Het CPB
publiceerde zojuist een mooi rapport ‘Hoge bomen
in de polder’ over globalisering en
topbeloningen in Nederland.
Wat blijkt: CEO’s van beursgenoteerde
bedrijven verdienen 25% tot 52% meer dan
bij vergelijkbare (in omvang en
complexiteit) ondernemingen zonder
beursnotering. De beloningsgroei bij
beursgenoteerde ondernemingen is met 8,9%
per jaar bovengemiddeld: 4,8%-punten van
deze groei kan worden verklaard door
inflatie, schaalvergroting en vergrijzing.
Voor 3,9%-punten is geen
verklaring gevonden. Er kon door het CPB
geen groei in waarde (voor klanten,
aandeelhouders en medewerkers) voor
teruggevonden worden.
Dat is vreemd!
Het argument dat dan uit de kast komt is
dat anders ‘toptalent’ (daarmee bedoelen de
CEO’s vast vooral zichzelf) naar het
buitenland vertrekt. Ook dat blijkt onzin
te zijn: ondanks de afname van het
beloningsverschil met Angelsaksische landen
zijn er niet meer buitenlandse bestuurders
toegetreden tot de top van het Nederlandse
bedrijfsleven: tussen 1999 en 2005 is het
aandeel van buitenlandse bestuurders
constant gebleven. Bij bedrijven met een
Angelsaksische eigenaar neemt het aandeel
niet-Nederlanders juist af. De gemiddelde
lengte van het dienstverband van
bestuurders is ook niet veranderd. Deze
bevindingen zijn niet in overeenstemming
met het beeld dat de markt voor
topbestuurders steeds meer een
internationale markt is. De invloed van
globalisering op topbeloningen loopt dus
vooral via grensoverschrijdende
concurrentie op afzetmarkten en
niet via
internationalisering van arbeidsmarkten.
Laten we de volgende keer dan ook gewoon
‘onzin’ roepen als dat argument weer eens
van stal wordt gehaald.
Zat
gister-namiddag in Noordwijk in de
Hotels van Oranje (in, hoe kan het
anders, de Bentley-bar) te praten met
een ex-collega en vanzelfsprekend
zaten we snel op onze favoriete drie
onderwerpen namelijk auto’s, politiek
en .... (u weet wel).
In een gloedvol betoog wisten we elkaar
ervan te overtuigen (of waren we het al
eens?) dat verhoging van
de kiesdrempel een goed idee zou zijn. Dat
leidt namelijk tot minder partijen, dus
minder coalitievorming, minder compromissen
en dus meer te kiezen! Martin vergeleek
Nederland met de Weimar-republiek,
waar regeren door de versplintering
kansloos was. En verdomd wat staat
vandaag in het NRC? Een uitgebreid
commentaar van J. van Putten (JvP,
niet te verwarren met JP), emiritus
hoogleraar politicologie van de VU,
die pleit voor
verhoging van de
kiesdrempel en Nederland vergelijkt
met de 4e Franse
Republiek, ook zo’n onbestuurbaar
versplinterd geheel.
Straks hebben we 10 partijen in de 2e
Kamer, met elk een klein beetje andere
mening (muv die ene partij van Geertje W.
dan) dan de ander. We denken dat we wat
kiezen, maar we kiezen eigenlijk niks want
in een regeer-akkoord wordt het toch weer
een grijze brij.
Zaten we ondanks de locatie en de drank,
toch op het goede spoor Martin!
Nu Balkenende 4 (‘time flies, when you’re
having fun’) naar huis is, de Koningin
waarschijnlijk geïrriteerd op het Paleis
zit, omdat ze haar ski-vakantie moest
afzeggen, is het tijd om onze JP eens langs
de leiderschaps-lat te leggen.
Maar eerst even de feiten; zie hier het
aantal dagen dat zijn kabinetten bleven
zitten:
Voorlopige conclusie: een vechter, een
bijter, een doorzetter, of is het
machtswellust met mager leiderschap dat
deze reeks veroorzaakt?
In HBR een mooi rijtje
met eigenschappen van leiders, maar de
mooiste in dat lijstje vind ik:
‘Remember that when criticism is
difficult to accept, there is probably
some truth to it.’
Vaak hoorden we dat er geen regie was van
JP en dat werd door hem dan weer in alle
toonaarden ontkend; maar zou er
toch wat inzitten? Maar ik zie toch meer
een zwak leider die ook geen
leervermogen lijkt te hebben. Lees ook
de mooie column van Martin Hoorn over JP!
Over 4 a.m. is veel gezongen en kunst
gemaakt; wat te denken van deze toepasselijke
Balkenende lyrics:
Maybe one day when I can move along
Maybe someday when you can hear this song
You won't let it slip away
4 AM forever
Of het beeld van Giacometti: The
Palace at 4 a.m. (een soort
visualisatie van huize Balkenende om 4
uur zaterdag-morgen waar Bianca op JP
staat te wachten; overigens al gemaakt
in 1932).
Maar mooier dan dit verhaal van Rives kan
ik het niet vertellen:
Ooit vertelde ik
iemand over de etiquette-regels van
Amy Groskamp ten
Have die in 1938 het boekje ‘Hoe
hoort het eigenlijk’ schreef; het boek
stond bij mijn ouders in de kast en
voordat ik ging studeren lag het een
tijdje op mijn nachtkastje; wat ik mij
niet realiseerde is dat Amy bijna al
haar wijsheid had overgeschreven van
George Washington, die op 16-jarige
leeftijd zijn ‘110 Rules of Civility
& Decent Behavior in Company and
Conversation’ had geschreven. Met
een geboortejaar van 1963 scande ik
naar regel 63 die luidt: A Man
ought not to value himself of his
Achievements, or rare Qualities of
wit; much less of his riches Virtue or
Kindred.
Anders gezegd; je moet jezelf niet te
serieus nemen. En daar moest ik even aan
denken toen ik gisteravond Bos, Rutte,
Pechtold, Wilders en de rest zag debatteren
voor de Gemeenteraads-verkiezingen; een
groepje mannen en vrouwen (Kant en Halsema
waren er ook en doen vol met testosteron
ook mee) die vooral tevreden waren over hun
eigen one-liners, zonder echt naar elkaar
te luisteren, zonder door te vragen en
zonder elkaars vragen te beantwoorden.
Wilders roept dat Nederland onveilig wordt
en vraagt aan Van Geel (CDA) of de Islam
gelijkwaardig is aan het Christendom (vlgs.
Wilders duidelijk niet aan zijn intonatie
te horen)? Van Geel durft daar niet
recht-op-en-neer op te antwoorden met een
volmondig JA NATUURLIJK zijn die
gelijkwaardig (zie Art. 1 van de Grondwet
en ga zo maar door). Regel 50 van George
werd aan de lopende band overtreden.
Kennelijk hadden ze Amy en George nooit op
hun nachtkastje liggen!
Gisteravond zat
Wouter Bos bij P&W en noemde daar
het optereden van Wim Kok voor de
Commissie de Wit ‘pijnlijk’
(kijk hier nog maar
even mee naar de eerdere aflevering
van P&W over WK).
Even pijnlijk is het feit dat de
bonusdiscussie helemaal VERKEERD wordt
gevoerd; ze werken immers AVERECHTS.
Gelukkig valt mij nu de Rotterdamse
hoogleraar gedragsethiek David de Cremer
bij. Zijn stelling is: ‘Er
verandert helemaal niets in de cultuur
van de bankensector zolang de branche
de gevangene blijft van zijn eigen
geloofsovertuigingen. Een ervan is de
idee dat bonussen nodig zijn om talent
te motiveren of te binden. Met deze
zelf gecreëerde mythe houden de
bankiers zichzelf en elkaar voor de
gek.’
Hij hield een aantal workshops voor
topbankiers over de ambivalentie rond
beloningen: ‘Ze reageerden net als Wim
Kok bij de commissie De Wit. De handen ten
hemel heffen en zeggen dat het de
internationale druk is die hen dwingt
hieraan vast te houden. Puur vluchtgedrag.
Test eens hoeveel mensen écht weg gaan als
ze geen bonus krijgen. Iedereen weet dat
financiële motivatie niet stimuleert, enkel
het kostenbewustzijn motiveert.’
Mijn conclusie is dat bonussen zo’n
verkeerde moraal stimuleren dat een man als
Kok, die iedereen hoog had zitten vanwege
zijn morele principes, eenmaal
geinfecteerd, ze alsnog gaat verdedigen.
Helaas heeft de
crisis (zakelijk) te hard toegeslagen om
live bij TED aanwezig te kunnen zijn dit
jaar, maar gelukkig zijn er sites die
live-bloggen en veel twitteraars vanuit de
USA; zo bleek vandaag Jake Shimabukuro
aanwezig te zijn. Jake is een ukelele
virtuoos (ja die bestaan!) en dan niet
zo lullig bespeeld als Niko Haak dat ooit
deed (je wordt ouder pappa, dat je
uberhaput Niko Haak kent), maar hij
bespeelt dit vergeten instrument op een
geniale manier:
Mijn eigen partij riep mij vandaag op te
marcheren naar het Binnenhof om mee te
protesteren voor het recht van homo’s om
als docent actief te zijn op een
Christelijke school.
Het kabinet stelt (nog
steeds Anno 2010!) dat scholen
homoleraren en -leerlingen in bepaalde
gevallen mogen blijven weigeren. Het
wetsartikel dat scholen op religieuze
grondslag het recht geeft om openlijk
homoseksuele leerlingen en docenten
weg te sturen, staat al enige tijd ter
discussie, maar deze regering van
conservatieve Christelijken wil tot
achter de voor- en schooldeur blijven
controleren en sturen.
Zo ook met betrekking tot het mierenneuken;
zoals in veel media breed is uitgemeten is
sex met dieren strafbaar gesteld en terecht
(al kun je je afvragen of de koe, als zij
zou mogen kiezen, liever geslacht of
genomen wordt, maar ik dwaal af).
Wat niet in de media verschijnt is dat
‘schijnbare dierenseks’ ook
strafbaar is gesteld. Dus als je handig met
Photoshop bent en je maakt een meesterwerk
(in de kunstzinnige zin) dan ben je even
strafbaar als in het echt; dus
doen en doen
alsof is even strafbaar. Oftewel
de gevisualiseerde
gedachte is strafbaar. We
waren ooit het baken in de wereld van
vrijzinnigheid, maar glijden af naar een
christelijke politiestaat en dus zien we
dit nooit meer op het Lange
Voorhout!
La Dama y La
Muerta / The Lady and the Reaper
(oftewel: het oude dametje en de
maaier = De Dood) is een mooie
animatie (zie verderop), waarbij de
titel me deed denken aan ‘The
Catcher in the Rye’ van de recent
overleden J.D. Salinger, die de
mooiste korte verhalen uit de
Amerikaanse literatuur schreef:
Jerome David Salinger (1919 - 27/1/2010)
was een beroemd Amerikaans schrijver die
leefde als een kluizenaar. Zijn laatste
werk verscheen in 1965 en hij gaf zijn
laatste interview in 1980; ik heb zijn
Nine Stories (1953) besteld, maar
tot die er is blijven we wachten met deze
de prachtige animatie met Oscar-potentieel;
La Dama y La Muerta:
Op TedxAMS was te zien hoe layars en
hyper-reality zich in razend tempo
ontwikkelen; let op het komt eraan (of
is er al). Dit filmpje is een mooie
parodie (hoop ik) hoe het wordt als we
daarin wat doorschieten:
Zoals iemand ooit zei:
chaos is niet erg, als er maar
structuur in zit.
Voor de bezitters van de iPhone (en wie
heeft hem niet), heb ik een Inspiratie-app
gemaakt; hier GRATIS te
downloaden. Altijd de laatste
InspiratieBlogs en ons Slow.TV kanaal
bij de hand; zegt het voort!
Vandaag getuigde
de heer Rijkman Groenink voor de
commissie De Wit en
had ik zo’n ‘met de kennis van
nu’ momentje waar Balkenende soms
ook last van heeft.
RG zei vandaag: ''In het voorjaar van 2007 had ik
moeten aftreden. Ik had moeten zeggen: ik
neem er geen verantwoordelijkheid voor dat
de bank wordt overgenomen door het trio.''
Stort hij dan ook zijn vertrekpremie
terug? Met de kennis van nu lijkt mij
die namelijk ernstig overtrokken. Wat
een
gotspe (nummer 2 van 2010)!
Tijdens mijn rede aan de VU (zie hier) gaf ik al aan
dat ik niet zo’n hoge pet op heb van
adviesbureaus die elke paar jaar het
tegengestelde adviseren. Het lijkt
soms dat ze twee kasten op kantoor
hebben, met daaraan geplakt een
lijstje bij wie ze welk verhaal uit
welke kast als laatste hebben
gebruikt; als we vier jaar geleden het
‘centralisatie’-verhaal hebben
gepitched, is het nu tijd voor het
‘decentralisatie’-verhaal. Gaat erin
als koek, de klant heeft niet zo’n
lijstje dus weet al lang niet meer wie
hun 4 jaar terug nog adviseerde om te
centraliseren.
Zo ook met offshoring naar verafgelegen
outsource-landen, toen near-shoren naar
dichterbij gelegen outsource-landen, toen
right-shoring in een mooie mix van ver en
dichtbij en nu in 2010: Backshoring.
Hoe we dat gaan doen met die ene man
(Ahmed Khalili in Afghnistan) waar al
het ge-outsourcede outsource-werk
terecht is gekomen?
Voor Inspiratie, Irritatie, Innovatie,
Inzicht & Informatie
Weer een dag geen Inspiratie?
The problems of the world cannot possibly be
solved by skeptics or cynics whose horizons are
limited by the obvious realities. We need men who
can dream of things that never were.
John F. Kennedy
QR me @
Nu ook als App @
Boek mij @
Volg mij @
Slow.TV
Wilt u op de hoogte blijven? Vul hier uw
email-adres in: