t/m 16/8/2009 zijn wij hard aan het rusten!

Van onze razende reporter Gijs van Wijk:

Zat net eventjes een rapport te lezen van de Rabobank met de titel “Heeft financiële innovatie nog toekomst?” Viel nog net niet van mijn stoel na het lezen er van.
 
Bij de Rabobank denkt men dat bij een juist beleid het financiële wonder “securitisatie” toch wel weer een mooi middel is om de welvaart te stimuleren (want het heeft ons wel welvaartgroei gebracht!). Eerst eventjes schoon schip maken, en daarna nieuwe eenvoudige kredietproducten bedenken, meer transparantie en een beter liquiditeitsrisicobeheer. Dan zou het wel weer moeten werken.
 
In mijn ogen zorgt securitisatie er alleen maar voor dat een bank constant geld kan blijven uitlenen zonder daar eigen vermogen tegenover te hoeven stellen (risico’s staan immers niet meer op de balans). Alleen heeft deze ongebreidelde kredietverlening nu immers voor de kredietcrisis gezorgd (je moet de centjes nl wel een keertje terugbetalen, want iedereen weet: “geld lenen kost geld”!
 
Ik vraag me serieus af of de auteur van dit stuk bij het innemen van de Red Pill (“You take the red pill, you stay in Wonderland, and I show you how deep the rabbit hole goes.”) niet stiekem een toverbal in haar mond heeft genomen. Ik zou zeggen, blijf er maar lekker lang er op zuigen, je ziet vanzelf alle kleuren van de regenboog (de kern is alleen hard en kleurloos):
 
Hoewel securitistatie heeft bijgedragen aan de
huidige crisis, mogen we niet vergeten dat het
ook een belangrijk ingrediënt was voor de
welvaartsgroei in de afgelopen jaren. Via
securitisatie kunnen banken beter hun financiële
risico’s spreiden, waardoor meer krediet
beschikbaar is. Hiervan profiteert het bedrijfsleven,
dat rendabele investeringen makkelijker
kan financieren, die innovatie en daarmee
economische groei kunnen stimuleren. Daarom
moeten we er voor waken niet het kind met
het badwater weg te gooien, maar we moeten
wel de lessen leren die het verleden nu aanreikt.
Om ook in de toekomst te profiteren van
securitisatie zijn eenvoudigere kredietproducten,
meer transparantie en beter liquiditeitsrisicobeheer
noodzakelijk. Maar allereerst
moet het financiële systeem schoon schip
maken. Inmiddels zijn forse verliezen genomen
en wordt de problematiek van de zogenaamde
besmette activa op de bankbalans aangepakt.
Zo hebben autoriteiten in verschillende landen
naast het verlenen van kapitaalsteun ook garanties
afgegeven voor de risico’s van besmette
kredietportefeuilles en leningen opgekocht.
De steunacties van de ECB zijn niet opgenomen
omdat die ingrepen niet aan afzonderlijke
lidstaten kunnen worden toebedeeld
Om het vertrouwen van marktpartijen terug te
winnen moet meer aandacht komen voor de
transparantie en eenvoud van kredietproducten.
Omdat verstrekte kredieten werden verpakt
in ingewikkelde en ondoorzichtige producten
was het voor beleggers lastig om kredietrisico’s
goed te begrijpen. Zij leunden voor
al op het oordeel van kredietbeoordelaars, die
achteraf bezien kredietrisico’s flink onderschat
hadden. Ratings beperkten zich veelal tot een
oordeel over de kredietwaardigheid van de onderliggende
activa en lieten het markt- en liquiditeitsrisico
buiten beschouwing. Ze zijn dan
ook geen adequaat substituut voor een eigen
risicobeoordeling. Een duidelijke communicatie
over de betekenis en beperkingen van ratings,
maar ook gestandaardiseerde en betrouwbare
informatie over de risico’s van kredietproducten
kan beleggers meer hulp bieden bij het
maken van hun beleggingsbeslissingen.
Inmiddels is duidelijk geworden dat beleggers
hogere risicopremies eisen voor minder
transparante en complexe financiële producten.




 

Tags: Kredietcrisis | Banken | RaboBank | GastColumn

Ooit (meer dan 20 jaar terug) heb ik een businessplan geschreven onder de titel ’Thin Air’, waarbij je als passagier per kilo betaalt; je gaat met je koffer op een weegschaal staan en je rekent af per kilo. Dit idee was geboren uit twee frustraties: de veel te dikke mensen die soms naast je zitten en half over je stoel uitstulpen en ten tweede mijn frustratie dat ik soms moest betalen voor extra gewicht in mijn bagage (22 kilo in plaats van 20) en dat vervolgens iemand die 50 kilo meer woog dan ik met een koffer van 20 kilo niks hoefde bij te betalen. Mijn idee was dat het grootste deel van de variabele kosten van een vlucht bepaald werd door het gewicht aan boord (= massa en dus kerosine om dat van de grond te krijgen). Deze gedachte kwam weer eens voorbij to RyanAir een ‚fat-tax’ wilde invoeren (iedereen boven de .. kilo moest een toeslag betalen); het idee heeft het (nog) niet gehaald. Om alvast na te denken over besparingen is deze plaat erg informatief:

Tags: Luchtvaart

Aanstaande maandag is het precies 40 jaar geleden dat astronaut Neil Armstrong als allereerste mens een voet op de maan zette. Hier een prachtige beeldenreeks. Ik weet nog dat mijn ouders me midden in de nacht (ik was 6) uit bed haalden en ik de beelden zag en de woorden hoorde: ’a small step for man, a giant step for mankind’. En dit ongelofelijke feit begon een paar jaar eerder toen JFK zei: ’we choose to go to the moon’:

Je kunt bij Google zelf een kijkje nemen en op deze prachtige site met uren video en geluid de hele missie interactief volgen.

Tags: Apollo | JFK | Helden

Als zelfbenoemd CEO van de Sabatical Corporation ben ik de afgelopen weken druk in de weer wat we in die tijd gaan doen; naar Puna of toch Wat Suan Mok? De luxe of de echte meditatie en volharding? Eén van mijn helden is Louis Theroux, een BBC documentaire-maker die een beetje in de stijl van Frans Bromet zijn interviews doet. Deze gaf mij wat relativering voor mijn plannen voor de komende maanden:

Louis zijn vraag waarom je niet in één keer‚ Guru’ kon worden spreekt mij wel aan, maar getuigt waarschijnlijk niet van de juiste mentaliteit.

Tags: LouisTheroux | Buddha

Ooit was Saatchi & Saatchi een engels top reclamebureau dat een tijdje in de vergetelheid is geraakt. Ook hebben de broers een prachtig museum gebouwd in London, maar van hun bureau hoorde je een tijdje niet zoveel. Deze plaatjes voor een ziekenhuis zijn mi echter weer juweeltjes:

Hier de geweldige intro voor de Saatchi Gallery:

Tags: Reclame | Saatchi&Saatchi

Recent blogde ik al eens over de mooie interactieve presentaties van economische data op diverse Amerikaanse sites en nu blijkt het CBS ook zo’n juweeltje verstopt te hebben, maar dat moet je dan vinden via een Amerikaanse blogger! Het principe van de CBS is gebaseerd op onderstaand modelletje en dan met zo’n 10 indicatoren:

Ik heb er even een filmpje van gemaakt en dat op YouTube gezet, zodat je kunt zien hoe snel de economie van 2004 tot nu aan het verslechteren is op diverse indicatoren:

Tags: CBS | Economie | Statistiek

Google presenteert de Economische Barometer:

Op basis van zoektermen geeft Google een beeld van de economie; Via ‘Google Insights for Search’ kun je zien dat ‘hypotheek oversluiten’ in 2004 en 2005 een populaire zoekopdracht was en in 2008 en 2009 niet. De zoekopdracht ‘tweedehands auto’ daarentegen neemt de afgelopen maanden toe aan populariteit. Sinds augustus 2008 neemt ook het aantal zoekopdrachten voor ‘uitkering’ toe. “We hebben nu te maken met de eerste recessie waarbij iedereen online is. Daarom geven de zoekopdrachten een goed inzicht van wat mensen bezighoudt en hoe dingen veranderen”, aldus Pim van der Feltz, directeur van Google Nederland in de Volkskrant.

Waarom doet Google dit? Om ons te vermaken? Denk het niet. Google is een geldmachine en wil hiermee waarschijnlijk adverteerders gaan helpen met de juiste zoektermen de beste kansen te maken en te gaan ‘ voorspellen’ hoe het met de economie zal gaan en daarmee de adverteerders ‘over de streep te trekken’.

Tags: Google | Economie