Zojuist verscheen
een opmerkelijk artikel inThe
Economist, ('Face Value'),
meestal toch een uiterst serieus blad.
Uit onderzoek van de Amerikaanse Tufts
Universiteit blijkt dat het oordeel van
een onbekende leek (!) door 1 seconde
naar een portret-foto te kijken, net zo
veel zegt over de eigenschappen van de
geportretteerde als alle assesments van
de wereld bij elkaar .
Daarvoor lieten de wetenschappers 100
studenten foto's zien van CEO’s van de 25
best en de slechtst presterende bedrijven
uit de Fortune 1.000. De helft van de
studenten werd op basis van de foto’s
gevraagd hoe goed men dacht dat de
betrokken CEO leiding gaf, de andere helft
van de studenten moest de personen
beoordelen op 5 persoonlijkheidskenmerken:
competentie, dominantie, empathie,
volwassenheid en betrouwbaarheid. Alle
vooroordelen werden uitgesloten doordat
alleen foto's van blanke mannen werden
getoond, zodat verschillen op basis van ras
of sexe werden uitgesloten.
De resultaten van het onderzoek zijn
opmerkelijk. De studenten gaven zeer
accurate beoordelingen; op grond van 1
seconde kijken naar de foto 'voorspelden'
de studenten de beste leiders en met hen de
ondernemingen die structureel beter
presteerden (in termen van langjarige
winst)). Dat kan verstrekkende gevolgen
hebben. Zijn 1-seconde
uiterlijk-assessments door volstrekt
onbekenden nauwkeuriger dan assessments
door professionals? Moet straks niet alleen
de vrouw van de CEO naar Dr. Schumacher,
maar de CEO zelf ook? En wat betekent dit
voor alle assesment-bureaus? Voorlopig maar
niet in die handel stappen. Wat zouden ze
op grond vandit plaatjezeggen?
Gisteren namen we
afscheid van een gewaardeerde collega
die in analogie van The Who-musical
Tommy (over de blinde doofstomme
jongen die flipperkast-kampioen wordt)
de volgende uitspraak deed over
consultants:
Eigenlijk zijn we als de blinde,
doofstomme jongen uit Tommy, die
desondanks (of dankzij) zijn handicap
'flipperkast-kampioen wordt'. We komen
binnen bij een klant en hebben het gevoel
dat we blind en doofstom zijn; al snel
komen we over dat gevoel heen en als we
weer naar buiten gaan voelen we ons de
kampioen. Dat is de spirit van de
consultant!
Een mooi beeld (bedankt Frans) en daarom
hier de het origineel van The Who:
Pinnballwizard!
In
een uiterst lezenswaardig boek
(Business
Spiritualiteit),
schrijft onze oudste hoogleraar van
Nederland (Paul de
Blot
is 83 jaar!), over bezieling in bedrijven.
Dat 'ontstaat' volgens hem als leiders
zorgen voor drie dingen:
'Het geheim zit hem in drie dingen:
deskundigheid, samenwerking en
zelfkennis. Het zijn de processen die
respectievelijk plaatsvinden op het
niveau van het doen, het niveau van de
waarden en het niveau van het zijn. Je
vak, de ander en jezelf. Die trits vormt
de kern van business spiritualiteit'
Hij geeft het mooie voorbeeld
van Google dat mensen liever 4 dagen per
week meet op 'harde' business-output en 1
dag per week (betaald) aan zichzelf laat
werken (dat kan zijn lummelen, sporten,
lezen, schrijven of wat dan ook), want een
bezielde collega is een betere collega. het
lijkt wel het Rijnlandse-model in de harde
Angelsaksische wereld. Een mooie uitdaging
voor veel Rijnlandse bedrijven die steeds
meer proberen te lijken op harde
Angelsaksische 'werkfabrieken'. Niet doen,
dus!
Eindelijk is het
bewezen; techniek (en kennis) maakt
gelukkig(er). Uit het onderzoek van
ProfessorRuut
Veenhovenblijkt dat mensen
gelukkiger zijn (en blijven) naarmate ze
meer toegang hebben tot kennis en
techniek. Uit een vergelijkend onderzoek
(ziehier) blijkt dat in landen
waar er veel kennis en techniek is,
mensen langer leven en gelukkiger zijn.
Geluk is dan gedefinieerd als
'subjectieve levensvoldoening'; dus
gewoon gezegd het antwoord op de vraag
of u zich gelukkig/prettig etc. voelt.
Door dit langjarig en in verschillende
landen (2e en 3e Wereld) te meten, komt
Veenhoven tot deze conclusie; ook in
ontwikkelingslanden stijgt het
geluksgevoel naarmate er meer techniek
voorhanden is. Eindelijk een rationale
voor onze gadget-verslaving!
Enige dagen
gelden overleed Sir Edmund Hillary,
de man die samen met zijn sherpa,
Tenzing Norgay, als eerste mensen
boven op de mout Everest stonden.
Daarna besteedde Sir Edmund een groot
deel van zijn leven (en vermogen) aan
het helpen van de armsten in Nepal en
Tibet. Een groot leider is overleden,
met in een interview een paar mooie
quotes over leiderschap:
There are some people who are natural
leaders, who have the ability to think
quickly or choose the right decisions at
the right moment. But I think there are an
awful lot of us who have to learn how to be
a leader, and in actual fact, I believe
that most people, if they really want to,
can become competent leaders.
I think I was the prime example of someone
with relatively modest abilities, but I
think I learned to become a reasonably
competent leader. Even practice is quite a
useful attribute in this respect. As you do
more expeditions and more adventures, you
get more experience and you know more
clearly what to do in moments of emergency.
But I certainly never regarded myself as a
natural leader.
Vandaag is in Tilburg het congres 'Groei naar een
duurzame en solidaire Economie'
(zie hier een mooie
literatuurlijst) met onder andere een
bijdrage van Professor A. Heertje, die
stelt dat economie te financieel is
geworden en dat eigenlijk economie
moet gaan over het 'managen van
schaarse middelen', dus ook
leefomgeving, welzijn, milieu etc.
nadrukkelijker moet meenemen in haar
afwegingen en modellen. Eigenlijk een
pleidooi voor 'slow-management' op
macro-niveau. Of het toeval is of niet
kun je vandaag lezen dat Sarkozy twee
top-economen (de Nobelprijswinnaars
Amartya Sen en Joseph Stiglitz) heeft
uitgenodigd om aan hem aanbevelingen
te doen om te komen tot een nieuwe
definitie van economische groei (zoals
Sarkozy zegt: 'op
een meer complete manier, waarin
factoren zoals ,,kwaliteit van leven”
en zelfs ,,geluk” worden
verdisconteerd'.)
Het werk van Sen/Stiglitz kennende, is dat
goed nieuws voor het slow-management kamp.
Stiglitz zoekt al jaren naar een
'middenweg' in het slagveld van de
globaliserende economie.
Hier volgt een uiterst geestig betoog van
Yossi Vardi, een
Israëliër die al aan de wieg stond van
meer dan 40 high-tech bedrijven. Zijn
waarschuwing voor 'local warming' ten
gevolge van blogging trek ik mij (en
hopelijk alle bloggers op deze aarde)
sterk aan.
Collega Rob van Kerpel wees me op dit
filmpje (een commercial uit Canada) waarin
een paar goede boodschappen voor 2008 voor
leiders/veranderaars liggen verborgen:
als de wereld om je heen verandert,
is soms even niks doen vaak het beste
idee;
voor veranderaars onder ons de
boodschap dat oplossingen in het oog van
de maker veelal voor de hand liggen, maar
voor de subjecten van onze veranderdrang
is het vaak niet zo duidelijk wat we
willen bereiken;
en als laatste ook nog dit; verzin
een aanpak/oplossing die onder alle
omstandigheden blijft werken, want: An
escalator can never break. It can only
become stairs. You would never see an
"Escalator Temporarily Out Of Order"
sign, just "Escalator Temporarily Stairs.
Sorry for the inconvenience."
Dat zijn de voornemens voor 2008; een mooi
jaar gewenst en tot binnenkort!
Voor Inspiratie, Irritatie, Innovatie,
Inzicht & Informatie
Weer een dag geen Inspiratie?
The problems of the world cannot possibly be
solved by skeptics or cynics whose horizons are
limited by the obvious realities. We need men who
can dream of things that never were.
John F. Kennedy
QR me @
Nu ook als App @
Boek mij @
Volg mij @
Slow.TV
Wilt u op de hoogte blijven? Vul hier uw
email-adres in: