Tom
Peters (nee ik heb geen hotline) publiceert
tegelijkertijd met mijn verhaal over de
Napoleon-passiezijn
verhaalover
'passion' waarin hij stelt:
The real soft stuff is the numbers in
the plan. The real hard stuff, passion,
energy, values, character,
enthusiasm.
Zijn hele verhaal is:
I’ve talked about passion until I was
blue in the face for 25 or 30 years. I
was in Switzerland, Interlaken, a couple
of years ago. And I gave a speech, and I
was interviewed by a member of the
press—and yes go on with your Swiss
jokes—but at any rate, she said to me—she
was a young woman—and she said, “Why do
you go on about all these things like
passion?”
And I said, “Okay.” I said, “I’m not sure
I know how to explain something like
that, but let’s try it this way.” I said,
“Let’s put 15 years onto your life. Let’s
subtract 15 years from my life. You and I
have had a dream. And that dream was to
create a restaurant. Well, we have
decided to take the plunge. Each of us
somehow or other has managed to
accumulate 100,000 dollars in our bank
account. And we are going to do a
restaurant. We’re able to find a
reasonable piece of property to build it
on. We’re actually able to find ourselves
a great chef. And now the time comes to
hire the waiters, the waitresses, the bus
boys, the dishes people, and so on. And
this afternoon we’re hiring a waiter. And
we interview two people. And one of the
people comes in, and he’s worked in a
restaurant for 14 years, and he knows a
fork from a knife. There is no issue
about that. The other one is a woman who
has not, maybe even been to a restaurant.
But here’s the deal. He comes up with an
absolute recitation about how he
understands the restaurant business; she
comes in—you’ve seen it, I’ve seen it—she
lights up the room. Now here’s the deal.
You and I are betting the table, we’re
betting the money that we have
accumulated with incredibly hard work
over a 15 year period, and we’ve got to
make a choice. Who do we hire? Mr. I
Understand Knives and Forks, or Ms. I
Light Up the Room. And this is not a
sexiest thing. He can light up the room,
and she could be the person who knows the
difference between knives and forks. And
to me it’s as obvious as the end of your
nose. Whether it’s a waiter or a
waitress, it is a person with energy,
passion, enthusiasm. And now I want you
to understand it’s the same thing in a
finance department. Because the
definition of a finance department that
works is when the people in the finance
department are helping the people that
they serve, in fact, become better
businesswomen or businessmen.”
What kind of a world— The soft stuff.
Waterman and I said it—Bob Waterman and I
said it—in In Search of Excellence 26
years ago. We said, “Hard is soft; soft
is hard.” The real soft stuff is the
numbers in the plan. The real hard stuff,
passion, energy, values, character,
enthusiasm.
Het is altijd
mooi om te lezen over de passie van
een ander; mensen met een passie delen
een onverklaarbare drive om iets te
doen, zonder dat er een duidelijke of
rationele reden is waarom ze dat doen.
Hun antwoord op de vraag 'waarom', is
gewoon 'daarom'.
Zo ook Martin Bril
(journalist, schrijver) die jarenlang
achter alles aanreisde wat met
Napoleon te maken heeft en dat
opschreef in een mooi boekje: 'De
Kleine Keizer'. Dat boekje is hier om
twee redenen relevant; allereerst is
het een vermakelijk boekje waaruit de
passie (en kennis) spat en ten tweede
omdat de Kleine Keizer een mooie
opwarmer is voor het boek van Adam
Zamoyski '1812', dat als literatuur
over Leiderschap en Strategie niet mag
ontbreken. Dit is de link naar een
mooie recensie over 1812; een 'moetje'
om te lezen.
Je bent bezig met een boek over Napoleon.
Wat voor een boek gaat dat worden?
“Het
is een compilatie van stukken en teksten;
reisverhalen, anekdotes, essays, moppen,
noem maar op. Het wordt een volledig
hybride boek eigenlijk, met van alles door
elkaar heen. Noem het een uit de hand
gelopen hobby.”
Waar komt die fascinatie voor Napoleon
vandaan?
“Ik
kocht ooit een Penguin-uitgave over
Napoleon, van Paul Johnson. Daarmee begon
het. Niet lang daarna bestelde ik op Amazon
The Military Campaigns of Napoleon, een
weergaloos goed boek. Toen ik dat uit had,
begon de Tweede Golfoorlog en viel me
eigenlijk pas op hoe ver deze man zijn tijd
vooruit was. Veel van wat de Amerikanen en
Engelsen in Irak deden, zou je
Napoleontische strategieën kunnen noemen.
De manoeuvre derrière bijvoorbeeld, waarbij
je de vijand in de rug aanvalt.
Daarnaast is er de persoon Napoleon, die ik
razend interessant vind. Er zitten hele
boeiende aspecten aan dat mannetje. Je hebt
bijvoorbeeld een jonge Napoleon en er is de
oude Napoleon. De jonge is een beetje rock
’n roll, slank, met lang haar. De oude is
een dikke parvenu. Dat verschil boeit me.
Maar ook zijn vrouwen, zijn opleiding en
zijn latere grootheidswaanzin, met die rare
hofhouding van hem.”
Herken je iets van jezelf in hem?
“Helemaal niets. Echt helemaal niets. Maar
hij houdt me wel bezig. Het is pure
fascinatie. Ik kan ook niet normaal door de
Damstraat lopen zonder te denken aan het
voorval met de koets. Hoe hij daar ooit
werd opgehouden door een paar
putjesscheppers, die een put aan het legen
waren, en toen uit woede over die
putjesscheppers heen is gereden. Zo zijn er
veel meer plaatsen die op de een of andere
manier aan hem herinneren. Ik ben ook op
bivak geweest, met van die mannen in wollen
uniform. Die liggen dan drie dagen lang bij
een houtvuur in een nat weiland. Compleet
met hoeren en soep en zo. Lekker
Napoleontje spelen. Het is een soort
gekkigheid.”
De life-coach van de Groten der
Aarde,Anthony
Robbins
(coachte Andre Agassi en Bill Clinton om er
maar een paar te noemen), praat metCharlie
Rose,
interviewer van de Groten der
Aarde:
Vandaag in het FD geeft Wellink aan dat er
een verband lijkt te zijn tussen bonussen
van topmannen (-vrouwen) en de
kredietcrisis. Zou er tegenover een
topman-bonus ook niet een topman-malus
moeten bestaan? En dan is de malus niet een
gouden handdruk (vaak zo hoog dat het een
bonus lijkt), maar bijv. 'je pandje in
Wassenaar' inleveren?
Tom Peters (wat ouder en dunner geworden)
geeft nog eens aan waar het allemaal om
gaat:
Toen Robert Altman zijn
Oscar kreeg vatte die het wellicht het
mooist samen: "The
director allows an actor to become more
than they've ever dreamed of
being"(director
= leider en actor = medewerker).
Donderdag jl. zat
ik in Nieuwspoort bij mijn 'favoriete'
minister,
Maria van der Hoeven. De aanleiding was
het uitreiken van het ROA-paspoort (Raad
van Organisatie-Adviesbureaus); het
paspoort is bedoeld als een soort
kwaliteits-keurmerk voor de leden van de
ROA, waarmee ze zich zouden kunnen
onderscheiden van de overige bureaus en als
symbool voor de professionals van de
aangesloten bureau's. Want wat weten zij
eigenlijk van de ROA? In het paspoort staat
de gedragscode en nog wat tips en trics ivm
het ROA-tuchtrecht; als ik naar de
jaarlijkse ROA Ernst
Heijmans-lezing ga kom ik toch
vooral bureau-leiding en 'ouwe hap'
tegen. Dus een symbool is een goed
idee!
Wat mij door het hoofd spookte is of dit
tot een paspoort-affaire
kan leiden? Want hoe weet je zeker dat
iemand zijn eigen paspoort bij zich
heeft? Kan iemand zijn paspoort houden
als hij uit dienst gaat bij een
ROA-bureau? En ga zo maar door. Ooit
sneuvelde de staatssecretaris op
minder!
Twee dingen vielen op:
Maria van der Hoeven reikte het eerst
paspoort uit aan Theo Camps (voorzitter
Berenschot en ROA) en is daarmee
medeplichtig aan de affaire die mogelijk
kan onstaan en dat is goed nieuws, want
mijn beeld van deze minister (zie
hier
en
hier) werd geheel bevestigd;
vriendelijk lachende, nietszeggende
moeder uit Limburg. ROA-affaire en
aftreden!
Het tweede dat opviel was dat Theo
Camps aandrong op een wettelijk erkenning
van de management consultant, net als
advocaten en accountants. Ik krijg daar
een wat ongemakkelijk gevoel bij;
enerzijds is het een zwaktebod (kwaliteit
komt altijd boven drijven; heb je geen
wettelijke erkenning nodig) en ten tweede
vergeet Camps dat advocaten, accountants
etc. ook een in de wet geregelde
taak/functie hebben. Wij als adviseurs
van diverse soort en kwaliteit niet! Dus
een wettelijk beschermde titel is onzin
en geeft geen blijk van goede juridische
doorgronding van de achterliggende
redenen.
Tom Peters zei ooit; 'Failure is good; no
fast screw-ups, no fast learning, no big
screw-ups, no big learning'. Kijk maar eens
waar dat toe kan leiden:
Binnenkort
verschijnt een boek van Foppe de Haan
over leiderschap (Hartstikkene
Foppe), maar vandaag verschijnt
er al een interview daarover met hem
in het FD; en deze uitspraak viel mij
het meest op:
(als je je als leider te veel etaleert ben
je)....
'als een zware regenbui waarbij mensen
niet naar buiten gaan. Nu ben ik meer een
motregen waarbij je wel naar buiten gaat
en pas aan het einde beseft dat je alsnog
kletsnat bent geworden.'
Zelden verschijnt
er op YouTube iets dat de moeite waard
is; bij deze een prachtig verhaal van
Bill Geist van CBS
(even door de 1e minuut heenkijken!)
over de meest ongelooflijke boekwinkel
op aarde. Wie zegt dat alles snel,
sneller, snelst moet? Deze mensen
hebben 1 passie en dat is boeken en op
een prettige manier loopt deze passie
nu centraal door hun leven; je koopt
toch liever bij hen dan bij Amazon?
In een
eerdere blog stuitte ik al eens op
Maria van der
Hoeven (onze MULO-gediplomeerde
onderwijzeres, die nu Minister
speelt), die op het Ministerie van EZ
de hoedster en aanjaagster van onze
Welvaart voor de komende 50 jaar zou
moeten zijn. Een belangrijke taak van
haar en haar Ministerie (verder
bevolkt door een junior econoom als
staatssecretaris en een politicoloog
als SG) is het verder ontwikkelen van
Nederland als Kennis- en
Innovatieland. Een van de 10
speerpunten van Balkenende IV is te
zorgen dat Nederland aan het einde van
B-IV op de 5e plaats staat op de
Innovation
Scoreboard. Dat is nog een lange
weg:
'the Netherlands’ overall innovation
performance ranks it among the group of
“innovation followers” with a performance
that is above EU average but behind the
group of “innovation leaders”. Other EU
countries in this grouping with a similar
level of performance are Luxembourg,
Ireland, Austria, France and Belgium. The
trend in the Netherlands’ innovation
performance has been about the same as
the EU average over the last five years.
Among the five dimensions of innovation
performance, the Netherlands performs
relatively strongly on Intellectual
property where it is well above the EU
average on the indicator of Triad
patents. It performs relatively poorly on
the dimensions of Innovation &
entrepreneurship and Applications. The
analysis indicates that the Netherlands
is above average in its efficiency of
transforming innovation inputs into
outputs.
Maar overall: we zijn nu 11e van
Europa en met USA en Japan erbij zelfs pas
13e:
In een 16 pagina's tellend
document (de helft overigens
plaatjes en nog een kwart over wie is
wie en wie doet wat) gaan we er
echt werk van maken; verder
dan wat vage plannen is het nog niet
gekomen. En dat terwijl de wereld om
ons heen in moordend tempo verandert,
versnelt en verschuift (naar het
Oosten).
Wordt het niet eens tijd dat echte
visionaire leiders (dus die tegen
populistische stromen in durven gaan!) en
vakmensen het weer eens voor het zeggen
krijgen? Waarom op ons belangrijkste
beleidsministerie een onderwijzeres, een
junior econoom en een politicoloog? Was
Kwaliteit niet Enthousiasme *
Vakmanschap? En dan niet
als politicus/politicoloog, maar als
econoom?
Zoals jullie
weten volg ik al een tijdje Randy Pausch;
zijn verhaal van zijn 'Last Lecture'
is nu ook verschenen als boek. Er zijn
weinig boeken die de moeite van het
lezen waard zijn, maar dezeMOET iedereen lezen.
Klik op deze Audio-CD voor een deel
van het boek:
Elk jaar
publiceert Time een lijst met de
100 Meest
Invloedrijke Mensen der Aarde (100
MIMA); dit jaar staat de Dalai Lama op
1 in de lijst met 'revolutionairen' en
heeft Poetin de eer op nummer 2 te
staan in deze sub-categorie; helaas
hoef je geen goeds te doen om toch
heel invloedrijk te zijn. Opvallend is
dat Nederland er twee keer tussen
staat (2 jaar geleden alleen Ayaan)
omdat onze Neelie Kroes
verschijnt op deze lijst (en dat
verbaast me niets als de meest
invloedrijke Euro-Commissaris van de
EU) en onze top architect Rem Koolhaas.
Maar, een vrouw en Nederlands. En dan
las ik laatst dat er te weinig
top-vrouwen in Nederland zijn?
Kennelijk zijn er niet veel, maar wel
hele goede en dat is wellicht
belangrijker. Want ik heb liever 10%
hele goede vrouwen in de top van mijn
bedrijf, dan (door de overheid
verplicht) 40% middelmatige!
Wat mij ook opvalt is dat de door mij
eerder
opgevoerde Randy Pausch (je weet
wel van zijn laatste college) er ook
tussen staat!
Voor Inspiratie, Irritatie, Innovatie,
Inzicht & Informatie
Weer een dag geen Inspiratie?
The problems of the world cannot possibly be
solved by skeptics or cynics whose horizons are
limited by the obvious realities. We need men who
can dream of things that never were.
John F. Kennedy
QR me @
Nu ook als App @
Boek mij @
Volg mij @
Slow.TV
Wilt u op de hoogte blijven? Vul hier uw
email-adres in: