Span of Care

Zeer recent zat ik even bij te praten met een RvB-lid van een grote beursgenoteerde onderneming; een deel van het gesprek ging over de span-of-control van de betreffende Bestuurder. En of 7 'direct reports' te veel of te weinig was. Zo'n gesprek doet wat Tayloriaans aan met beelden van een ploegbaas die direct op de werkzaamheden van de aan hem ondergestelden toeziet; ik vroeg hem of hij vertrouwen had in de mensen die onder hem de verantwoordelijkheid hadden genomen voor een deel van zijn organisatie. Dat was wel degelijk het geval. Waarom moet je ze dan controleren, vroeg ik. Dat hoeft ook niet, was zijn antwoord, ik moet ze helpen, beschermen, stimuleren.

Dus eigenlijk gaat het om 'span of care'; en daar kun je veel meer van aan dan 'control'. Dus vanaf nu:

in_uit

|

Aan ego heb je niet gauw te veel

EGO376
Ik moet eerlijk toegeven dat ik dat wel een prettige gedachte vind; veel mensen hebben niet genoeg ego. Dat blijkt uit het boek van David Marcum en Steven Smith 'egonomics: What Makes Ego Our Greatest Asset (or Most Expensive Liability)'; hun conclusie is:

surprising as it may sound, many people don’t have enough ego, and that leads to insecurity and apathy that paralyze cultures and leaders.


Voor een generatie die is opgegroeid met de idee dat 'ego' slecht is, een verademing. Marcum & Smith maakten het volgende diagram om ons beter te laten begrijpen waar de balans moet liggen:

humilityequilibrium


Het deed mij meteen denken aan de Level 5 leaders van
Collins (Good to Great), waar de echte leider een balans heeft gevonden tussen gepassioneerde gedrevenheid enerzijds en een oprechte bescheidenheid anderzijds. Van de leiders van de echt best presterende bedrijven (oa de Walgreens van deze wereld) kent niemand de naam of de foto, en toch outperformed zo'n bedrijf jaar in/jaar uit de echt grote namen!

|

De wereld draait door

Nee, we bedoelen niet het TV-programma van Matthijs van Nieuwkerk, maar het mooie boek van Alan Weisman, 'The world without us'. Het boek beantwoordt de vraag: wat gebeurt er als wij ('de mensen") er niet meer zijn? Een geruststellende gedachte dat alles gewoon verder gaat en vanuit het oogpunt van de natuur zelfs beter gaat; de wereld heeft ons niet echt nodig. Het boek geeft een mooi beeld wat er na 5, 10,100, 1.000, 10.000 (etc) jaar gebeurt als wij op een dag er niet meer zijn. Hier een interview met Alan Weisman en hier een link naar een mooie geanimeerde pagina van zijn site.


|

De wereld naar z'n verdommenis ...

401067121_3a1667933b_m
.... omdat we niet kunnen rekenen. Uit het werk van Paul Slovic, een vooraanstaand wetenschapper op het gebied van Decision Research, blijkt dat we als mensen een ingebouwd rekengebrek hebben. Hij onderzoekt waarom we als mensen bereid zijn veel geld te geven om 1 mens te redden (we vliegen zonder probleem een kind uit de Sahara naar een ziekenhuis om een hartklep te repareren), maar beperkt of niets doen bij genociden in Rwanda of Darfur.

Wat blijkt, we kunnen niet rekenen. In een recent experiment toonde hij een een groep mensen een foto van 'Rokia'. een Malinees, uitgehongerd kind, en vroeg hen hoeveel ze bereid waren te doneren om het te redden; vervolgens toonde hij een foto van ' Rokia & Moussa' en dezelfde groep gaf op dezelfde vraag 15% minder. Bij 8 kinderen was dat zelfs 50% minder. Volgens Slovic werkt ons rekenbrein als ons gehoor of gevoel voor gewicht; als geluid al hard is horen we met moeite als het nog harder wordt en zo voelen we ook goed het verschil tussen 1 en 10 kilo, maar al niets meer tussen 30 of 60 kilo. Het vermoeden van Slovic is dat dit 'hardwired' is in onze hersenen om ons te beschermen tegen een overload aan informatie. Misschien is het daarom ook dat een business-case van €100.000 meer moeite heeft om 'erdoor te komen' dan een van €10.000.000. Dus de volgende keer als u een business case wordt voorgelegd ter beslissing, ben u er dan van bewust dat uw 'gevoel' voor grote getallen is afgenomen en wees dus extra voorzichtig.
|

Back on the Block

Na de welverdiende rust in Thailand en Cambodja gaan we er weer vol tegenaan. Voor mijn trouwe lezers die in den beginne geen zin hadden om het inspirerende vehaal van Steve Jobs te lezen (zie deze blog) hierbij zijn speech on video:

|

Voor Inspiratie, Irritatie, Innovatie, Inzicht & Informatie

Weer een dag geen Inspiratie?

The problems of the world cannot possibly be solved by skeptics or cynics whose horizons are limited by the obvious realities. We need men who can dream of things that never were.

John F. Kennedy

QR me @



Nu ook als App @



Boek mij @






Volg mij @


Slow.TV

Wilt u op de hoogte blijven? Vul hier uw email-adres in:

Delivered by FeedBurner



Blogroll


© 2008- 2011 Mr P. v.d. Marck MMC CMC A23 Design