
“It’s not true that life is one damn thing after another; it’s one damned thing over and over.” Physics and poetry.
Such is the nature of our paradoxical world. Just remember, it’s your future that you have control over, and only
you have the power to change that one damn thing. Stay passionate!
€50mrd verdampt en we wisten het al even!
En weer zijn het de inhalige jongens en meisjes van Fortis die de grootste klappers in dit debacle pakken; lezen zij geen analyses van hun concurrenten?
Zo kan het ook - The Sequel
Off Topic
Zo kan het ook
Eitje toch?
Economische scenario's voor de komende 3 jaar
Het eerste scenario schetst een ‘normaal’ verloop van de neergang waar we net aan zijn begonnen. Uitgangspunt is dat vanaf nu de financiële markten tot rust komen. Het economisch herstel komt mondiaal in de loop van 2009 weer op gang, waarbij het herstel in de VS sneller gaat dan in Europa. We gaan er vanuit dat de nu genomen maatregelen effect sorteren en leiden tot herstel van het vertrouwen in de financiële markten. De wereldwijde groei veert vrij snel weer op en de gemiddelde groei van het BBP is in de periode 2010-2014 met 4% voor de wereldeconomie en met 1,9% in Nederland solide.
In het tweede scenario deprecieert de dollar aanzienlijk door alle problemen. Het grote tekort op de lopende rekening en ook de grote overheidsschuld maken de VS minder aantrekkelijk als veilige haven. In dit scenario devalueert de dollar ten opzichte van alle andere valuta met 35%, zodat de eurodollar koers op 0,5 uitkomt (1 euro is dus 2 dollar waard). Een zeker op korte termijn pijnlijk aanpassingsproces volgt, met alle gevolgen van dien voor de wereldeconomie.
In het derde scenario, ‘depressie’, is het uitgangspunt een langdurig uitblijven van het vertrouwensherstel. Hierdoor slaagt de financiële sector er niet in om de geleden verliezen als gevolg van de subprime kredietcrisis (gedeeltelijk) terug te winnen. Bovenop deze verliezen ontstaan verliezen op gewone leningen die huishoudens en bedrijven als gevolg van de recessie niet meer terug kunnen betalen. Een aanhoudend slecht beurssentiment maakt nieuw kapitaal bovendien voor een langere periode schaars. Hierdoor blijft krediet de komende jaren duurder en schaarser dan in het milde scenario. De economische groei in de VS en het eurogebied haalt in dit scenario pas in de loop van 2012 weer haar trendmatige niveau en de werkloosheid loopt behoorlijk op.
Alle drie de scenario’s zijn mn afhankelijk van de prijs van krediet (TED-spread):
Ten tweede het sentiment op de beurs:
En ten derde de wisselkoersen (mn de dollar):
Charter for Compassion
Slaven, coke en innovatie, toch?
Inmiddels is het al weer twee jaar geleden dat Balkenende zijn praatje hield over het ondernemend vermogen van Nederland. Je weet wel die over de VOC-mentaliteit, eindigend met het woordje ‘toch’. Een gouden combinatie overigens waardoor je dit praatje niet snel meer zal vergeten. Daarnaast gaf het gelijk een mooi handvat voor de azijnpissers om zich weer eens lekker het mannetje of vrouwtje te voelen. Immers de beste stuurlui staan aan wal. En wij maar denken dat de toevoeging ‘toch’ verwees naar een stukje onderzekerheid of een domme verspreking.
Slaven, coke en grootste handelsbedrijf
De vergelijking met onze huidige handelsgeest en onze VOC-tijdperk is niet helemaal prettig. Hoewel wij netjes in onze geschiedenisboekjes vermelden dat de VOC zich bezig hield met de import van zaken als koffie, thee en peper, was de situatie benedendeks toch niet zo heel vriendelijk voor de meereizende slaven. Of denk je nu werkelijk dat dit zwartrijders op een cruiseschip waren? Bekijk de film Amistad eens; hoewel deze in een andere tijd afspeelt, geeft deze wel een indrukwekend beeld hoe het er aan toe moest zijn gegaan op zo’n VOC schip. Een trailer kun je hier bekijken. Iedere videotheek heeft de film nog wel staan. Dan begrijp je meteen waarom Obama zoveel emoties lost maakt, daar aan de andere kant van de grote plas.
De VOC was daarnaast werelds grootste coke dealer. Een positie die wij tot nu toe overigens aardig hebben kunnen handhaven.
Wat Balkenende natuurlijk bedoelde was het innovatieve karaker, het lef en inzicht achter de VOC. De VOC was namelijk ’s werelds grootste handelsbedrijf, de eerste echte multinational en het eerste bedrijf dat aandelen uitgaf. Met overigens als grootse aandeelhouders Amsterdam (57%) en Zeeland (20%). Denk gerust eens aan het bloed en tranen van die slaven als je door het pittoreske Middelburg of Amsterdam heen loopt. Nee, dat bloed dreef niet letterlijk door de straten want dit soort dingen werd natuurlijk buitenbeeld afgehandeld. Wij waren, en zijn, immers wel een beschaafde natie, toch? En iets wat we niet zien, gebeurt niet…
Ondernemerskracht en Printer.com, toch?
Waar zijn die Nederlanders van weleer gebleven? Nee, zit innovatie en ondernemerskracht dan toch niet in de genen? Als ik zo eens rondkijk in ons economisch landschap dan moet haast de conclusie zijn dat dit inderdaad niet vaak het geval is. Tot op zekere hoogte kan ‘ondernemerschap’ dus gelukkig getraind en verder ontwikkeld worden. Vooral heel veel doen en oefenen is hier het credo.
Twee jaar na dato moet Balkenende blij zijn met het persbericht ‘Printer.com brengt Nederlands concept naar VS’ . Hier vind je het gehele persbericht.
De printer en inkt- boeren Marcel Borgman en Bart Mossink, eveneens betrokken bij tonershop.nl, hebben dit trucje in meerdere landen uitgehaald. Ze gaan de VS en de rest van de wereld veroveren met een uitermate simpel, en daardoor zeer krachtig, concept. Het online vergelijken van printers en inkt. Natuurlijk om geld te besparen. Oerhollands, immers “geen cent teveel”’. Zouden ook hierin Zeeuwen aandeelhouder zijn?
Stupide eenvoud, meer wie bedenkt het...
Waarom is hier niemand eerder opgekomen? Omdat goede ideeën zo stupide eenvoudig zijn dat je er liever niet over nadenkt. Overigens is de moeilijkheidsgraad van een simpel idee, om deze ook daadwerkelijk eenvoudig te houden, op een krachtige wijze uit te werken, en te implementeren. En dat is de mensen van Printer.com tot nu toe goed gelukt. Een leuk citaat uit het FD van 5/12: ‘De beste ideeën komen van ongehoorzame mensen. Koester deze medewerkers’. Oeps, je hebt net een ‘ongehoorzame’ tijdens het jaarlijkse feedback feestje de volle laag gegeven... Dat gaat indirect geld kosten... Want wat denk je nu werkelijk zelf, waren het de brave witte schaapjes of de schaarsere bruine die de VOC uiteindelijk neer hebben gezet? Laat de witte schaapjes in je organisatie dus niet hun persoonlijke frustratie en beperkingen uitstorten over die paar bruine die wel authentiek talent hebben.
800.000 dollar voor het opritje
Ongetwijfeld was het wel even slikken voor de heren dat de aankoop van het domein printer.com 800.000 dollar moest kosten. Maar daarvoor hebben ze natuurlijk wel een hele mooie passende oprit gekregen naar hun winkeltje. De businesscase bepaalt hier uiteindelijk de echte waarde van een internetdomein.Ga zelf kijken op printer.com.
En dus...
Het kan niet anders dat Balkenende dit soort mentaliteit bedoelde in zijn praatje destijds. Over de, letterlijke of figuurlijke, grenzen heen kijken. Met onze digitale schepen terug het wereldtoneel op. En onze slaven? Ja, dat zijn tegenwoordig keurige programmeurs die voor weinig in het Oostblok of Azië aan het werk zijn. Nu maar hopen dat deze ook niet, net als op de Amistad, in opstand gaan komen. Want deze moderne ‘slaven’ zijn inmiddels cruciaal geworden voor onze economie.
Proost op het team achter Printer.com! Ondernemersschap puursang. Dat ze de hele wereld mogen veroveren. En Nederland natuurlijk.
Anthony van der Zwan, werkzaam bij Ordina, schrijft regelmatig over geldzaken, welzijn en talent. Dit artikel is op persoonlijke titel geschreven, en alle uitingen zijn zijn privé mening en hebben niets te maken met zijn werk, werkgever, of andere belangen.
Talent en Leiderschap
Colvin geeft de 8 eigenschappen van leiderschap, talent en succes. Bij deze:
- Understand that each person in the organization is not just doing a job, but is also being stretched and grown. The best organizations assign people to jobs to push them just beyond their current capabilities and build the skills that are most important. Organizations tend to assign people based on what they’re already good at, not what they need to work on.
- Find ways to develop leaders within their jobs. One technique: short-term work assignments. Managers don’t leave their jobs, but they take on an additional assignment outside their field of expertise.
- Encourage their leaders to be active in their communities. Community leadership roles are opportunities for employees to practice skills that will be valuable at work.
- Understand the critical roles of teachers and of feedback. At most organizations, nobody is in the role of teacher or coach. Employees aren’t told which skills will be most helpful to them and certainly aren’t told how to best develop them.
- Identify promising performers early. A telling indicator is how interns get others to work with them when they have absolutely no authority.
- Understand that people development works best through inspiration not authority.
- Invest significant time, money, and energy in developing people. You don’t develop people on the cheap, and you don’t just bolt a development program onto existing HR procedures.
- Make leadership development part of the culture. Developing leaders isn’t a program, it’s a way of living.
Hoe haal je $18 Mrd op ?
According to very recent market research (conducted by CNW Marketing Research), more than 30% of consumers who considered a GM vehicle and purchased a competitive product instead cited the possibility of GM bankruptcy as the top reason for not buying a GM product. This is more than double the percentage of the next highest reason. ... The plain fact is bankruptcy of an auto company is markedly different and much riskier than that of a steel company or an airline, with the potential for: lengthy delays, given the number of stakeholders; significant administrative costs; the very real risk of the lack of funding while in bankruptcy; and the stigma attached to our products in the eyes of consumers. On this latter point, it cannot be emphasized strongly enough how much a bankruptcy will depress sales of an auto manufacturer's products due to consumer fears of long-term warranty, resale value and service-related issues.
Wat vreselijk denk je dan.
Verder lees je eigenlijk weinig hoe het miljarden-verlies gestopt gaat worden (voor GM, Vauxhall, Opel, Hummer, Saab etc.), maar goed het is goedkoper dan geld in een bank of verzekeraar stoppen en je kunt toch wat meer kwijt op je achterbank. Ik zou zeggen doen! Hoezo heb je een businesscase nodig als je $18 Mrd. wil hebben?
Aziatische kijk op Kredietcrisis
One day, a plain-looking man came with a pretty-looking office lady to the LV store in Causeway Bay, Hong Kong Island .
He chose an LV bag worth HKD 65,000 for the office lady. When it came time to pay, the man took out a cheque book and wrote out a cheque.
The salesperson was hesitant because the couple hadn't shopped there before.
The man discerned what the salesperson was thinking and he said calmly: "I sense that you are concerned that this cheque may bounce, right? Today is Saturday and the banks are closed.
Let me suggest that I leave the cheque and the handbag here. When the cheque clears on Monday, you can deliver the handbag to this lady. How about that?
The salesperson was reassured and gladly accepted the suggestion. In addition, he waived the delivery charges. He promised that he would personally make sure that this gets done.
On Monday, the salesperson took the cheque to the bank. The cheque bounced!
The irate salesperson called up the client, who told him:
"What is the big deal? Neither you nor I have suffered any
loss. Last Saturday night, I went to bed with that girl
already! Oh, by the way, I thank you for your cooperation."
This story reveals the nature of the sub-prime mortgage crisis. When people have high hopes for huge future returns, they lower their guard about the potential risks.
This pretty girl thought that the HKD 65,000 LV bag was going to come home on Monday, and so she lowered her guard. Therefore, she believed that her investment in the ONE NIGHT STAND was worth it even though it was based upon huge and highly uncertain risks.
Investment companies are great with packaging high return (but high risk) deals.
The Chinese stock speculators are like this pretty woman. As such, they deserve to lose money. Without people like these, how are people going to make money from the stockmarket? As for the media and the stock analysts, they often play the role of the LV salesperson.
Dank aan Andre vd Marck voor column; keep them coming!
IPSE en de Power Quotient
Anders gezegd:
- Wat weet je? (Iq; je hoofd)
- Wat voel je? (Eq; je hart)
- Wie ken je? (Sq; je hart)
- Wat doe je? (Pq; je buik)
De vierde is ‘nieuw’ en door mij geintroduceerd; volgens mij heb je ook niks aan de eerste drie als je het niet weet om te zetten in daden. Voor een goede consultant zouden de drie (hoofd, hart, buik) niveaus ook moeten leiden tot de volgende drie vragen:
- Wat ga ik hier doen?
- Welke collega’s kunnen hier meedoen?
- Hoe kom ik hier weg? Wat is mijn volgende klus?
Opa, hoe ontstond de Kredietcrisis van 2008?
De wereld na Barack en Harvard
Op deze bijzondere plek mocht ik de afgelopen twee weken rondlopen en het Leading Professional Service Firms-programma van Harvard Business School doorlopen. Hier wat hoogtepunten, maar het meest bijzondere moment was wellicht dat Prof. Jay Lorsch aanwezig was geweest bij een diner met Barack Obama op de voorlaatste avond van ons programma. De volgende morgen kon hij zijn emoties niet inhouden toen hij vertelde hoe trots en blij hij was dat hij dit mocht meemaken in de USA (hij is 75!). Een zaal met 80 top-professionals vanuit de hele wereld zat stil en met een brok in de keel te kijken naar deze baanbrekende denker in consulting-land (zijn boek Aligning the Stars is een klassieker). Naast hem bestond de topcast van hoogleraren uit Tom DeLong (van When Professionals have to Lead), Boris Groysberg en Ashish Nanda. Het leermodel van Harvard is bijzonder; volledig gebaseerd op casussen (4 per dag: gemiddelde casus is 1 uur inleeswerk (de avond ervoor tussen 20:00 en 24:00) en wordt in 1,5 uur doorgespit in een klassikaal model tussen 08:30 en 17:00):
(Jay Lorsch in class)
Boris Groysberg had een mooie stelling: Firms need talented workers more then these workers need firms en in de definitie van Harvard zijn deze ‘Stars’ men/women in critical jobs whose performance crucial is to their organizations’ success’. Worden Stars geboren (nature)? Voor een deel is het antwoord ja, want het zijn A-typen die willen scoren, hard werken, gedreven en bijzonder intelligent zijn. Toch blijkt dat er eerder sprake is dat ze 'gemaakt' worden (nurture); het onderzoek van Groysberg toont namelijk aan dat Stars grotendeels (voor 70%) high performers zijn die zich ontwikkelen in de eigen organisatie (dus minder nature) en als ze naar een andere organisatie overstappen daalt hun performance dramatisch.
Les 1: ontwikkel stars, en 'koop' ze niet van buiten. Behoud je sterrenteam door ze in staat te stellen vaardiger te worden, door ze erkenning te geven en door te zorgen voor een goede werk-privé balans (uit datzelfde onderzoek van Groysberg komt naar voren dat van de de stars die van andere organisaties komen, 66% binnen 3 jaar weer vertrekt):
Over Change (Les 2) gaf DeLong een mooie formule: Verandering = (Ontevredenheid * Perspectief * Proces) > Weerstand. Een veelvoorkomende vergissing is dat er veel nadruk wordt gelegd op perspectief/toekomst en te weinig op ontevredenheid en proces (zie ook Les 3).
Les 3: DeLong geeft ook nog een mooi model over de taak van leiders in een PSF (Professional Service Firm):
- Setting Direction
- Building Commitment
- Ensuring Execution
- Leading by Personal Example
Een derde gebied (Les 4) dat veel aandacht kreeg was: The Firm vs. The Family. Veel gedreven professionals werken te veel (60-70 uur is geen uitzondering) en dat gaat ten koste van huwelijk en gezin. Bij gewone mensen is het echtscheidingspercentage al bijna 50%, onder ‘stars’ is dat 75%. Zoals Jay Lorsch ons voorhield: Build a Life, not a Resume. Iets dat ook voor mij persoonlijk een uiterst relevant onderwerp is.
Als laatste (Les 5) zou ik willen wijzen op een onderwerp van Tom DeLong over de ‘vergeten B-spelers’ in de PSF; de 65% van jongens en meisjes die nooit partner zullen worden, maar die het kloppend hart van de organisatie zijn. Aan deze groep (het B-team) zou een goede Managing Partner eenvoudig tijd kunnen besteden en zo The Firm op een relatief goedkope manier helpen:
Er zijn twee boeken waar het gedachtengoed van deze opleiding instaat:
- When professionals have to lead, DeLong, Gabarro and Lees, Harvard Business School Press, 2007
- Aligning the stars, Lorsch and Tierney, Harvard Business School Press, 2002
Even weg
De Wereld na de USA
Een wereld waarin de United States niet langer domineren in de mondiale economie, niet meer (alleen) de wereldpolitiek orchestreren, en niet meer de leidende cultuur is. Maar waar door "rise of the rest”, met landen als China, India, Brazilië en Rusland de wereld wordt hervormd; de grootste gebouwen, de meest-verkopende films en de meest geavanceerde producten komen niet (meer) uit de USA. Als je hiernaar kijkt snap je hoe dat kan:
Schraalhans Keukenmeester
Gelukkig is er soms tegengeluid en vandaag in het FD (blz. 12) een aardig stuk van FD-redacteur Jeroen Bos onder de titel: Wil de echte leider opstaan? Hij waarschuwt dat het management niet te ver moet gaan met zulke schraperige maatregelen; als het bedrijf serieus geld verliest, maken deze kosten het nooit goed. Een uitje of een feestje kan ook veel goeds doen voor het teamgevoel en mensen beter laten samenwerken. Dan is het een zinvolle investering, waarmee je op de lange termijn je medewerkers blijft binden. Aan zo’n vooruitziende blik ontbreekt het nogal eens. Daarom komt de echte reorganisatie vaak pas na de officiële reorganisatie. De goede werknemers hebben gewacht totdat de banenmarkt aantrekt en vertrekken dan!
Aan alle Schraalhanzen van Nederland: U bent gewaarschuwd!
Ont-moeten
Artikel 8 ‘Het recht tot vereniging wordt erkend. Bij de wet kan dit recht worden beperkt in het belang van de openbare orde.’
Artikel 9 Lid 1. ‘Het recht tot vergadering en betoging wordt erkend, behoudens ieders verantwoordelijkheid volgens de wet.’
Een belangrijk recht. Het moet niet. Het mag. Dit is voor mij de lading van ontmoeten; het mogen ontmoeten van een ander. Maar het niet moeten, het ont‐moeten in rust.
Synchroniciteit
Wat mij aanspreekt is ontmoeten in de betekenis van toevallig tegenkomen. Maar dan niet in de vorm van zomaar toevallig, maar in synchroniciteit. Toeval met betekenis. Een opvallende ontmoeting of gesprek bijvoorbeeld die een kettingreactie teweeg kan brengen. Synchroniciteit is in 1930 bedacht door Jung, een Zwitserse psychiater en psycholoog. Volgens Jung ervaar je een synchroniciteit als iets meer dan gewoon toeval is, omdat de gebeurtenissen, of hetgeen bijvoorbeeld gezegd wordt, voor de ontvanger met elkaar te maken schijnen te hebben, maar niet omdat het ene het andere heeft voortgebracht. Maar weer andere stromingen schrijven synchroniciteit toe aan sturende hogere (goddelijke)machten. Ik zelf zie synchroniciteit als een signaal van de eigen geest, gevoed door natuurlijke energie en signalen. Zeg maar het poldermodel tussen de twee eerder genoemde stromingen.
Oppervlakkig
Een mens heeft de hele dag contact met bijvoorbeeld zijn dierbare naaste, voor het schoolplein, met mensen zomaar in het voorbij gaan, cliënten en met collega’s. De meeste van deze contacten zijn oppervlakkig. Natuurlijk worden de benodigde woorden en signalen uitgewisseld. Maar ontmoet je deze personen ook daadwerkelijk? Weet je wat zijn of haar drijfveren zijn? Of waar de passie
ligt? Wat deze persoon bezig houdt? Waar je mee zou kunnen helpen? Wellicht kan je elkaar aanvullen? Of ben jij de sleutel tot iemands anders zijn uitdaging. Of andersom. Ondanks het vele ‘gecommuniceer’ weet je vaak maar heel weinig van de personen die je tegenkomt. Van een echte ontmoeting is dan geen sprake. Eigenlijk gaat het niet eens over het uitwisselen van heel veel woorden, communiceren doe je immers slechts voor een minuscule stukje verbaal, maar om die uitwisselende vonk.
Ont‐moeten
Ont‐moeten leidt uiteindelijk tot ontmoeten. Ont‐moeten en ontmoeten hebben dus beide hun eigen betekenis. Verbale en non‐verbale communicatie wordt beïnvloed door regels, normen en waarden die worden bepaald door onze omgeving. We gedragen ons naar dat geen wat er van ons verwacht wordt, vanuit de rol die ons wordt toegeschreven of die wij ons zelf hebben toegedicht in de loop van ons leven.
Uiteindelijk gaat hier een zekere dwang vanuit. Communicatie is dan alleen nog maar een rationeel proces. Zonder dat wij naar ons hart luisteren. Om te ontmoeten dien je deze ’opgelegde’ wijze van communicatie naast je neer te leggen. In eerste instantie kan dat nogal wat weerstand opleveren in je omgeving, je doet immers niet meer wat je ’moet’ doen. Maar uiteindelijk leidt deze weg naar het daadwerkelijk ontmoeten van mensen (en jezelf…). Echte communicatie gebeurt zonder je gedachten, en daarmee je woorden, constant door allerlei ’opgelegde filters’ heen te halen. Je communiceert dan op basis van je werkelijke zelf, omdat je authentiek bent.
Authentiek
Authentiek is als je activiteiten en keuzes tegen het licht houdt, dicht bij je eigen natuur blijft en daarbij jezelf de vraagstelt of deze nuttig zijn in de dans met jezelf en de omgeving om je heen. Dit moet zeker geen rationeel proces zijn, maar meer een luisteren naar je hart. Luisteren bedoel ik niet figuurlijk, maar letterlijk. Luisteren met het hart is zeker geen empathische onzin. In de hersenen is namelijk het limbisch systeem betrokken bij je emotie en motivatie. Onderdeel van dit systeem is de hypothalamus die de regulering van je bloeddruk en hartslag verzorgd. Emotie communiceert via je lichaam tot jezelf en daarmee tot de omgeving. Het is onmogelijk om tegen jezelf te liegen. De kunst is om de geringste versnelling van je hartslag waar te nemen. Op dit principe is de leugendetector gebaseerd. Overigens moeten de koffiedrinkers oppassen, cafeïne beïnvloedt namelijk de hartslag en daarmee de objectiviteit bij het er naar luisteren.
De filosoof Martin Buber (1878 ‐ 1965) definieert in menselijke relaties (communicatie) twee fundamentele verschillen; I‐It en I‐Thou -relations.
’An I-It-relation is the normal everyday relation of a human being towards the things surrounding him. Man can also consider his fellows as an It and that is what he does most of the time, he views the other from a distance, like a thing, a part of the environment, forged into chains of causality. Radically different the I-Thou-relation. The human being enters into it with his innermost and whole being, in a meeting, in a real dialogue this is what both of the partners do.’
Tot slot, ontmoeten is communiceren door te ont‐moeten en vooral te luisteren naar hetgeen het hart te zeggen heeft. Daar is lef voor nodig omdat er tegen regels, waarde en normen gebokst moet worden. De ‘prijs’ om daadwerkelijk authentiek te communiceren; een stille wens van ieders geest...
—-
Anthony van der Zwan, werkzaam bij Ordina, schrijft regelmatig over geldzaken, welzijn en talent.
Dit artikel is op persoonlijke titel geschreven, en alle uitingen zijn zijn privé mening en hebben niets
te maken met zijn werk, werkgever, of andere belangen. Alle auteursrechten voorbehouden.
Probeer dan maar eens gewoon te blijven
Een groot verliezer en een bijzondere winnaar
Hij lijkt mij geen groot leider te zijn geworden, maar John McCain is wel een knap verliezer; hoe hij zijn aanhang maant om achter zijn president, Barack Obama, te gaan staan is het teken van een groot verliezer:
4 November is een historische dag en zo voelde dat vanochtend toen mijn zoontje (van 9) de trap afstoof en de krant pakte (NRC.Next) om te zien wie gewonnen had; daarin stond het natuurlijk niet want de krant was van voor middernacht. Snel griste hij mijn iPod Touch om via Nu.nl daarop te zoeken wie gewonnen had. Juichend stampte hij door het huis: Obama, Obama, Obama! (zie ook hier).
Waarom hij hem een een goed leider van de wereld vindt, is mij niet helmaal duidelijk en kan hij ook niet uitleggen, maar kennelijk spreekt de persoon van Obama jonge mensen aan. Of wellicht kun je als je onbevangen kijkt naar iemands gezicht van nature zien wie de beste leider is? Ook bij mij liepen de tranen over mijn wangen toen ik de beelden zag van 200.000 mensen die hun man toejuichten om de wereld anders te maken. Het feit dat een afro-american president is geworden, is voor mij het bewijs dat we aan het begin van een nieuwe era staan, de era van respect, aandacht en compassie, de era van slow: Yes we can!
De echo van 1873
Ze houden het niet. Ze zitten tot hun nek in die malle complexe financiële producten waarvan niemand weet of ze nog iets waard zijn. Stap eruit nu het nog kan.
Dit had de kop van een krant vandaag kunnen zijn, maar komt letterlijk uit de krant van 1873, het jaar dat in de USA de Lange Depressie begon met als oorzaak een bank (Jay Cooke & Company) die leningen aan spoorwegmaatschappijen weer had verpakt en doorverkocht (klinkt bekend?). Het kaartenhuis stortte in en iedereen ging mee; wat volgde is 30 jaar (bijna) onafgebroken Depressie. En zo zag dat eruit (gezin met 7 kinderen in hun huis in de US):
Geen idee waar we nu met z’n allen op afstevenen!
Eind goed?
Successful people aren’t in possession of secrets known only to themselves. Don’t obsess over people who appear to you to be “winners”, but listen instead to the wisdom of people who’ve led enriching lives—people, for instance, who’ve found time for friends and family. Be generous in your interpretation of what success looks like. The best and most meaningful lives don’t always end happily.
Vooral de laatste 10 woorden doen denken.
Beurskoerzen op een glijbaantje?
Zen en de Kunst van de Kredietcrisis
De 1e officiele GastBlog; wie volgt?
Ik ben alles
De kern van de levenskunst Zen is grenzeloosheid. De vraag die hier voorafgaand aan gesteld kan worden is uitermate simpel, namelijk ‘wie ben ik’. Des te moeilijker het antwoord...
Een snelle sprong, dit artikel heeft immers niet tot doel u alle beginselen van Zen bij te brengen. Financiën is immers een hele rationele bezigheid, en levenskunsten behoren hier geen onderdeel van uit te maken. Toch?
De filosofie achter Zen is verrassend eenvoudig. Alles is een, en u bent alles. Alles is onlosmakelijk met elkaar verbonden. Wederom filosofisch gezwam?
Niet alleen filosofisch, maar gelukkig ook wetenschappelijk. Absoluut vacuüm (niets), bestaat vooralsnog niet, waardoor dus alles om ons heen bestaat uit een grote materiebrij die met elkaar communiceert. Om het verhaal compleet te maken is alle materie ook nog opgebouwd uit hetzelfde ‘elementaire’ deeltje. Dus ‘ik’ ben alles. Vanuit de Zen filosofie kan dus gesteld worden dat ‘ik’ onderdeel ben van de huidige financiële crisis, en omdat ‘ik’ als reactie hierop de hand op de knip hou en de besluit om te gaan bankieren met grootmoeder’s sok, ook nog onderdeel van de hierop volgende recessie. En daar ben ‘ik’ overigens geweldig blij mee. Immers een crisis en recessie is vooral een tijd om te komen tot een innerlijke groei.
Prozac
Maar zo’n innerlijke ‘ik’ crisis is niet goed voor de economie vind men, en zo is antidepressiva een hoeksteen van dezelfde economie geworden. Een ‘ik’ depressie wordt volgens enkele wetenschappers, die klaarblijkelijk voor het avondeten thuis wilde zijn, dan ook veroorzaakt door simpel weg een tekort aan serotonine (een stofje in de hersenen). En zo ontstaat er dan een aardige business met jaarlijks meer dan 6 miljoen recepten en een miljoen Nederlanders die bijvoorbeeld Prozac mogen slikken voor hun avondmaaltijd.
Maar meer dan een wetenschappelijk vermoeden dat zo’n ‘ik’ crisis of depressie wordt veroorzaakt door een tekort aan serotonine is er niet. Recentelijk inzicht wijzen echter meer richting een geestelijk verzet, althans voor een grootdeel van de betrokkenen. Iets wat vanuit de Zen filosofie overigens al eeuwen verteld wordt. Als je maar lang genoeg niet naar je eigen kern luistert, je talenten opzij schuift of niet volwaardig (h)erkent of bijvoorbeeld nooit stil kan staan omdat je het te druk hebt, dan trekt je geest vanzelf aan de bel. Het resultaat van een crisis of depressie is in zo’n geval uiteindelijk innerlijke groei. Althans als je hem aan durft te gaan, en niet wegdrukt met allerlei medicamenten met slechts als doel de ingeslagen weg vooral maar niet te hoeven verlaten. Immers angst, voor het nieuwe, laten regeren is de makkelijkste weg. Natuurlijk kan medicatie gebruikt worden als snelle tijdelijke oplossing om de situatie enigszins te stabiliseren, echter deze dienen dan wel gepaard te gaan met structurele wijzigingen die aan de wens van de ‘geest’ tegemoet komen.
Ik ben het bancaire stelsel
Juridisch gezien is zo’n ‘ik’ en bancaire instelling beiden een entiteit. De ene een natuurlijke entiteit en de andere een juridische entiteit. Gesteld kan worden dat zo’n juridische entiteit, een verzameling is van actieve natuurlijke entiteiten. Oftewel een juridische entiteit kan zich zelf niet besturen en daar zijn dus ‘ikken’ voor nodig. Daarnaast zijn zo goed als alle (volwassen) ‘ikken’ klant, en betrokken bij zo’n bancaire instelling als klant of als belegger. Dit laatste eventueel als omweg via bijvoorbeeld een pensioenfonds die bijna allemaal een financiële positie hebben in bancaire instellingen. Min-of-meer kan gesteld worden dat iedere volwassen financieel betrokken is bij één of meerdere bancaire instelling. Vandaar dat de financiële volumes in deze sector ook zo ‘onmetelijk groot zijn’, en daarmee ook de gevolgen als het een ‘een beetje misgaat’.
Door de opzet van het bancaire stelsel, is er eigenlijk sprak van een grote ‘dominoketen’ van financiële transacties. En uiteindelijk dan ook een mondiale keten van met elkaar verbonden ‘ikken’.
Met recht durf ‘ik’ dan ook te stellen dat ‘ik’ het bancaire stelsel ben. Hetgeen zich dus in het financiële stelsel afspeelt is dus het gevolg van hetgeen ‘ik’ doe en wil. Wijzen naar het graaien topbestuurders door middel van hoge bonussen, ook als de prestatie deze niet rechtvaardigt, of het over crediteren van hypothecaire zekerheden en het daarna ondoorzichtig verhandelen daarvan, is dus uiteindelijk een keiharde afspiegeling van onze eigen handelswijze en/of mentaliteit. Is er een verband tussen zoveel ‘ikken’ die in een individuele crisis zitten en de financiële crisis?
Bestrijding van de financiële crisis
In de afgelopen jaren, de aanloop naar de huidige financiële crisis, zijn er vooral veel nieuwe regels geïntroduceerd waaraan de financiële sector moest voldoen. Daarnaast is het toezicht op deze sector nog nooit zo groot geweest. En toch ging het mis. Al deze nieuwe regels en intensieve toezicht waren niet meer dan symptoom bestrijding. Maar zeg nou zelf, een oppas die je niet vertrouwd laat je bij voorbaat niet op de kinderen passen? Vertrouwen creëer je toch niet met regels ter voorkoming van wantrouwen?
De bestrijding van de huidige crisis en depressie lijkt in de kern erg veel op de wijze waarop deze bij het individu wordt bestreden. Namelijk een pil er in en terug op de oude weg. Zonder dat er gekeken wordt naar de ‘geest’ van deze depressie.
Alleen met kapitaal injecties komen we er niet, immers deze zijn uiteindelijk ook begrenst. Daarnaast lijkt het de vraag of het uiteindelijk een goed idee is om, zoals minister van Financiën Wouter Bos thans lijkt te gaan doen, uitsluitend de noodzakelijke veranderingen te laten doorvoeren door personen uit het ‘old boys network’. Immers de ‘geest’ van deze financiële crisis kan ons weleens een heel ander verhaal willen vertellen. Laten we deze financiële crisis dan ook gebruiken goed naar deze ‘geest’ te luisteren en te handelen.
----
Anthony van der Zwan, werkzaam bij Ordina, schrijft regelmatig over geldzaken, welzijn en talent. Dit artikel is op persoonlijke titel geschreven, en alle uitingen zijn zijn privé mening en hebben niets te maken met zijn werk, werkgever, of andere belangen.
Oh Fuck 3
Waarom we gelukkig zijn?
Opperbretel Kelder spreekt
Nu was het woord ’crisis’ in het Grieks gewoon ’kans’, dus dat is niet nieuw, maar een Bos die moet gaan ingrijpen in de Rijksuitgaven wordt een spannend jaar! Dat een kritische noot over de collectieve sector (bijna 50% van het BNP) nodig is, ben ik het met onze Opperbretel wel eens.De politiek heeft zich voorgenomen volgend jaar 222 miljard uit te gaan geven. Dat geld is er niet, zeker niet na de kapitaalinjecties voor de krijtstreeppakken. Linksom of rechtsom, Bos moet óf de belastingen verder verhogen – wat af te raden valt, de besteedbare inkomens moeten juist omhoog – óf bezuinigen. Zelfs een socialistische goedheiligman kan de sigaren uit eigen doos maar een keer uitdelen. Zoals de hoogleraar economie Arjo Klamer terecht constateert: „De kredietcrisis is niet alleen een crisis, maar biedt ook een kans.” Precies: om de bureaucratie eindelijk eens op dieet te zetten.
Alice in Wonderland
If I had a world of my own,
everything would be nonsense.
Nothing would be what it is,
because everything would be what it isn’t.
And contrary-wise;
what it is, it wouldn’t be,
and what it wouldn’t be,
it would.
You see?
(uit Alice’s Adventures in Wonderland, Lewiss Carroll)
Nu niets meer is wat het lijkt (ING valt om?), toepasselijk ter overdenking!
We wisten het dus al langer!
En nog een Generaal
Zandzakken voor de deur!
Laatste keer pinnen bij Fortis?
De Man van 700 Miljard
Beleggingstip
Wanneer je in januari 2007 voor €1000 aandelen hebt gekocht bij Fortis, heb je vandaag nog €18!
Wanneer je in januari 2007 voor €1000 aandelen hebt gekocht bij Agfa Gevaert, heb je vandaag nog €100!
Wanneer je echter dit jaar voor €1000 volle kratten Leffe hebt gekocht en dus voor €1000 verzopen hebt, heb je vandaag nog statiegeld ter waarde van €390!
Dus: de hele dag in de luie stoel naar de TV kijken, met een flesje bier in je hand levert het meeste op!
Met dank aan Andre vdM
De mooiste reclame aller tijden
Leiderschap volgens een Generaal
Een leider is iemand met een doel, die van anderen afhankelijk is om dat te bereiken.
Jezelf over het randje duwen haalt je even uit je gewone doen.
Het is de schuld van Prozac
Prozac is een van ’s werelds meest voorgeschreven anti-depressiva; het wordt wereldwijd aan meer dan 54 miljoen mensen voorgeschreven! Op de vraag aan Dr. Helen Fisher of er een verband kan bestaan tussen Prozac en de Kredietcrisis antwoord zij:
"I wouldn't at all be surprised if people taking drugs that elevate their levels of serotonin—which blunt the emotions—make some dumb financial decisions. Our emotions evolved, at least in part, to help us monitor our actions. And serotonin is a neurotransmitter associated with behaviors that might contribute to the temptation of borrowing $501,000 on a $500,000 house.”
Dus voortaan staat op de verpakking van Prozac: Kan uw rijgedrag beïnvloeden. Koop geen huis als u dit medicijn gebruikt.
Bankenende-norm?
MVO in Oeganda
Stemmen worden gekocht!
CNN maakte een overzicht van deze bizarre eisen, zoals $100 miljoen voor de bouw van racecircuits en de subsidiering van houten pijlen voor kindertjes die boogschieten. In een wet die bedoeld was om de bankwereld overeind te houden!
XDRTB
XDRTB staat voor extensively drug-resistant tuberculosis, een vreselijke ziekte die een wereldwijde epidemie dreigt te worden, die groter dan AIDS kan worden. De TED-community roept iedereen op deze boodschap te verspreiden; dat is het werk en de wens van James Nachtwey.
Een vertrouwenscrisis begint dus zo
Waarom?
In plaats van $10 miljard slechte hypotheken, zoals Steel had verteld, bleek Wachovia liefst $42 miljard dollar aan waardeloze leningen op de balans te hebben. De CEO zat er dus $32 miljard naast. Waarom? Omdat hij niet weet wat er in zijn bank gebeurt, omdat de systemen van de bank niet werken en hebzucht de overhand heeft gekregen. Hier het verhaal van Mad Money.
Na Fortis volgt ....
Het is wat aanmatigend dat mijn blogs van de afgelopen dagen en jaren (zie hier en hier) dit hebben versneld, maar de arrogantie van ABN-AMRO was 2 jaar terug al onheilspellend genoeg.
In de Volkskrant van vandaag stelt de Duitse econoom Daniel Gros dat andere Europese banken nu kunnen wachten op een nog grotere grote ramp. "En iedereen die een blik werpt op hun balansen kan die zien aankomen. De boeken van Europese reuzen zoals Deutsche Bank, Barclays in Groot-Brittannië en UBS in Zwitserland zijn zo ongezond dat ze in een paar dagen ten onder kunnen gaan. En dan kan niemand ze redden."
Gros wijst op het probleem waar in Europa alle grote banken mee te maken hebben: ze hebben een veel groter tekort aan geld dan Amerikaanse banken, maar ze zijn te groot om te redden. Zo heeft Deutsche Bank voor 2.000 miljard euro uitstaan, oftewel viervijfde van de Duitse economie. Barclays heeft voor 1.640 miljard euro aan verplichtingen, meer dan de Britse economie groot is.
Lees hier het onheilspellende scenario in de Volkskrant en hier een mooi relaas van de New York Times over de Reddingsoperatie van Woutertje Bos; van die belegging is de 1e Mrd. al bijna weer weg!
Change by Barack
Er is gelukkig nog 1 verstandige Amerikaan
3 Oktober; opletten
Zie hier zijn TED-2007 wish:
De Kredietcrisis begint echt op te warmen; waar staan we morgen?
Initially, the TED spread was the difference between the interest rate for the three month U.S. Treasuries contract and three month Eurodollars contract as represented by the London Inter Bank Offered Rate (LIBOR). However, since the Chicago Mercantile Exchange dropped the T-bill futures, the TED spread is now calculated as the difference between the three month T-bill interest rate and three month LIBOR. The TED spread is a measure of liquidity and shows the degree to which banks are willing to lend money to one another. The TED spread can be used as an indicator of credit risk. This is because U.S. T-bills are considered risk free while the LIBOR rate reflects the credit risk of lending to commercial banks. As the TED spread increases, the risk of default (also known as counterparty risk) is considered to be increasing, and investors will have a preference for safe investments.
Nu deze graadmeter snel door de 3 heen is gegaan, staat het hele systeem op omvallen! Fortis sluit vandaag weer lager (€ 5,18) en het einde van Fortis-ABN lijkt nabij:
Ondertussen lijkt Fortis in paniek te raken en heeft nu de 3e CEO in 6 maanden (weer een Belg) en vliegt Nout Wellink versneld terug naar Nederland vanuit Amerika; een bezoek aan Chicago is afgezegd. De Belgische premier Leterme verzekerde net op TV dat de klanten van Fortis niet bang hoeven te zijn voor hun spaarcenten, die zou de regering garanderen.
Voorlopig met z’n allen even heel stil zitten (als je geknipt en geschoren wordt sowieso het beste advies), maar als je meer dan €20.000 bij Fortis hebt staan zou ik het even overboeken naar de Rabo (of zo).
Even met je dochter praten
Waarom mannen anders denken dan vrouwen
Slow Banking?
Kun je nog tellen, tel dan even mee!
$ 1.314.000.000.000
Dit boek uit voorjaar 2008 zat er nog niet zo ver naast: The Trillion Dollar Meltdown. Waar ik nu zo kwaad over kan worden is dat Anglo-Saxische bonussen zijn betaald aan de lieden die dit veroorzaakt hebben en dat de Rijnlanders (de burgers in de USA) ervoor opdraaien. Bonussen gecasht, banken en verzekeraars genationaliseerd; dat ze in de USA eigenlijk toch een beetje Marxistisch zijn, willen ze denk ik niet horen!
Het is niet altijd wat je denkt dat het is
a poor player, that struts and frets his hour upon stage,
and then is heard no more;
it is a tale told by an idiot, full of sound and fury,
signifying nothing.'
William Shakespeare
De wereld is getroffen door een dodelijk virus; in schepen gaan de overgeblevenen op zoek naar niet-besmet land.
Nieuw Nederlands Organiseren
Met gebruik van de modellen van Miel Otto, Leon de Caluwe, Steven ten Have, John Kotter en Jaap Boonstra presenteren Rob van Kerpel en Paul van der Marck een nieuwe Rijnlandse, duurzame kijk op veranderen. De data zijn binnenkort definitief en dan volgt hier meer informatie.
Zaken-Ridders
I believe that global business has the money and power to make a significant difference in today's troubled world, and that by making that difference it can help itself as well as others. I envision business raising its sights above the bottom line. I envision business becoming a vocation, like the higher professions. To make this possible, I believe that business must add a moral dimension, becoming more service- and value-oriented and largely eliminating the assumed natural distinction between private enterprise and public institutions. I envisage business taking responsibility for the world in which it operates and from which it creates its wealth. And I envisage myself becoming one of those business leaders who are "servant leaders" - leaders who serve not just stockholders, colleagues, employees, products and customers, but leaders who also serve the community, the planet, humanity, the future and life itself.
Waar zijn deze ridders nu de vestingen van de financiële wereld wankelen?
De drie E's herbezien
- Effectiviteit
- Efficiëntie
- Estheticiteit
als de drie maten voor de resultaten van een organisatie. Schoonheid (van proces en resultaat) als directe maat voor de output/resultaten van elke organisatie. Waar mogen we dat nu eens gaan meten?
Als geld tegen plinten klotst ...
Macho- en Rijnlands Leiderschap
Snel Anglo-Saxisch
Langzaam Rijnlands
We doen het zo gek nog niet ..
| Pos | Land | Goud/milj. inwoners |
| 1. | Jamaica | 2.139 |
| 2. | Bahrein | 1.392 |
| 3. | Estland | 0.764 |
| 4. | Nieuw-Zeeland | 0.718 |
| 5. | Australië | 0.679 |
| 6. | Mongolië | 0.667 |
| 7. | Georgië | 0.647 |
| 8. | Noorwegen | 0.645 |
| 9. | Slowakije | 0.549 |
| 10. | Slovenië | 0.498 |
| 12. | Nederland | 0.420 |
| 25. | Rusland | 0.163 |
| 33. | VS | 0.118 |
| 47. | China | 0.038 |
Toch weer 12e. Niet gek toch? Nu mooi voor Rusland, de VS en China!
En weer een held minder!
The Last Lecture door Randy Pausch
Het begint bijna een hype te worden, maar ‘The Last Lecture’ van Randy Pausch is een YouTube-en Google-hit (meer dan 480.000 hits op de woorden ‘Last Lecture Randy Pausch’) en nu dan ook in boekvorm verschenen. Voor mij een reden eens te lezen waar het nu allemaal om te doen is. The Last Lecture is een academische traditie en intellectuele oefening, waarbij de vraag centraal staat wat je je publiek zou willen meegeven als het je laatste college was. Voor Randy Pausch (een 47-jarige hoogleraar in Virtual Reality op de Carnegie Mellon Universiteit en vader van drie kleine kinderen) een levensechte vraag want hij heeft ongeneselijke kanker en nog maar een paar maanden te leven. Zijn Last Lecture gaat over ‘ Achieving Your Childhood Dreams’ en nu zijn boek dus ook. Het boek is eenvoudig in een middag te lezen en is zeer toegankelijk geschreven; de korte hoofdstukken zijn een aaneenrijging van losse gedachten en onderwerpen die vanuit diverse invalshoeken gaan over liefde (voor het vak en elkaar), passie, ambitie en toewijding. Het leest prettig en de (engelse) taal hoeft voor niemand een barrière te zijn. Ik moet toegeven dat ik op bepaalde momenten, als je je realiseert dat de verhalen van een leeftijdgenoot met kinderen zijn en je zelf ook een veertiger met kinderen bent, de emotie van de pagina (en in mijn keel) voelde spatten.
Een paar prachtige lessen van Randy zijn:
‘We cannot change the cards we are dealt, just how we play the hand.’
En over fysieke of emotionele barrières (hij noemt ze ‘brick walls’) zegt hij:
‘Brick walls are there for a reason. They give us a chance to show how badly we want something’.
Ik realiseerde me na het lezen van het boek dat er maar 1 grootheid is die je in je leven moet managen en dat is ‘tijd’; er is altijd te weinig van en je (ik) springt er vaak gemakzuchtig mee om. Ook Covey heeft het over de tijd de we gebruiken voor urgente dingen die vaak niet belangrijk zijn, maar vanuit de mond van een succesvolle managementauteur/-trainer komt de boodschap minder hard aan dan vanuit de persoonlijke verhalen van een stervende professor. Dat is direct de kracht en zwakte van het boek; de boodschap komt goed aan, maar soms heeft het een wat hoog voyeuristisch gehalte. Het is hem vergeven, want het was nooit zijn bedoeling om de hype te creëren; alles wat hij wilde, is dat zijn kinderen (de oudste is pas 6) iets hadden waaraan ze hun vader (zijn ideeën, dromen, normen en waarden) kunnen herinneren. Ik vind het een aanrader voor iedere consultant, om jezelf nog maar eens een spiegel voor te houden: ben jij je droom aan het realiseren?
Hier nog een mooie film van hem met wat tips over hoe je je tijd beter kunt gebruiken:
Optimist
'Optimisme schept verplichtingen: als je optimistisch bent heb je de plicht iets te gaan doen om er een succes van te maken. Als pessimist hoef je niks en kun je vanaf de zijlijn zeuren.'
'You are on your own'
Hier kijken en leren van de meester:
En hier de leerling (zie vooral minuut 1:30 - 3:30)
Over Whif-Whaf en Ping-Pong
Martin H.: bedankt voor tip!
Kun je Rijnlands en Beursgenoteerd zijn?
AngelSaksisch:
Rijnlands:
Mag het een beetje minder zijn?
De recente berichten over recessie, stagflatie zijn een eerste aanzet van iets dat waarschijnlijk een permanent karakter gaat krijgen. Een langdurige afname van de welvaart in Nederland! In een uiterst lezenswaardig, maar tegelijkertijd schokkend boek geven Willem Middelkoop (van RTL-Z) en Rembrandt Koppelaar (stichting Peak Oil) een beeld van de 'Permanente Oliecrisis'; Nederland moet ernstig rekening houden met een langdurige (tientallen jaren) afname van de welvaart. Dus niet elk jaar een inflatiecorrectie of loonstijging van 3%, maar een jaarlijkse daling van 3%. En niet even twee jaar omdat het kabinet de BTW-verhoging schrapt, maar gewoon tien jaar achter elkaar.
In Engeland (zouden ze daar een Brown-norm hebben?) bemoeit de premier er zich mee in een brief in de The Guardian. Heeft u onze premier al gehoord?
Genoeg te kiezen? Dan heb je pech!
Kennelijk heb ik niet genoeg te kiezen, want voel me wel gelukkig!
De Kredietcrisis als opwarmertje!
Hoe creëer je een hype?
- Gebruik een thema door de hele presentatie en laat dat meerdere keren terugkomen;
- Ben zelf enthousiast;
- Geef een heldere 'outline' aan het begin en blijf deze herhalen;
- Zorg dat getallen betekenis krijgen (4 miljoen verkochte producten zegt weinig, maar 20.000 per dag des te meer!);
- Zorg voor 1 onvergetelijk moment in je presentatie (als je de dunste laptop ooit uit een post-envelop haalt bijvoorbeeld);
- Creëer visuele slides (plaatje geen tekst!);
- Zorg dat het een show wordt en geen saaie presentatie;
- Sta niet stil bij dingen die even fout gaan; gewoon met een glimlach doorgaan;
- Verkoop 'benefits', niet het product; herhaal deze en maak ze expliciet!
- Oefen, oefen, oefen.
En hoe dat er dan uitziet? Zo!
Invloed
influence is a gift followers give you because you have become the kind of person they want to follow and be influenced by
Predatory Lending
1. Onwetendheid (een bank als IKB investeert in financiële constructies, zonder dat men echt weet waar men aan begint)
2. Agressie (Northern Rock leent agressief (tegen lage rente) geld uit dat steeds duurder voor henzelf wordt om te lenen); hier nog even een parodie op Northern Rock:
3. Hebzucht (een rendement van een procent of 4% was voor het management van UBS niet meer genoeg en voor een half puntje meer stapte men in hoog-risicovolle producten);
4. Onvoldoende intern toezicht dat ertoe leidt dat een enkele analist (Jerome Kerviel bij SG) een bedrijf miljarden kan kosten; zoals Nick Leeson recent zei (de man die Barings naar de afgrond bracht): 'ik kon mijn gang gaan want ze wisten niet eens wat de producten waren waarin we handelen' (zie ook onder 1). U weet vast wel wat een CDO, SPV en ABS is!
5. Arrogantie; nog twee dagen voordat ze van de kaart verdwenen hield de top van Bear Stearns vol dat er 'niets aan de hand was met hun kredietpositie'.
Het feit dat de term 'predatory lending' bestaat, moet toch wel een indicatie zijn dat de zaak tot op het bot rot is. Wil je zien wie hoeveel geld kwijt is, kijk dan hier in dit mooie overzicht van FD, of bekijk hieronder de gevolgen voor de beurswaarde van de Top 10 Banken in de USA en Europa:
De Nederlandse overheid doet te weinig te langzaam en staat te veel toe
Met het historisch besef staat het er beroerd voor in Nederland. Zie de inrichting van huizen: eenvormigheid is troef. Alles van oma gaat de straat op: meubels, fotoalbums, porselein, oude boeken. In de opruimverslaving verdwijnen herinneringen alsof het stof is dat afgenomen moet worden. In een land waar het eigen verleden nauwelijks geëerd wordt, kun je niet verwachten dat het publieke verleden een betere behandeling krijgt. Het is om te janken wat er met de binnensteden gebeurt. Of je in Leeuwarden of Breda bent: overal hetzelfde, dezelfde winkelketens, dezelfde voetgangersgebieden, identieke etalages.
Utrecht is met Hoog Catharijne de grootste zonde die ooit tegen de historie van een stad gepleegd is. De naam alleen al duidt aan wat voor cynici het waren die hier met een staafmixer door het verleden gegaan zijn. Wat een hybris om een namaakhistorische naam te gebruiken voor dit product van wansmaak, grove commercie, botte economie, minachting voor esthetiek, walging van schoonheid en verheerlijking van consumptie van de goedkoopste soort! Patatbouw in een krokettencomplex.
Nog ingrijpender, want onherstelbaar, is wat er met landschappen gebeurt. Ik ben geboren in een gebied waar nog rivierduinen voorkwamen. Niet ver van de Maas lag een heuvelrij die de Kozakkenberg genoemd werd. De naam hield de herinnering aan de Franse tijd vast, toen de Kozakken West-Europa van Napoleon kwamen bevrijden. De Kozakse ruiters op kleine paarden stonden bekend om hun vechtjasmentaliteit. Mijn grootvader placht te zeggen als wij stout waren: ‘Ik geef je mee aan de Kozakken.’ Honderdvijftig jaar na dato waren de Kozakken dus nog een begrip in het collectieve geheugen van Limburg. Kort daarna kwam er een industrieterrein op de Kozakkenberg. De duinen werden geëgaliseerd, niets herinnerde meer aan de mooie zachte welvingen van weleer.
Wat in een Limburgs dorp gebeurt, gebeurt op grote schaal. Overal waar ruilverkaveling heeft plaatsgevonden, waar grote industrieterreinen aangelegd zijn en nieuwe woonwijken, is geen rekening gehouden met de oorspronkelijke waterlopen, met de natuurlijke heuvels en dalen in het gebied. Platmaken, is het enige woord dat de ontwikkelaars lijken te kennen. Maar waarom zou de ene woonstraat niet hoger liggen dan de andere, waarom zou de voorkant van een huis exact hetzelfde niveau moeten hebben als de achterkant, waarom zouden er geen oude beekjes door de wijken kunnen slingeren? Gevaarlijk voor kinderen? Die verzuipen wel in de plastic vijvers die de bewoners onbeschermd in hun tuinen aanleggen.
Het lijkt er steeds meer op dat geschiedenis uit het dagelijks leven verbannen wordt. Geschiedenis gedoog je in een museum. Dat je de historie niet uit je leven kunt wegwerken, besef je niet. Alles wat we zijn, is voortzetting van iets wat was. Elke stap die je zet, zet je op grond die door anderen betreden is. Maar dat wil je meestal niet weten. Behalve als het om folklore of nostalgie gaat. Als verleden kitsch is, loopt het publiek te hoop. Een musical naar Victor Hugo trekt avond aan avond tranend publiek. In Deventer lopen in de kersttijd als Dickens-figuren verklede weeskinderen, oude vrekken en mollige tantes rond. Het is er afgeladen druk dan. Zo druk dat de werkelijke schoonheid van het oude Deventer niet meer zichtbaar is. Wat is het verleden toch fijn als het commercieel kan zijn.
Bij de publieke tv-omroepen is het niets dan treurnis, tentoonspreiding van gebrek aan historische kennis, schaamteloze minachting van het verleden. Slechts de sentimentele tranenrukkerij van adoptiefkindjes die hun bloedeigen achterbuurtmoeder opzoeken, is als zoektocht naar het verleden toegestaan. En een schamel half uurtje voor het recente verleden van Hans Goedkoop. Wie zijn eigen verleden minacht, gebouwen en landschappen vernielt, kan niet verwachten dat de overheid zich beter gedraagt. Natuurlijk, er is Staatsbosbeheer, er is de Rijksmonumentendienst, er zijn stichtingen voor het landschap en nog een heleboel instituten die half of helemaal van overheidsgeld leven. En natuurlijk heeft Staatsbosbeheer een paar centimeter natuurgebied op de kaart gered en heeft de Rijksmonumentendienst een paar kuub stenen op elkaar weten te houden. Dank, duizend maal dank.
Maar zo verschrikkelijk vaak gaat het wel mis. Zelfs de musea, die toch een voorbeeld zouden moeten geven als het om de waardering voor de geschiedenis gaat, gedragen zich soms als horken. Elk zichzelf respecterend museum is gevestigd in een mooi gebouw. Een mooi historisch gebouw, zoals het Mauritshuis, of een prachtig nieuw gebouw, zoals het Bonnefantenmuseum in Maastricht. Zo niet het Letterkundig Museum. Dat is gehuisvest in een gebouw waar je nog geen onderbroekenmuseum in zou willen vestigen.
Helemaal ziedend kun je worden van wat er met het Catshuis is gebeurd. Het oude huis van Jacob Cats werd in het begin van deze eeuw gerestaureerd, onder auspiciën van de Monumentendienst. Antieke schouwen en plafonds werden verwijderd, de luiken werden gesloopt en er brak ook nog eens door nonchalance een brand uit. In 2006 liet de minister-president trots het resultaat zien. En wat zagen we? Inderdaad, Jan des Bouvrie-vertrekken voor het gezin, met de bekende stoelen met rokjes, naast protserige bling-bling-zalen voor de gasten.
Er is geen cultuur van behoud, er is geen kennis van het verleden, er is geen trots op de geschiedenis. Kan ik schuldigen aanwijzen? Wie aan de schandpaal te nagelen? Dat is nu net het allertreurigste. Het is geen kwestie van individuen. Er zijn juist overal in Nederland wel enkele idealisten die een orgel behouden, een dassenburcht beschermen, nog met de hand ketels lappen, een historisch krantje volschrijven, een graf opknappen, het dialect vastleggen. Het gaat juist om de collectieve marginalisering. En het zijn abstracte collectieven die dat veroorzaakt hebben.
Allereerst het onderwijs, dat de vaderlandse geschiedenis teruggebracht heeft tot enkele aandachtspunten zonder de historische opeenvolging vast te houden. Dat de verplichte literatuurlijsten geridiculiseerd heeft. Vervolgens zijn er de massamedia. Sinds ook de publieke omroepen commercieel denken en elk idealisme uit het programma geschrapt hebben, behalve als het bruikbaar is om de kijkcijfers omhoog te brengen, zoals nationale inzamelingsacties bij rampen, is er slechts incidenteel bij een hardnekkige omroep nog wat aandacht voor het verleden.
En dan is er nog de overheid, die bij elke restauratie eerst in de portemonnee kijkt. Die toestaat dat musea delen van hun collectie verpatsen. Die onbekwame directeuren jarenlang laat aanmodderen met prachtcollecties, tot er commissies van toezicht moeten komen die alles met een heel kostbare bontmantel der vergetelheid bedekken. Die zich niet wenst te realiseren dat het stuk land waar een nieuwe woonwijk op neergezet wordt, niet een vlakke rechthoek is. Die zich door het bedrijfsleven zo laat opfokken dat er tenslotte toch wegen en spoorlijnen door de laatste meters onbedorven landschap aangelegd worden. Die toestaat dat er jaren gekibbeld wordt, eerst of er wel een nationaal museum nodig is, daarna over de plaats waar dat moet komen te staan. En maar uitstellen in plaats van daadkrachtig dat ding in een van de prachtige overbodige grote kerken van het land te zetten. Waarna we er dan weer voor moeten oppassen dat de overheid niet tevreden in de handen wrijft en denkt dat het respect voor het verleden nu klaar is. Heel Nederland is een nationaal museum als je er op de juiste manier naar kijkt.
De Nederlandse overheid doet te weinig te langzaam en staat te veel toe. Daarover kun je niet verbaasd zijn als je ziet wat de mensen zelf doen met hun eigen verleden. Zo krijgt elk land het verleden dat het verdient.
Marita Mathijsen is hoogleraar Moderne Nederlandse Letterkunde aan de Universiteit van Amsterdam. Deze tekst is een korte samenvatting van haar pamflet De afwezigheid van het verleden dat enige tijd terug verscheen in de Pamflettenreeks van Querido.
Het zwartste scenario
Lees ook hier in FD!What might it look like if the government had to lend a hand? Outright nationalization is an unlikely option given that neither the current administration nor the presidential candidates could afford to support such a move in an election year. More likely, the Treasury Department or the Federal Reserve would come in and provide a liquidity backstop, in the form of a loan or guarantee to bondholders that they will be paid. Fannie and Freddie could even do a preferred stock deal with the government, much like the deal forged by Citigroup with the Abu Dhabi Investment Authority, says Egan.
That would allow officials the ability to argue that they weren't bailing out the companies, but rather making an investment that would pay off in the long run.Mason has a diffferent twist on a possible intervention. If either were to face insolvency, he says the government should purchase a large voting block of equity in the institution and use that as a tool to eliminate any dividends, replace officers and manage the firms back to solvency.
"But [a rescue] would be a political situation, so it would be messy," says Mason. "Fannie and Freddie would fight against having officers replaced. They would want to keep the dividend." The doomsday scenario could cost taxpayers more than $1 trillion, says the S&P report. The report went so far as to say that a government bailout of Fannie or Freddie could force the agency to lower its rating on the creditworthiness of the United States.
Het losse verband gaat winnen
Maakt het dus toch niks uit en zijn we 'gewoon beesten'?
Is dat niet gek: een psycholoog die het menselijk gedrag vanuit biologische processen verklaart?
'De mens is een dier; een bijzonder dier, maar wel een dier. Steeds meer onderzoek laat zien dat het verschil met dieren zoals men dat sinds mensenheugenis definieerde, steeds meer een matter of degree blijkt te zijn. Intelligentie bijvoorbeeld, daarin zou het grote verschil tussen ons en dieren schuilen. Maar er zijn zoveel dieren die veel meer kunnen dan wij. Onderzoekers hebben chimpansees bijvoorbeeld leren tellen. Vervolgens toonden ze een fractie van een seconde een bord waarop alle cijfers door elkaar stonden. De chimpansee zette de cijfers zonder problemen in de juiste volgorde. Studenten, toch mensen met enige intelligentie, waren daartoe niet in staat. Uiteindelijk na lang trainen, een beetje.'
Maar we onderscheiden ons wel van de dieren door onze wil.
‘De wil is een illusie. We denken dat we een wil hebben. We dénken: "ik wil dat beeldje pakken" (grijpt naar een stenen beeldje van elkaar omarmende mensen in een cirkel) en we pakken het ook, maar het bewegingscentrum in onze hersenen is ingeschakeld voordat we zeiden dat we het beeldje wilden pakken.'
U zegt: die oerdriften bepalen ons gedrag op de werkvloer.
'Als het om de werkvloer gaat, doen we alsof we rationele wezens zijn en tegelijkertijd hebben we voor allerlei zaken geen verklaring. Waarom komen vrouwen niet aan de top, terwijl bedrijven dat heel graag willen? Mannen zijn miljoenen jaren lang geëvolueerd tot primaten die zich in hiërarchische groepen kunnen handhaven. Ze werkten samen tijdens de jacht en oorlogen en zijn dus tot in iedere vezel van hun lichaam ingesteld op onderlinge samenwerking, én op strijd en competitie.
Zo'n evolutionaire verklaring doet ook een beetje simplistisch aan.
'Eenvoud is het kenmerk van het ware. In de VS is onderzoek gedaan naar inkomen en kinderaantal. Mannen hadden naarmate ze meer inkomen hadden ook meer kinderen. Bij vrouwen was dat precies omgekeerd: hoe hoger het inkomen, hoe minder kinderen. Dat soort oerdriften werken nu ook nog door. Daar moet je je ogen niet voor sluiten.'
Als de Beurs kraakt ...
Wie volgt?We doubled our profits but Virgin shares started to slip and, for the first time in my life, I was depressed. Then there was a huge stock-market crash. Shares dropped fast. It wasn’t my fault, but I felt I was letting down all the people who had bought Virgin shares. Many were friends and family as well as our staff. But many were like the couple who had given me their life savings.
I made up my mind. I have always made fast decisions and acted on my instinct. I would buy all the shares back – at the price everyone had paid for them. I didn’t have to pay that much, but I didn’t want to let people down. I personally raised the £ 182 million needed, but it was worth my good name and my freedom.
The day that Virgin became a private company again was like landing safely after a record attempt in a powerboat or a balloon. I felt nothing but relief. Once again, I was the captain of my ship and master of my fate. I believe in myself. I believe in the hands that work, in the brains that think, and in the hearts that love.
Lessen van Presidenten
Een helder doel voor ogen hebben ('Purpose'): “Nearly all presidents who earned a rating of great or near great articulated specific goals that they wanted to achieve as president.”
Tegenslag is een leermoment: “All of he great and near great presidents emerged from conflicts and disappointments they encountered stronger and more resilient ten they had before. This is what made their previous ordeals transformative. All regarded these adversities as learning experiences, however painful. None emerged from such setbacks regarding themselves as victims. None were known to complain or whine—at least out loud or in public—about their private misfortunes.”
Brede levenservaring: “Most great and near great presidents had multiple occupations, not all of them in politics, before coming president. Through the depth and breadth of their experiences, successful presidents learned how to relate to people in all walks of life.”
Een natuurlijke nieuwsgierigheid: “Great of near great presidents remained curious all their lives about the world around them and about the cause of the problems they were called upon to solve.”
Sterk gevoel voor integriteit: "Look for honesty (“doing what one said he would do, or explaining why unforeseen circumstances necessitated a different course”), courage (‘meeting adversity head-on, often at political or personal risk”), and integrity (“placing the interests of one’s office and one’s country ahead of personal convenience or interests, or those of one’s associates”)."
Bescheidenheid: “Although confident in their abilities, successful presidents held their egos in check. All great and near great presidents understood that they would receive the credit for the achievements of their subordinates. For this reason they strove to find outstanding ones…including on occasion, former rivals and members of the opposition party.”
Oorlog tussen Business en IT
Wat computergames ons kunnen leren
De teams komen tot stand op basis van eigen keuze van de spelers en vaak enigszins toevallig. Wat blijkt? De leiders in deze games ontwikkelen (en hebben) eigenschappen die in een echte wereld goed van pas komen als 'leiders'. Zeker als de wereld waarin wij 'echt werken' steeds meer gebruik zal (moeten) maken van sturing/coaching/leiding op afstand.
Wat kun je leren in een virtuele game op leiderschapsgebied:
- snelheid (in een game duurt een dag soms maximaal een half uur); snelheid van het verwerken van informatie en aanpassen van handelingen/plannen gaat in de gamewereld soms 10 keer sneller dan 'live';
- nemen van risico wordt beloond (trial & error leidt tot resultaat; liever snel en half goed dan lang denken en 'overvallen worden' door de realiteit);
- leiderschap is een tijdelijke rol; afhankelijk van de missie wisselt leiderschap in een game. Leiderschap is een 'taak', geen functie in games; in de ene missie is iemand de leider, een volgende andere missie (die om ander leiderschap vraagt) is dezelfde persoon een 'gewoon' team-lid;
- incentives zijn niet in geld uitgedrukt (beloning in een game is vaak het verwerven van extra skills);
- informatie is hyper-transparant; alle teamleden weten evenveel als de leider.
En het werkt! Hoe is het anders mogelijk dat wildvreemden met elkaar bereid zijn op een bepaalde tijd met elkaar in te loggen en deel te nemen aan een missie? Voor de gamer in Japan is het midden in de nacht, terwijl het bij ons midden overdag is; en toch werken ze samen en zijn ze bereid tijd in elkaar te investeren.
Is dit serieus? Ja! Reeves is Stanford-hoogleraar en Malone van MIT; zij stellen dat (in een test samen met het MD-programma van IBM) uit hun onderzoek blijkt dat training in online games de leiders in de 'echte wereld' beter maakt! Hier het complete IBM-rapport.
En weer een held minder
Het komt te voet en gaat te paard ...
Vooral het hoofdstuk over het 'terugwinnen van vertrouwen' geeft hoop.
Martin H.: bedankt voor tip!
De CEO als Stakeholder
Zoals de vaste lezers weten, heb ik het niet zo op het kortzichtig Angelsaksisch shareholder-value denken; maar het kan kennelijk nog 'bonter'. DE VEB publiceert jaarlijks een lijstje met namen van CEO's die vooral zichzelf (laten) verrijken, zelfs als de aandeelhouder 'verarmt'. Op basis van gedegen onderzoek van de jaarverslagen over 2007 komt de VEB tot deze lijst:
1) Jean Paul Votron (Fortis). Jean Paul Votron kreeg een bonus van 2,5 miljoen euro over 2007, terwijl aandeelhouders in hetzelfde jaar 15 miljard euro aan beurswaarde in rook opzagen gaan. De bonus was zelfs het dubbele van wat Fortis met haar aandeelhouders had afgesproken als maximum. Als klap op de vuurpijl verhoogde Fortis de beloning van Votron nog eens met 73 procent, zonder dit aan de aandeelhouders ter goedkeuring te leggen. De reactie van zijn baas Maurice Lippens was wellicht nog schokkender. Votron kreeg de bonus niet alleen vanwege de overname van ABN Amro, maar ook omdat de aandelen- en optiepakketten waardeloos waren geworden door de forse daling van de beurskoers. Nu Fortis serieuze financieringsproblemen lijkt te ondervinden door overname en de kredietcrisis komt de bonus in een wel heel vreemd daglicht te staan.
2) Anders Moberg (Ahold). Moberg kreeg het afgelopen jaar niet alleen 3,4 miljoen mee als afkoopsom, maar ook nog een ‘gewone bonus’ van 2,6 miljoen euro en een basissalaris van 750.000 euro. Inclusief andere beloningen was dit 7,2 miljoen euro voor een half jaartje werken. Een dag later was Moberg al weer begonnen bij zijn nieuwe baan in het ongetwijfeld nog lucratievere Dubai. Bovenop de 7,2 miljoen euro had Ahold hem ook nog eens nog 1,5 miljoen opties ter waarde van 5 miljoen euro meegegeven, terwijl die opties bij vertrek automatisch waardeloos zouden moeten worden. Vier jaar geleden begon Moberg met een beloningsschandaal en hij vertrekt dus met een nieuw schandaal.
3) Frans Koffrie (Corporate Express)
4) Harry de Smedt (Unit 4)
5) Maarten Fontein/Martin van Geel (Ajax)
6) Zack Miles/Tex Gunning (Vedior)
7) Frans Eelkman Rooda (OPG)
8) Jeroen van der Veer (Shell)
9) Rijkman Groenink (ABN Amro)
10) Ab Pasman (Grolsch)
Naast de shareholder als overgewaardeerde stakeholder, dus nu de CEO als primaire stakeholder?
Wat is het toch een mooi vak om adviseur te zijn ....
• Even terugschakelen
• Even doorkoppelen
• Even karakteriseren, de basis terug-checken, dubbel-checken.
U weet dat toch ook!
Rob vK.: bedankt voor tip!
Tooltje voor Adviseurs & Grafici
Onbewezen maar 'raak'
- Volledige verantwoordelijkheid voor een overzichtelijke en meetbare taak werkt als koninginnehoning voor een beginnende manager. Zijn inhoudelijke tekortkomingen zal hij door enthousiasme compenseren.
- De ontplooiingskans van creativiteit is omgekeerd evenredig met het kwadraat van het aantal managementlagen.
- Het voorkómen van dubbel werk in een bedrijf middels staffuncties is meestal kostbaarder dan de mogelijke inefficiëntie van dit dubbele werk.
- Bedrijfscultuur is een kostbaar goed binnen een bedrijf. Handboeken dragen niet bij tot de handhaving, eerder tot vernietiging daarvan.
- Bescherming van goede initiatieven binnen een bedrijf is veel belangrijker dan de afstraffing van slechte.
- Iedere functionaris die geen meetbare doelstelling heeft zal blijken non-productief te zijn.
- Enthousiasme en het gevoel van medewerkers écht betrokken te zijn bij het bedrijf is een belangrijker bijdrage tot de kwaliteit dan tien QA programma’s.
- Rekrutering van nieuwe medewerkers is té belangrijk om gedaan te worden door een afdeling die er niet zélf mee moeten werken (je laat je levenspartner toch ook niet door PZ selecteren?)
- Het gevoel van een medewerker dat zijn talenten in de loop van zijn carrière volledig tot zijn recht zullen komen, is in het kader van de personeelszorg belangrijker dan honderd personeelsfeesten.
- Een goede manager heeft meer gemeen meet een coach dan met een generaal: hij staat niet op zijn strepen, hij is wel verantwoordelijk, maar mag niet ‘aan de bal komen’.
- Commissies en stuurgroepen zijn per definitie geen bron van creativiteit, maar strijdtonelen waar (eigen) belangen verdedigd worden.
- Vergaderingen met meer dan zeven deelnemers zijn zelden het bijwonen waard.
Over trouwen en zo
Marriage demands due diligence
By Lucy Kellaway, FT
Every year 1 million married couples in Europe decide that they cannot stand the sight of each other and split up.
The Institute for Family Policy has just presented this dismal statistic to the European Parliament and called for action. It is hard to feel much confidence in the outcome: the institution of marriage and the institution of the European Parliament are as hopeless as each other.
However, I can think of one thing that might improve the former. That would be to overhaul the market for prospective spouses, bringing it in the 21st century and making it operate a bit more like any other. Bob Reid, ex-head of British Rail, once said that people who got divorced either had a retention problem or a selection problem. Either it was the tedium of listening to your spouse tell the same old anecdotes decade in, decade out, or it was the fact that you had failed to pick the right spouse in the first place.
Of the two, I suspect the selection problem is the most lethal; luckily, it is the easier to fix. At the moment we pick our partners in the most slapdash fashion. We rely on sexual attraction and on a basic hunch to tell us if the person is a good egg. The first does not usually last and the second is unreliable. To make matters worse, we are often not in our right minds when we choose. They say that love is blind. Actually it is more like being on drugs: scientists say the chemicals released in the brain in the first flushes of love have a similar effect to cocaine. Do we let people off their heads on cocaine make important decisions? Of course not. So why would we let them screw up their lives by choosing the wrong spouse when in no fit state to decide anything?
The decision process is further hampered by our refusal to do due diligence. When I bought a pair of jeans on Ebay the other day I got detailed information about the trustworthiness of my trading partners (“great e-bayer!” “smooth transaction”), which was far more than I ever asked of my husband when I started dating him. When a company hires anyone they leave no stone unturned: interviews, references, psychometric tests and medicals. Equally, when we decide to buy shares on the stock market we have more information than we know what to do with: how much profit the company has made in previous years, past share price movement and so on. But in matters of the heart there is no information freely available, and we seek out none. Following other transactions we are expected to leave feedback. When we stay in a hotel or get our tyres changed or go to the doctor we are asked to complete forms to rate the service. But after going on a date, our experience, which would be of great value to future dates, goes unrecorded – except on Facebook, where the wronged party leaves the occasional spiteful post.
In the old days the business of choosing a mate was less risky as we lived in cosy communities in which everyone knew everything about everyone else. In most of Jane Austen’s novels the heroine is poised to marry a cad, but then – just in the nick of time – discovers a damning past. Anne in Persuasion might have married the awful Mr Elliott if her friend, Mrs Smith, hadn’t known him and was able to tell her about his grasping, shoddy ways. What the marriage market needs is an online rating agency that would collect detailed feedback on individuals as prospective love partners. Date Rate, as it could be called, would be a cross between Ebay and Wikipedia. Former lovers would provide information covering such relevant factors as fidelity, sexual appetite, generosity, dedication to watching football on television, tendency to leave dirty socks strewn around and so on. And, as on Wikipedia, there would be a certain amount of biographical detail as well as scope to change inaccuracies.
If my system had been in operation millions of disastrous marriages would never have happened. Princess Di never would have married Prince Charles, as she would have quickly seen that he happened to be in love with someone else. And Paul McCartney certainly would not have married Heather Mills. The system would have the beauty of being impersonal. One of the most difficult dilemmas a friend or parent can face is whether to tell someone that they are about to make a colossal mistake in their choice of spouse. Date Rate would make such dilemmas vanish, as negative information would be already posted on the site.
There are three snags with Date Rate. First, it is not romantic. But then romance has not proved a particularly good model so far. Second, it is an invasion of privacy. But then one could perhaps get round that by giving each person the power to refuse access to their own information. The worst problem is that it penalises the reformed love rat, whose Date Rate card looks so bad that no nice suitor will have him. But, then, as most love rats do not reform, maybe that is a price worth paying. In spite of these drawbacks, Date Rate has a redeeming feature that is common to all the most efficient, transparent markets. It would encourage people to behave better. If you knew that treating your partner in a beastly fashion would be taken down in evidence and held against you by future partners, you might even think about behaving more decently in the first place.
Meebabbelen
Van consensus heb je vooral lol bij uitvoering van besluiten. De prijs is vaak slechtere kwaliteit van de beslissing. De vakdeskundigheid van degenen die het echt weten moet namelijk verdund worden met de opvattingen van meebabbelende leken.
Van straat-artiest naar Miljairdair
Het bedrijf is opvallend omdat:
1. het als typisch schoolvoorbeeld van een Blue Ocean fungeert in de best-seller van Kim/Mauborgne;
2. uit het interview blijkt dat het een bedrijf is dat is opgebouwd uit (redelijk) autonome kleinere cellen met 17 parallelle shows wereldwijd, waarbij elke show een eigen ' micro-onderneming' is;
3. de oprichter in 1984 een straat-artiest was (accordeonspeler op stelten) en nu 95% van de aandelen bezit en het bedrijf bijna €1 Mrd. waard is (zijn naam is Guy Laliberte; wat zoiets als ' Jan de Vrijheid' betekent);
4. in het interview blijkt dat Cirque Du Soleil als belangrijkste waarden heeft:
- creativiteit
- verantwoordelijkheid
- teamwerk
- verbondenheid
- passie
Slow (Azie) en Fast (Westen)?
(mening)
(Levensstijl)
(Contacten)
(Zondag op de weg)
(Feest)
(De Baas)Dank
Alsof het afgesproken werk is
The real soft stuff is the numbers in the plan. The real hard stuff, passion, energy, values, character, enthusiasm.
Zijn hele verhaal is:
I’ve talked about passion until I was blue in the face for 25 or 30 years. I was in Switzerland, Interlaken, a couple of years ago. And I gave a speech, and I was interviewed by a member of the press—and yes go on with your Swiss jokes—but at any rate, she said to me—she was a young woman—and she said, “Why do you go on about all these things like passion?”
And I said, “Okay.” I said, “I’m not sure I know how to explain something like that, but let’s try it this way.” I said, “Let’s put 15 years onto your life. Let’s subtract 15 years from my life. You and I have had a dream. And that dream was to create a restaurant. Well, we have decided to take the plunge. Each of us somehow or other has managed to accumulate 100,000 dollars in our bank account. And we are going to do a restaurant. We’re able to find a reasonable piece of property to build it on. We’re actually able to find ourselves a great chef. And now the time comes to hire the waiters, the waitresses, the bus boys, the dishes people, and so on. And this afternoon we’re hiring a waiter. And we interview two people. And one of the people comes in, and he’s worked in a restaurant for 14 years, and he knows a fork from a knife. There is no issue about that. The other one is a woman who has not, maybe even been to a restaurant. But here’s the deal. He comes up with an absolute recitation about how he understands the restaurant business; she comes in—you’ve seen it, I’ve seen it—she lights up the room. Now here’s the deal. You and I are betting the table, we’re betting the money that we have accumulated with incredibly hard work over a 15 year period, and we’ve got to make a choice. Who do we hire? Mr. I Understand Knives and Forks, or Ms. I Light Up the Room. And this is not a sexiest thing. He can light up the room, and she could be the person who knows the difference between knives and forks. And to me it’s as obvious as the end of your nose. Whether it’s a waiter or a waitress, it is a person with energy, passion, enthusiasm. And now I want you to understand it’s the same thing in a finance department. Because the definition of a finance department that works is when the people in the finance department are helping the people that they serve, in fact, become better businesswomen or businessmen.”
What kind of a world— The soft stuff. Waterman and I said it—Bob Waterman and I said it—in In Search of Excellence 26 years ago. We said, “Hard is soft; soft is hard.” The real soft stuff is the numbers in the plan. The real hard stuff, passion, energy, values, character, enthusiasm.
Een passie voor Napoleon
Zo ook Martin Bril (journalist, schrijver) die jarenlang achter alles aanreisde wat met Napoleon te maken heeft en dat opschreef in een mooi boekje: 'De Kleine Keizer'. Dat boekje is hier om twee redenen relevant; allereerst is het een vermakelijk boekje waaruit de passie (en kennis) spat en ten tweede omdat de Kleine Keizer een mooie opwarmer is voor het boek van Adam Zamoyski '1812', dat als literatuur over Leiderschap en Strategie niet mag ontbreken. Dit is de link naar een mooie recensie over 1812; een 'moetje' om te lezen.
Uit een interview met Martin Bril:
Je bent bezig met een boek over Napoleon. Wat voor een boek gaat dat worden?
“Het is een compilatie van stukken en teksten; reisverhalen, anekdotes, essays, moppen, noem maar op. Het wordt een volledig hybride boek eigenlijk, met van alles door elkaar heen. Noem het een uit de hand gelopen hobby.”
Waar komt die fascinatie voor Napoleon vandaan?
“Ik kocht ooit een Penguin-uitgave over Napoleon, van Paul Johnson. Daarmee begon het. Niet lang daarna bestelde ik op Amazon The Military Campaigns of Napoleon, een weergaloos goed boek. Toen ik dat uit had, begon de Tweede Golfoorlog en viel me eigenlijk pas op hoe ver deze man zijn tijd vooruit was. Veel van wat de Amerikanen en Engelsen in Irak deden, zou je Napoleontische strategieën kunnen noemen. De manoeuvre derrière bijvoorbeeld, waarbij je de vijand in de rug aanvalt.
Daarnaast is er de persoon Napoleon, die ik razend interessant vind. Er zitten hele boeiende aspecten aan dat mannetje. Je hebt bijvoorbeeld een jonge Napoleon en er is de oude Napoleon. De jonge is een beetje rock ’n roll, slank, met lang haar. De oude is een dikke parvenu. Dat verschil boeit me. Maar ook zijn vrouwen, zijn opleiding en zijn latere grootheidswaanzin, met die rare hofhouding van hem.”
Herken je iets van jezelf in hem?
“Helemaal niets. Echt helemaal niets. Maar hij houdt me wel bezig. Het is pure fascinatie. Ik kan ook niet normaal door de Damstraat lopen zonder te denken aan het voorval met de koets. Hoe hij daar ooit werd opgehouden door een paar putjesscheppers, die een put aan het legen waren, en toen uit woede over die putjesscheppers heen is gereden. Zo zijn er veel meer plaatsen die op de een of andere manier aan hem herinneren. Ik ben ook op bivak geweest, met van die mannen in wollen uniform. Die liggen dan drie dagen lang bij een houtvuur in een nat weiland. Compleet met hoeren en soep en zo. Lekker Napoleontje spelen. Het is een soort gekkigheid.”
Even wat extra Energie vinden
Rijnlanders verenigt u
Dit overzicht is op basis van dit artikel uit de HMR van 2005.
Losse Gedachte 4
Een definitie van leidershap
Toen Robert Altman zijn Oscar kreeg vatte die het wellicht het mooist samen: "The director allows an actor to become more than they've ever dreamed of being" (director = leider en actor = medewerker).
Een nieuwe paspoort-affaire?
Wat mij door het hoofd spookte is of dit tot een paspoort-affaire kan leiden? Want hoe weet je zeker dat iemand zijn eigen paspoort bij zich heeft? Kan iemand zijn paspoort houden als hij uit dienst gaat bij een ROA-bureau? En ga zo maar door. Ooit sneuvelde de staatssecretaris op minder!
Twee dingen vielen op:
- Maria van der Hoeven reikte het eerst paspoort uit aan Theo Camps (voorzitter Berenschot en ROA) en is daarmee medeplichtig aan de affaire die mogelijk kan onstaan en dat is goed nieuws, want mijn beeld van deze minister (zie hier en hier) werd geheel bevestigd; vriendelijk lachende, nietszeggende moeder uit Limburg. ROA-affaire en aftreden!
- Het tweede dat opviel was dat Theo Camps aandrong op een wettelijk erkenning van de management consultant, net als advocaten en accountants. Ik krijg daar een wat ongemakkelijk gevoel bij; enerzijds is het een zwaktebod (kwaliteit komt altijd boven drijven; heb je geen wettelijke erkenning nodig) en ten tweede vergeet Camps dat advocaten, accountants etc. ook een in de wet geregelde taak/functie hebben. Wij als adviseurs van diverse soort en kwaliteit niet! Dus een wettelijk beschermde titel is onzin en geeft geen blijk van goede juridische doorgronding van de achterliggende redenen.
De waarde van 'mislukkingen'
Je droom achterna
Leiders als 'mot-regen'
(als je je als leider te veel etaleert ben je)....
Een echte Collins (Good to Great) Level 5 leider die waarschijnlijk niet weet wat dat is, maar het gewoon is.'als een zware regenbui waarbij mensen niet naar buiten gaan. Nu ben ik meer een motregen waarbij je wel naar buiten gaat en pas aan het einde beseft dat je alsnog kletsnat bent geworden.'
Bij hoge uitzondering
Losse Gedachte 3
De Prijs van Genialiteit
Met dank aan collega Martin Hoorn voor de tip; artikel uit NRC.
Meester blijf bij je leest ...
'the Netherlands’ overall innovation performance ranks it among the group of “innovation followers” with a performance that is above EU average but behind the group of “innovation leaders”. Other EU countries in this grouping with a similar level of performance are Luxembourg, Ireland, Austria, France and Belgium. The trend in the Netherlands’ innovation performance has been about the same as the EU average over the last five years. Among the five dimensions of innovation performance, the Netherlands performs relatively strongly on Intellectual property where it is well above the EU average on the indicator of Triad patents. It performs relatively poorly on the dimensions of Innovation & entrepreneurship and Applications. The analysis indicates that the Netherlands is above average in its efficiency of transforming innovation inputs into outputs.
Maar overall: we zijn nu 11e van Europa en met USA en Japan erbij zelfs pas 13e:
In een 16 pagina's tellend document (de helft overigens plaatjes en nog een kwart over wie is wie en wie doet wat) gaan we er echt werk van maken; verder dan wat vage plannen is het nog niet gekomen. En dat terwijl de wereld om ons heen in moordend tempo verandert, versnelt en verschuift (naar het Oosten).
Wordt het niet eens tijd dat echte visionaire leiders (dus die tegen populistische stromen in durven gaan!) en vakmensen het weer eens voor het zeggen krijgen? Waarom op ons belangrijkste beleidsministerie een onderwijzeres, een junior econoom en een politicoloog? Was Kwaliteit niet Enthousiasme * Vakmanschap? En dan niet als politicus/politicoloog, maar als econoom?
Er zijn te veel boeken, maar 1 moet je lezen!
Hier ook nog een video over Randy bij Oprah:
De Top 100 meest invloedrijken der Aarde
Wat mij ook opvalt is dat de door mij eerder opgevoerde Randy Pausch (je weet wel van zijn laatste college) er ook tussen staat!
Hier de hele lijst met doorklik-links:
REVOLUTIONAIREN
- Dalai Lama
- Vladimir Putin
- Barack Obama
- Hillary Clinton
- John McCain
- Hu Jintao
- George W. Bush
- Jacob Zuma
- Anwar Ibrahim
- Kevin Rudd
- Bartholomew I
- Ben Bernanke
- Muqtada al-Sadr
- Robert Gates
- Michelle Bachelet
- Sonia Gandhi
- Baitullah Mehsud
- Evo Morales
- Ma Ying-jeou
- Ashfaq Kayani
- Brad Pitt & Angelina Jolie
- Oprah Winfrey
- Oscar Pistorius
- Mia Farrow
- Andre Agassi
- Lance Armstrong
- Bob and Suzanne Wright
- Peter Gabriel
- Kaká
- Sheik Mohammed al-Maktoum
- Yoani Sánchez
- Madeeha Hasan Odhaib
- Randy Pausch
- Lorena Ochoa
- Tony Blair
- Alexis Sinduhije
- Aung San Suu Kyi
- George Mitchell
- Michael Bloomberg
- Craig Venter
- Jill Bolte Taylor
- Larry Brilliant
- Jeff Han
- Mehmet Oz
- Nancy Brinker
- Harold McGee
- Peter Pronovost
- Eric Chivian & Richard Cizik
- Mary Lou Jepsen
- Paul Allen
- Nicholas Schiff
- Mark Zuckerberg
- Wendy Kopp
- Shinya Yamanaka & James Thomson
- Michael Griffin
- Susan Solomon
- Isaac Berzin
- Lorne Michaels
- Miley Cyrus
- Robert Downey Jr.
- Herbie Hancock
- Joel & Ethan Coen
- Bruce Springsteen
- Peter Gelb
- Mariah Carey
- Khaled Hosseini
- Elizabeth Gilbert
- Rem Koolhaas
- Judd Apatow
- Alex Rigopulos & Eran Egozy
- George Clooney
- Tim Russert
- Suze Orman
- Stephenie Meyer
- Tyler Perry
- Tom Stoppard
- Chris Rock
- Takashi Murakami
- Indra Nooyi
- Ali al-Naimi
- Rupert Murdoch
- Steve Jobs
- Radiohead
- John Chambers
- Jeff Bezos
- Jay Adelson
- Steve Ballmer
- Jamie Dimon
- Prince Alwaleed bin Talal
- Lou Jiwei
- Neelie Kroes
- Jeffrey Immelt
- Karl Lagerfeld
- Lloyd Blankfein
- Carlos Slim
- Mo Ibrahim
- Ratan Tata
- Cynthia Carroll
- Carine Roitfeld
- Michael Arrington
Heeft u vragen over ....., toets 12
Zonder verliezers, geen winnaars
Gele wereld
De dag erna stuitte ik op deze foto die het 'geeldenken' wel een heel bijzondere betekenis geeft (na 18.000 geeltjes van Post-It heb je dit resultaat):
Losse Gedachte 2
NEW YORK - Citigroup, de grootste bank in de Verenigde Staten, is in het eerste kwartaal op een nettoverlies uitgekomen van 5,11 miljard dollar.
En dus steeg het aandeel? Ja, want het viel mee. Gelukkig bewees Bart de Graaf ooit dat cavia's echte beursanalisten outperformen; dus stoppen met die beurzen, en beurskoersonzin. Nooit meer een beursgenoteerd bedrijf! Zou dat niet mooi zijn?
Losse Gedachte 1
Waarom zou de Baas luisteren?
- Wees Betrouwbaar (Trustworthy): Vertrouwen is de 1e discipline en de basis voor een relatie met je leidinggevende;
- Wordt een 'Verbaal Meester' (a Verbal Visionary): de grootste vaardigheid van een leider is zijn visie overtuigend en helder verbaal over te brengen; daarom luistert hij het beste naar zijn gelijken op dit vlak;
- Ontwikkel het Management Perspectief: door over de doelen en issues van de leidinggevende na te denken en te praten sluit je aan bij zijn 'agenda';
- Denk Strategisch: de leider is bezig met morgen en niet vandaag of gisteren; kom derhalve met zaken die gaan over 'morgen' en niet over vandaag;
- Zorg dat je weet wat er morgen speelt ('a Window to Tomorrow'): begrijp patronen en gebruik ze; als je met een bepaalde accuratesse kunt praten over de zaken van morgen, wordt je oor bij de baas groter;
- Adviseer Constructief: niemand zit te wachten op afbrekende commentaren uit de zijlijn. Niet nog een bondscoach erbij!
- Laat zien hoe je jouw input ook kunt gebruiken: geen vrijblijvende adviezen, maar begeleidt ze met een concreet voorstel wat er mee te doen.
Het 1e managementboek in Manga-style
Johnny Bunko trailer from Daniel Pink on Vimeo
Een plaatje zegt meer dan ....
Klik hier voor een mooie video over de basics van het boek.
Je merkt pas dat je het mist, als het er niet meer is
Eckart Wintzen zat boordevol van dit soort rake beelden. Nu hij er niet meer is, ga je merken wat we missen.
(Fotograaf: Sjaak Ramakers)
Nature of Nurture
In tegenstelling tot wat je vaak hoort (dat 'sterren' geboren worden: ' het is een aangeboren/Godgegeven talent'), blijkt uit zijn onderzoek dat er eerder sprake is dat ze 'gemaakt' worden (nurture); zijn onderzoek toont aan dat sterren grotendeels (voor 70%) high performers zijn die zich ontwikkelen in de eigen organisatie (dus minder nature). Ook blijkt dat als deze (super)sterren naar een andere organisatie overstappen, hun performance dramatisch daalt.
Dat is wellicht logisch in het begin ('leercurve'), maar uit zijn onderzoek blijkt ook dat deze groep laag blijft presteren. Waarom?
- in de nieuwe organisatie beschikken ze niet over dezelfde teamchemie als in de vorige organisatie
- ze hebben geen netwerk
- veelal ontbreekt de kennis over andere technologie en methoden in de nieuwe organisatie
- managers weten niet welke steun ze nodig hebben (en hebben wel torenhoge verwachtingen, immers de hoofdprijs is betaald).
Zijn advies is simpel:
- ontwikkel sterren en koop ze niet van buiten, of;
- als je dan toch moet/wil: koop niet de ster maar zijn hele team.
Organisatie'deskundigen'
Let u even op bij het woordje 'daardoor' aan het begin van de laatste zin. Er verdwenen net zoveel managers als dat er organisatiedeskundigen bijkwamen. Anders gezegd: het lijkt erop dat alle managers deskundige adviseurs werden.Het aantal leidinggevende functies in Nederland is de afgelopen jaren flink gekrompen. Het aantal managers nam tussen 2000 en 2005 af met 26.500, een daling van bijna 25 procent. Ook de beroepsgroepen leidinggevenden en bedrijfshoofden kenden een flinke werkgelegenheidskrimp van bijna 100.000 arbeidsplaatsen. Dat komt door het platter maken van de organisaties, waarbij managementlagen zijn geschrapt. Daardoor steeg het aantal organisatiedeskundigen overigens in vijf jaar tijd met 27.500 tot 89.000.
Er zijn twee mogelijk conclusies:
- alle overbodige managers zijn deskundig adviseur geworden, of ...
- om organisaties platter te maken hebben we steeds meer adviseurs nodig?
Beiden is zorgwekkend; is adviseur het vak waarin iedereen eindigt die niks anders meer kan? Ik dacht dat dit gold voor verzekeren? Wenn nichts ist gelungen, geht mann in Versicherungen!
Net genoeg 'spanning', maar niet te veel 'spannend'
Een goede 'spanningsbalans' en een goed bedrijfsresultaat gaan hand-in-hand en de bedrijven met de beste balans scoren goed op de volgende 5 indicatoren:
- Purpose and Values
- Productive Relationships
- Shared Direction
- Creativity and Innovation
- Performance Excellence
Als ik zijn test doe, krijg ik als antwoord over mijn leiderschapsstijl:
Daar kan ik dan best blij van worden; een JEA-leader =You are a Just Enough Anxiety leader. Just Enough Anxiety is the middle way between too little and too much. It is the emotional charge that says you’re ready to take action. It unleashes human energy and creates hope and momentum in organizations. Just Enough Anxiety leaders are comfortable with uncertainty, believe that people do the best they can, and that they can influence what happens.
Realistic and Optimistic
- How They’re Seen:
—Positive and optimistic yet can look reality straight in the eye
—Will take risks, but has a realistic perspective and makes prudent decisions
- What They Say: This is going to be tough, but I think we’re up to it. We can figure it out.
- Impact: Increased energy, hope, creativity; greater potential for success
- How They’re Seen:
—Proud and confident, yet humble enough to listen and learn from others
—A team player but not afraid to make a decision
—Trustworthy and trusting but no pushover
—Knows own mind - What They Say: I need your help with this. Two heads are better than one.
- Impact: Increased sense of ownership and empowerment, fewer conflicts, engaging and productive relationships
- How They’re Seen:
—Logical and objective about the business but emotionally connected to people
—Striving for excellence while accepting imperfection
—Tough but fair - What They Say: So you made a mistake—what did you learn? This is important work, and I think you can do it. Stay with it.
- Impact: Greater motivation to achieve, productive work, free flow of information
Kredietcrisis voor Dummies
Er gloort hoop
Academici nemen het vaak niet zo nauw met hun eigen academische standaards en dat maakt hun kritiek op consultants hypocriet. De adviesbenadering van consultants leidt vaak tot geloofwaardiger en evenwichtiger uitkomsten. Zelf een afgestudeerd econoom én filosoof zegt hij in de Staatscourant:
“Wat deze conclusies des te pijnlijker maakt, is dat academici volgens Bouwmeester vaak een hooghartige houding aannemen ten opzichte van de beroepsadviseurs. 'Ze verklaren het succes van consultants door hun retorische talent, de strakke pakken en overweldigende PowerPoint-presentaties. De toonzetting is daarbij vrij heftig, vooral als je vergelijkt hoe consultants over academici praten. Hun kritiek is milder verpakt, maar komt erop neer dat zij het echte werk doen, terwijl wetenschappers vooral praten. .... Ik kan er niets anders van maken als ik zie hoe ze (academici - PvdM) zich presenteren op het gebied van bijvoorbeeld neutraliteit, en hoe ze daar vervolgens uitvoering aan geven.”
Dus voortaan een adviseur inhuren met een half been in de wetenschap, lijkt mij!
Als je er maar goed uitziet! De CEO naar de plastisch chirurg?
Daarvoor lieten de wetenschappers 100 studenten foto's zien van CEO’s van de 25 best en de slechtst presterende bedrijven uit de Fortune 1.000. De helft van de studenten werd op basis van de foto’s gevraagd hoe goed men dacht dat de betrokken CEO leiding gaf, de andere helft van de studenten moest de personen beoordelen op 5 persoonlijkheidskenmerken: competentie, dominantie, empathie, volwassenheid en betrouwbaarheid. Alle vooroordelen werden uitgesloten doordat alleen foto's van blanke mannen werden getoond, zodat verschillen op basis van ras of sexe werden uitgesloten.
De resultaten van het onderzoek zijn opmerkelijk. De studenten gaven zeer accurate beoordelingen; op grond van 1 seconde kijken naar de foto 'voorspelden' de studenten de beste leiders en met hen de ondernemingen die structureel beter presteerden (in termen van langjarige winst)). Dat kan verstrekkende gevolgen hebben. Zijn 1-seconde uiterlijk-assessments door volstrekt onbekenden nauwkeuriger dan assessments door professionals? Moet straks niet alleen de vrouw van de CEO naar Dr. Schumacher, maar de CEO zelf ook? En wat betekent dit voor alle assesment-bureaus? Voorlopig maar niet in die handel stappen. Wat zouden ze op grond van dit plaatje zeggen?
Over Flipperkasten
Eigenlijk zijn we als de blinde, doofstomme jongen uit Tommy, die desondanks (of dankzij) zijn handicap 'flipperkast-kampioen wordt'. We komen binnen bij een klant en hebben het gevoel dat we blind en doofstom zijn; al snel komen we over dat gevoel heen en als we weer naar buiten gaan voelen we ons de kampioen. Dat is de spirit van de consultant!
Een mooi beeld (bedankt Frans) en daarom hier de het origineel van The Who: Pinnballwizard!
Bezieling in je bedrijf
Hij geeft het mooie voorbeeld van Google dat mensen liever 4 dagen per week meet op 'harde' business-output en 1 dag per week (betaald) aan zichzelf laat werken (dat kan zijn lummelen, sporten, lezen, schrijven of wat dan ook), want een bezielde collega is een betere collega. het lijkt wel het Rijnlandse-model in de harde Angelsaksische wereld. Een mooie uitdaging voor veel Rijnlandse bedrijven die steeds meer proberen te lijken op harde Angelsaksische 'werkfabrieken'. Niet doen, dus!'Het geheim zit hem in drie dingen: deskundigheid, samenwerking en zelfkennis. Het zijn de processen die respectievelijk plaatsvinden op het niveau van het doen, het niveau van de waarden en het niveau van het zijn. Je vak, de ander en jezelf. Die trits vormt de kern van business spiritualiteit'
'De dag dat de dollar in elkaar stortte' is wel heel actueel geworden!
Techniek maakt gelukkig(er)
Is leiderschap te leren?
There are some people who are natural leaders, who have the ability to think quickly or choose the right decisions at the right moment. But I think there are an awful lot of us who have to learn how to be a leader, and in actual fact, I believe that most people, if they really want to, can become competent leaders.
I think I was the prime example of someone with relatively modest abilities, but I think I learned to become a reasonably competent leader. Even practice is quite a useful attribute in this respect. As you do more expeditions and more adventures, you get more experience and you know more clearly what to do in moments of emergency. But I certainly never regarded myself as a natural leader.
Frankrijk toont de weg
Het werk van Sen/Stiglitz kennende, is dat goed nieuws voor het slow-management kamp. Stiglitz zoekt al jaren naar een 'middenweg' in het slagveld van de globaliserende economie.
Local warming
Als alles stopt te werken
- als de wereld om je heen verandert, is soms even niks doen vaak het beste idee;
- voor veranderaars onder ons de boodschap dat oplossingen in het oog van de maker veelal voor de hand liggen, maar voor de subjecten van onze veranderdrang is het vaak niet zo duidelijk wat we willen bereiken;
- en als laatste ook nog dit; verzin een aanpak/oplossing die onder alle omstandigheden blijft werken, want: An escalator can never break. It can only become stairs. You would never see an "Escalator Temporarily Out Of Order" sign, just "Escalator Temporarily Stairs. Sorry for the inconvenience."
Dat zijn de voornemens voor 2008; een mooi jaar gewenst en tot binnenkort!