2. Mensen met een eigen zaak vormen de
gelukkigste beroepsgroep. Maar ook
managers en vakmensen voelen zich goed
in hun vel. Onderaan de lijst staat
personeel in de transportsector en
mensen die in de productiesector actief
zijn. Toch is het resultaat opmerkelijk
omdat uit eerder onderzoek blijkt dat
zelfstandige ondernemers veruit de
langste uren maken, zeker in
vergelijking met werknemers.
Traditioneel worden mensen in beroepen
die hoog op de sociale ladder scoren,
zoals artsen, advocaten, musici en
architecten, als het gelukkigst
aangemerkt. Maar de index toont aan dat
een zelfstandige kapper gemiddeld
genomen veel tevredener door het leven
gaat. De artsen en advocaten staan
overigens wel op de tweede plaats, op de
voet gevolgd door leidinggevenden.
De studie bekeek verschillende
deelgebieden, zoals lichamelijke en
psychische gezondheid en de toegang tot
basisbehoeften. Zo scoren mensen die
werkzaam zijn in landbouw en natuurbeheer
sterk op het gebied van emotionele
gezondheid en gezond gedrag. De uitkomsten
van het onderzoek onderschrijven
bevindingen van psychologen, die het belang
van vrijheid van beroepskeuze en de
invulling van de werkzaamheden benadrukken.
Dank
aan Andre vd Marck voor tip!
Was gisteren met zo’n 400 anderen de
gelukkige deelnemer aan TEDxAdam het event
dat ‘in lijn’ met TED in de USA de
wereld wil helpen verbeteren door ‘het
verspreiden van ideeën die het waard
zijn’. En dat waren ze; de verhalen
waren bijzonder met oa Mabel van
Oranje over ‘leiderschap’ (we
often over-estimate what we can do in
the short term, but we often
under-estimate what we can achieve in
the long run) en een prachtig
verhaal van minister Frans Timmermans
tegen de ‘makelaars van angst’ (keek u
mee heer Wilders?) in onze maatschappij.
Voor mij was het verhaal van Rabbijn Soetendorp het
emotionele hoogtepunt van de dag; het
Charter voor Compassie kwam hier al
eerder voorbij! Soms was het zwaar kraken
in de bovenkamer: vooral bij Wubbo Ockels
over ‘tijd als menselijk antwoord op
zwaartekracht’ en Robbert Dijkgraaf
over ‘zwarte energie en de oorsprong van
het heelal’:
hij wees op de ontnuchterende conclusie dat
ons sterren- en planetenstelsel maar vier
procent van het heelal vormen. De
resterende 96% procent is ‘lege ruimte.’
Maar die lege ruimte is eigenlijk levend
met protonen en andere deeltjes die
spontaan ontstaan en weer verdwijnen. De
lege ruimte breidt zich uit, steeds
sneller.
The future of the universe is literally
dark.
Gelukkig hebben we daarvoor nog wel even
(een paar miljard jaar of zo).
Een geweldig slot was daar voor Bjarke Ingels, een jonge
Deense architect, die de wereld bestormt
met zijn talent, humor en energie:
De vraag die steeds
nadrukkelijker blijft hangen: wat doe je
zelf eigenlijk?


En dit SlowConsult:

Hier de integrale tekst:
Het principe van compassie of mededogen
ligt ten grondslag aan alle religieuze,
ethische en spirituele tradities; steeds
opnieuw wordt daarmee een beroep op ons
gedaan alle anderen te behandelen zoals wij
zélf behandeld willen worden. Compassie is
onze drijfveer om ons onvermoeibaar in te
zetten voor het verzachten van het leed van
onze medeschepselen, om terug te treden uit
het middelpunt van onze wereld en een ander
voor het voetlicht te plaatsen, en om recht
te doen aan de onschendbare heiligheid van
ieder mens en een ieder, zonder enige
uitzondering, te behandelen met volstrekte
waardigheid, gelijkheid en respect.
Daarbij hoort tevens de opdracht om er
zowel in het openbare als in het
privé-leven voor te waken geen enkele vorm
van leed te veroorzaken. Door gewelddadig
te handelen, door de kwaliteit van het
leven van een ander te verslechteren, door
de grondrechten van die ander te misbruiken
of te ontkennen, en door haat te zaaien met
laatdunkende uitingen over anderen - zelfs
over onze vijanden - doen wij de
menselijkheid die wij allen met elkaar
delen geweld aan. Wij erkennen dat wij er
niet in zijn geslaagd een leven te leiden
vervuld van compassie en dat sommigen uit
naam van hun religieuze overtuiging het
totale menselijke leed zelfs groter hebben
gemaakt.
Daarom roepen wij iedere man en vrouw op om
~ compassie opnieuw te maken tot de kern
van moreel handelen en van religie ~ terug
te keren naar het oude principe dat iedere
interpretatie van geschriften die aanzet
tot geweld, haat of minachting geen enkele
legitimiteit heeft ~ garant te staan voor
de verstrekking van correcte en
respectvolle informatie over andere
tradities, godsdiensten en culturen aan
jongeren ~ positieve waardering van
culturele en religieuze verscheidenheid te
stimuleren ~ bij te dragen aan medeleven,
gebaseerd op kennis, voor het leed van alle
mensen, ook van hen die wij als onze
vijanden zien.
Het is van wezenlijk belang dat wij
compassie in onze gepolariseerde wereld
maken tot een duidelijke, lichtende en
dynamische kracht. Indien compassie is
geworteld in principiële vastbeslotenheid
om uit te stijgen boven egoïsme, kan zij
politieke, dogmatische en religieuze
grenzen slechten. Als product van onze
wezenlijke afhankelijkheid van elkaar,
speelt compassie een fundamentele rol
binnen menselijke relaties en bij een
volwaardig mensdom. Compassie voert naar
verlichting en is onmisbaar voor het
realiseren van een eerlijke economie en een
harmonieuze wereldgemeenschap die in vrede
leeft met elkaar.
Hier de PDF.
In de commentaren lees je veel over het
'herstellen van vertrouwen', maar kennelijk
zijn velen het met me eens dat 'herstel van
vertrouwen' alleen maar kan door het
vergroten van de Eenvoud en werken aan de
Echtheid van de producten en de
organisatie. Nooit meer woekerpolissen,
nooit meer lijfrenten met 80% provisie,
nooit meer callcenters die alleen maar
scripts kunnen opdreunen of waar je alleen
maar bijkomt na door tien meerkeuzevragen
geworsteld te hebben. Overigens kiezen
vrouwen nadrukkelijk voor Eenvoud en
Echtheid en zijn mannen wat verdeelder:
Wat ook nog opvalt is dat de omvang van de
organisatie leidt tot verschillen in de
antwoorden; er is toch significant verschil
tussen de diverse bedrijfsgrootten (vraag
me niet wat Enterprise, Large, Medium,
Small is, dat weet alleen Linkedin):
Dit alles om het gaan naar de bank 'een
belevenis' te maken. Maar wie zit daar nou
op te wachten? In deze tijd waar het draait
om het herstellen van Vertrouwen
en het werken aan Eenvoud en Echtheid,
is het maar de vraag of een bank er als een
grand-cafe of lounge-tent moet
uitzien. Het komt allemaal zo trendy en
vluchtig over en is dat nu juist wat je
niet wil van je bank: vluchtigheid? Waarom
mag een bank er niet gewoon als een bank
uitzien? Ook ABN en anderen zijn driftig
hun filialen aan het pimpen en opfluffen.
Het lijkt erop dat dit bedacht is door
mensen die van Unilever of Procter &
Gamble zijn gekomen naar de banken en het
boek de Beleveniseconomie waarschijnlijk
onder hun hoofdkussen hebben liggen.
Geef mij maar een Bankier met een
Bank-kantoor en de 'belevenis van een
Bank', dus wat solide, saai, degelijk,
tijdloos, kleurloos, van alle tijden en
zo voort. Opvallend is overigens dat de
meest pimpende banken, allemaal
staatssteun hebben moeten ontvangen om
te overleven. Kennelijk is
Marketing een vak, maar Bankieren
dus ook!
Waarschijnlijk gaat er over twee jaar een
'ontpimp programma' lopen.
Het ergste komt nog: Dave
Carrol vloog recent weer een keer
(noodgedwongen) met UA en verliezen ze zijn
bagage!! Je zou verwachten dat als iemand
je al zo veel (terechte) last heeft
veroorzaakt, dat dan alle alrambellen
afgaan als hij op je passagierslijst komt.
Ik zou persoonlijk zijn bagage lopend gaan
brengen zodat niks kwijtraakt, breekt of
wat dan ook.
Maar ja een zelfreferentieel systeem
wordt wellicht nooit meer anders. Sic!