Aanstaande woensdag zal de commissie Frijns (zie hier), die voor de Nederlands regering de werking en verbetering van de Code Tabaksblat bewaakt, haar aanbevelingen doen. Ingewijden (vandaag voorpagina FD) voorspellen dat men, mijns inziens voor de bühne, aanbevelingen zal doen om beloning van topbestuurders meer te relateren aan de prestaties. De conclusie lijkt te worden dat:

'de commissie vindt dat commissarissen bij uitstek de poortwachters kunnen en moeten zijn in het beloningsdebat'

Dat lijkt mij niet, want wie zijn de commissarissen van Nederland? Juist ja, (bijna) allemaal oude (gemiddeld (!) allemaal 60-plus) mannen (94%), (ex-)leden van RvB's. Wie zijn deze machtigste mannen van Nederland? Hier een mooi jaarlijks rapport van Elite Research (klik hier). De conclusie van het rapport is:

'Het is over het algemeen echter alsof de commissarissen als tuinders de sprinkhanen wijzen op veldjes die kunnen worden kaalgevreten.'

De top 100 machtigsten van Nederland wordt aangevoerd door:

Dit zijn de poortwachters van Nederland! Nu nog een commissie die de samenstelling en werkwijze van de commissie Frijns gaat onderzoeken; als hij dan kandidaten zoekt, weet ik een mooi lijstje van 94 mannen (en 6 vrouwen!). Wie zijn de poortwachters voor de poortwachters?

Tags: CorporateGovernance | Slowmanagement | OldBoysNetwork

Je bent (te) dik en rookt 1 pakje sigaretten per dag; je weet dat het niet goed voor je is, zucht eens diep en steekt er nog een op, en opent een blikje bier. Dat is de essentie van het veranderprobleem; het begint weliswaar bij weten, maar kennelijk is dat niet genoeg. Toevallig verschenen recent op 2 verschillende plekken verhalen (beiden een must voor verander- en verbeteraars) hierover: de afscheidsrede van Willem Mastenbroek (emeritus hoogleraar aan de VU voor Cultuur & Veranderkunde) en een bespreking van een recent boek van David Maister ('The Fat Smoker'). Van die laatste hier een mooie video-review:

Online Videos by Veoh.com

Tags: Veranderen | Leiderschap | DavidMaister | Adviesvak | WillemMastenbroek | VU

Ooit riep Martin Brozius: 'Rrrren je ........ Rrrrot'!

Maar vandaag bleek uit onderzoek van de Erasmus Universiteit dat bestuurders van beursgenoteerde bedrijven dat zich nog herinneren, maar hebben onthouden als 'Graai je rot'. Het FD citeerde een onderzoek dat aan de Erasmus Universiteit is gehouden:

De relatie tussen de hoogte van de bonus en de prestaties van het bedrijf is zwak, stelt de onderzoeksleider, de Rotterdamse hoogleraar financiële analyse Gerard Mertens. ‘Dat rechtvaardigt een discussie over de snelgroeiende bonussen’, aldus Mertens. De cijfers laten volgens de onderzoekers niet zien dat prestaties gecorrigeerd worden voor algemene ontwikkelingen, zoals een goed draaiende economie of markt- en sectorinvloeden. Dat betekent dat bestuurders beloond worden voor niet aan managementprestaties te danken ontwikkelingen.

Ook bleek dat er meer bonus wordt uitgekeerd dan dat er naar de regeling rechten zijn of dat criteria worden aangepast naargelang het beter uitkomt:

Om de transparantie te vergroten, doen de onderzoekers verschillende aanbevelingen. Onder meer pleiten zij voor een duidelijker verband tussen bonus en prestatie. Laat de bonus niet van te veel criteria afhangen, maar kies er slechts een paar, zoals kasstroom en winst. In de praktijk zijn deze toch al bepalend. Maak duidelijk om welke winst het gaat en wijk daar de daaropvolgende jaren niet van af. Stel voorts de maximale bonus vast en keer niet meer uit.

Eens te meer blijkt dat beloning en prestatie (of het nu aandelenkoersen, opties of bonussen zijn) lastig te objectiveren zijn; keer-op-keer sterkt dat de overtuiging dat een CEO een (vorstelijk) vast inkomen moet hebben (zie ook hier) en geen opties/aandelen/vage bonussen en zo het belang van de onderneming en de belangen van medewerkers, maatschappij, de aandeelhouders en zichzelf, op een zo objectief mogelijke manier, kunnen afwegen.

Tags: Slowmanagement | Leiderschap