Nu moet iedereen
doen wat hij niet laten kan, maar
kinderen zo indoctrineren dat ze
willen vechten voor Jezus, gaat mij
wat ver. Toen ik deze week deze documentaire
op het Holland Doc zag,
deed het mij denken aan de film
The Wave over een
uit de hand gelopen experiment van een
geschiedenis-leraar: hoe snel kunnen
jonge kinderen in Hitler geloven? Nu
waren ze in The Wave (overigens
gebaseerd op een echt verhaal) 16
jaar, maar bij Jesus Camp gaat het om
kinderen van 6 tot 10 jaar! Vervang
Hitler door iets anders en je hebt
Jesus Camp (1e deel van de doc.
hieronder; alle andere delen ook op
YouTube):
Ik had vroeger wat moeite met Wiskunde
(daarom als 8e vak genomen; kun je geen
buil aan vallen); op deze site worden
hedendaagse problemen (zakelijk &
persoonlijk) weergegeven in een
formule, zoals:
Een paar dagen
geleden had ik een workshop over MVO
Maatschappelijk Verantwoord
Ondernemen; beter MBO =
Maatschappelijk Betrokken Ondernemen)
met mijn collega’s; wat kunnen wij als
consultants nu werkelijk doen aan een
betere werled? We vergassen 40.000 km
per jaar (per persoon) en we zorgen
ervoor dat de aandeelhouders van onze
klanten meer ROI krijgen. Niet bepaald
CO2 neutraal. Dus besloten we voor te
stellen dat alle 5.000 collega’s (en
wijzelf) vanaf de eerstkomende
mogelijkheid alleen nog maar in
A-klasse lease-auto’s gaan rijden.
Alle beetjes helpen, maar wat ons
dagelijkse werk, als consultant, nu
echt bijdraagt aan een betere wereld
vraag ik me nog steeds af, en zeker na
de inspirerende verhalen van de
afgelopen weken, blijft die vraag
hangen. Nu gaat het mij wat ver om 100
dagen lang te rennen (totaal:
6,920 kilometer) door de Sahara om het
watervraagstuk aan de kaak te stellen,
maar het is wel een waanzinnige
prestatie en een gigantisch probleem:
De ReclameCodeCommissie
moest eraan te pas komen, maar
onderstaande reclame mag (nog).
Overigens lijkt het dat er in
Nederland steeds minder mag;
binnenkort wellicht ook al geen
vuurwerk meer
(kleine terzijde).
De combinatie van de hiernaast afgebeelde
foto (Jump you Fuckers was kennelijk te
moeilijk want in het woord Fuckers ging het
bij de schrijver fout, maar daar gaat het
nu ook niet over) en de nog steeds
toegestane commercial van AllSecur geeft
wel een wat raar gevoel. Nu de koerzen (zie
hier) ineen blijven storten is de
aansporing niet letterlijk te nemen.
Ik laat me niet
graag meeslepen in het geschreeuw van
sites als ReteCool, GeenStijl en ga zo
maar door, maar als vandaag de folder van de
EO-ers der Lage Landen op mijn
deurmat valt, wordt ik toch licht
geïrriteerd. In een oplage van meer
dan 6 miljoen stuks gaan de
Christen-fundamentalisten van
Nederland, met steun van Rouvoet cs,
een huis-aan-huis folder verspreiden
dat Evolutie of Schepping ‘even waar’
zijn en dat beiden keuzen zijn van wat
je wilt geloven. Kan Minister Plasterk hier svp
ingrijpen? En dat in het Darwin-jaar (150
jaar na ‘The Origin of Species’)! Dus
voor deze ene keer doe ik graag mee in
de oproep om de folder terug te sturen
naar zijn/haar Schepper, en laat dat
weten op deze site. Hier een
mooie geannoteerde versie van de
folder:
Kreeg net een
aardig mailtje van Adriaan Wagenaar
over ‘Inspiratie’ en kwam zo toevallig
op de website van zijn vermakelijke en
inspirerende boek ‘Grote Denkers,
Kleine Denkers’; een bloemlezing
van uitspraken van kinderen en een
vergelijking van hun gedachten met die
van Richard Branson, Ghandi en vele
anderen. Zijn conclusie (die ik graag
onderschrijf) is dat de groten der
aarde in staat zijn gebleven hun
‘kindbrein’ aan te spreken. Deze had
zo uit het hart van mijn zoontje Ruben
(9) kunnen komen:
Nu heb ik hier altijd al gestreden tegen de
obsessie met beurskoerzen als indicator van
bedrijfsprestaties; zie ook eerder mijn
boek IT zonder Hoofdpijn,
waarin we stellen dat beurskoerzen
meer de wereld van lemmingen en
speculanten is, dan serieuze
bedrijfseconomie. Maar als je pensioen
straks afhangt van die koers wordt het
toch iets om naar te blijven kijken.
En dan wordt je hier toch licht
nerveus van (de paarse lijn is de
huidige crisis):
Ik zocht het
woord bonus eens op in het engelse
woordenboek: Dit staat er:
“Something given or paidin additionto what isusual or
expected.”
Nou lijkt dat in de afgelopen jaren niet
helmaal meer te kloppen, toch? In recente
jaren was een bonus veelal ‘gewoon’ en werd
‘verwacht’. Maar gelukkig hebben de
woordenboekmannen en -vrouwtjes twee extra
definities gegeven om mee te gaan in dit
fenomeen:
“A sum of money or an equivalent given
to an employee inadditionto
the employee’s usual compensation” of,
in sport,“A sum of money inadditionto
salary that is given to a professional
athlete for signing up with a team.”
Dus dan is het geen bonus meer (iets dat
alleen komt als er onverwacht en ongewoon
wordt gepresteerd), maar gewoon een extra
salaris-element. Zou het de CEO’s van
diverse beursfondsen niet sieren als ze het
voorbeeld van Jeff Immlet (GE)
volgen en hun gehele bonus over 2008
teruggeven? Zelfs als deze rechtmatig
wordt toegekend. Zeker als je
jarenlang je personeel hebt opgezweept
met maar één doel, het maximaliseren
van de beurskoers (in het kader van je
optieregeling).
Deze is niet van recente datum, maar Matt
ontmoette ik in Palm Springs (TED)
en hij is bezig met een nieuw project,
waarbij hij mensen bij elkaar wil
brengen door ze te laten dansen, maar
dan de dans van een ander land. Denk
aan mensen in Tokyo die de Nederlandse
klassieker ‘Driekusman’ doen
(of zo). Matt verdient alle
aandacht om dit idee te
verwezenlijken; daarom nog één keer
(en hij blijft vermakelijk!):
Dit jaar ging de
Oscar voor Beste
Make-Up naar Benjamin Button. Nadat ik
op TED
de presentatie had gezien van hoe het
1e uur van de film tot stand is
gekomen (zie hieronder), moet je
inderdaad respect voor de makers
hebben. In het 1e uur kijk je niet
naar Make-Up, maar uitsluitend naar
Animatie (!!); er werkte een team
groter dan een gemiddeld IT-project
gedurende 4 jaar aan dit fenomeen.
Voor de dames wellicht een
teleurstelling, maar Brad Pitt komt
maar in een klein deel van de film
echt in beeld.
As soon as something stops being fun, I
think it’s time to move on. Life is too
short to be unhappy. Waking up stressed and
miserable is not a good way to
live.
Ook voor mij is het tijd verder te gaan; op
weg naar nieuwe uitdagingen buiten Ordina.
Fast Company
publiceert jaarlijks de Top 50 meest
innovatieve bedrijven/organisaties in
de wereld (nou ja de USA eigenlijk).
Opvallende nummer 1 is het ‘Team
Obama’ dat gebruikmakend van de meest
moderne technieken (FaceBook, YouTube, Twitter) zijn
achterban mobiliseerde. Hier de Top 9
met als interessante nummer 3 Hulu, het online
TV-kanaal, dat helaas alleen in de USA
beschikbaar is:
Op 4 mijn
vrienden van Apple (vorig jaar nog nummer
2) en op 7 een nieuwkomer: het bedrijf dat
‘The Flip’ maakt. The
Flip is een videocamera, kleiner dan een
mobiele telefoon, waar je 1 uur in HD
(high-definition) op filmt; tijdens ons
recente bezoek aan de USA bestelt en het
is werkelijk een wonder-apparaat.
Al eeuwen droomt
de mens van vliegen; Ueli Gegenschatz
(TIP: even kijken naar die video) is
een levend voorbeeld van iemand die
deze droom najaagt. Deze twee mannen
kunnen er ook wat van:
Na de dramatische berichten van gisteren
(denk oa aan CPB) soms even het
gevoel opzoeken dat Jamie Cullum in
deze magistrale tekst oproept (trad
ook op bij TED):
Bij de SuperBowl kosten 30
seconden reclame al gauw een paar
miljoen dollar; het leidt elk jaar
weer tot een creatieve wedstrijd voor
de beste commerciels. Hier 2
uitschieters, waarbij de eerste niet
uitgezonden mocht worden in het
puriteinse Amerika:
In de dagen dat
het CPB doemscenario’s
over ons uitstort en de
massa-ontslagen ons om de oren
vliegen, is het de hoogste tijd nog
eens nader te bezien wat de aard van
de relatie van een werkgever en zijn
werknemers nu eigenlijk is en in veel
gevallen zijn de paralellen met een
liefdesrelatie groot!
Ook in de liefde geldt soms: ‘Het is
uit, maar nog niet voorbij’. Beide
relaties beginnen hoopvol met talloze
verwachtingen die niet altijd op de
realiteit zijn gebaseerd. Wij zijn in het
begin ook niet eerlijk over onze
tekortkomingen of onze werkelijke wensen en
dromen. De werkgever gaat niet meedelen dat
vele overuren zonder extra betaling gewerkt
moeten worden of dat er weinig
collegialiteit is op een afdeling. Een
werknemer zal wederom niet snel toegeven
dat hij lui of gemakzuchtig is en het
liefst anderen manipuleert. Of dat hij
alleen geld wil verdienen om zo snel
mogelijk te doen wat hij echt leuk vindt.
Psychologen en organisatiedeskundigen
spreken in dit verband graag van het
psychologisch contract dat niet veel te
maken heeft met de formele
arbeidsovereenkomst. Het psychologisch
contract gaat over de psychologische
relatie tussen werknemer en werkgever. Dit
contract wordt door Denise Rousseau
bijvoorbeeld gedefinieerd als een
perceptie van uitgesproken of
impliciete beloftes tussen werknemer
en werkgever over hun ruilrelatie. Zo
kan een werkgever verwachten dat een
werknemer zijn tijd, kennis en
vaardigheden inzet en een werknemer
wenst wellicht waardering,
opleidingsmogelijkheden en leuke
collega's.
Een psychologisch contract wordt
aanzienlijk makkelijker en sneller
verbroken dan een arbeidsovereenkomst. Een
klassieke fout is inmiddels de brief die
het bestuur van ABN Amro een paar jaar
geleden aan het personeel stuurde met de
mededeling dat zij misbaar of onmisbaar
waren. Wat ter motivatie moest dienen werd
als grove belediging opgevat. Het
vertrouwen was geschonden en de
betrokkenheid aanzienlijk verminderd. Een
verbroken psychologisch contract leidt
volgens uiteenlopend onderzoek tot
sabotage, verzuim en in veel gevallen tot
vertrek. Als een werknemer het gevoel heeft
dat de werkgever of leidinggevende zijn
deel van een overeenkomst niet nakomt, zal
hij ook snel de motivatie kwijtraken om
zelf nog zijn best te doen. Cruciaal bij
een psychologisch contract is net als in
een liefdesrelatie om te blijven
communiceren met elkaar. En laat dit nou
net de grootste struikelblok in tijden van
crisis zijn. Dan wordt eerder überhaupt
niet meer met elkaar gepraat omdat veel
onzekerheid en angst heerst.
Een collega vroeg
mij vandaag wat TED nu eigenlijk is
en wat ik de afgelopen weken daar dan
had gedaan. Dat is lastig uitleggen,
want bij TED (Technlogy, Entertainment
& Design) staan de knapste koppen
uit de wereld van de Kunst, Cultuur,
Politiek, Wetenschap en Bedrijfsleven
op het toneel en krijgt ieder 20
minuten tijd om zijn/haar idee ‘worth
spreading’ aan de wereld te vertellen.
Van micro-biologen tot architecten,
uitvinders, schrijvers en ga zo maar
door. Je zit in veel gevallen met ‘de
mond los’ ademloos te luisteren naar
hun verhalen. Een van de spreeksters
was Elizabeth Gilbert,
schrijfster van Eten, Bidden,
Beminnen, één van ‘s werelds
grootste bestsellers van dit moment.
Zij sprak op TED over het verschijnsel
‘genialiteit’; een boeiend en
inspirerend verhaal. Nu dacht ik dat
Eten, Bidden, Beminnen zo’n typische
chicklit-boek is,
maar ga het na haar verhaal nu toch
lezen:
Eindelijk begrijp ik hoe je Minister van
Economische Zaken kunt worden; je moet
gewoon 15 minuten kunnen lullen zonder iets
te zeggen. Dat is pas knap! Geniet mee hoe
‘ons Maria’ deze test makkelijk haalt
(terwijl de Economie ineenstort):
Voor Inspiratie, Irritatie, Innovatie,
Inzicht & Informatie
Weer een dag geen Inspiratie?
The problems of the world cannot possibly be
solved by skeptics or cynics whose horizons are
limited by the obvious realities. We need men who
can dream of things that never were.
John F. Kennedy
QR me @
Nu ook als App @
Boek mij @
Volg mij @
Slow.TV
Wilt u op de hoogte blijven? Vul hier uw
email-adres in: