Nu blijkt uit onderzoek, onder
meer dan 450.000 inwoners van de
U.S.A., door Nobelprijs winnaars
Daniel Kahneman en Angus Deaton van
Princeton University dat je met meer
inkomen niet gelukkiger bent dan met
minder inkomen; wel tevredener, maar
niet gelukkiger.
Tot 75.000 US Dollar (zo’n 58.500 Euro)
stijgt geluk wel met het inkomen, maar
vanaf die grens neemt geluk nog maar
nauwelijks toe; de verklaring ligt erin dat
de dingen die ons echt gelukkig maken niet
met geld ‘te fixen’ zijn: eenzaamheid,
liefde, ziekte, scheiding, de dood en ga
nog maar even zo verder.
Waren die John en Paul toch al aardig in de
goede richting aan het denken.
Na de blog van een paar dagen terug, hier
nog een andere landen-index. Deze keer van
Newsweek die er ook een mooie interactieve
graphic van maakte. Hier staan we op
nummer acht van de wereld:
Quality of Life is voor Newsweek duidelijk
een ander rijtje dan bij de HPI van de
vorige blog:
Ik vind deze
typisch Angelsaksisch, die van een paar
dagen terug meer Rijnlands!
We staan als Nederland op de 1e plaats van
de ‘Westerse wereld’ en 43e van de Wereld
en moeten landen als Costa Rica (met stip
op 1) ver voor laten.
Waarmee?
Met de Happy Planet Index.
Het idee is geweldig; naarmate de
inwoners van een land gelukkiger zijn
en langer leven en dat ook nog eens
doen met een beperkte ecologische
‘footprint’ is dat land een ‘Happy
Nation’ voor een ‘Happy Planet’. In
een wiskundige formule:
Het idee is van
Professor Herman Daly van de University of
Maryland, die de HPI samenstelt. Deze ziet
er voor de Top 45 als volgt uit:
‘We’ scoren
vooral goed door onze ‘life satisfaction’
van 7,7 (op een schaal van 10) en onze
‘life expectancy’ van 79,2. Als we nu nog
meer doen aan groene energie?
Opvallend is dat landen als Costa Rica,
Domenicaanse Republic, Jamaica, Vietnam en
Cuba het goed doen; veel ‘happy people’.
Als je daar ooit was geloof je het direct.
Mooi onderzoek en laten we eens volgen hoe
de USA het de komende jaren doet (niet
‘very happy’ en ‘dramatische eco
footprint’). Zorgwekkend in deze is dit
patroon in de USA:
Kennelijk is er een omgekeerd verband
tussen ‘satisafction’ en geld verdienen.
Sic!
Benjamin Goldman maakte de animaties en de
excentrieke Timothy Dickinson verzorgt de
teksten en het resultaat is een bijzondere
kijk op historische gebeurtenissen:
Een mooie RSA-analyse/animatie over de
'Crisis van het Kapitalisme'. Verhelderend
omdat het o.a. aan de hand van een
Monopolybord inzichtelijk maakt hoe we geld
letterlijk rondpompen (tip doorJaap
Peters):
Sreedhari Desai van Harvard
heeft een bijzondere correlatie
blootgelegd tussen ‘gemeenheid’ in een
organisatie en ‘hoogte van het inkomen
van het management’: hoe meer de CEO
verdient hoe ‘gemener’ zijn of haar
organisatie is.
Zoals ze schrijft: "Increasing executive
compensation results in executives behaving
meanly toward those lower down the
hierarchy" in haar paperWhen Executives Rake in
Millions: Meanness in
Organizations. Als ik naar sommige
Nederlandse (ex) CEO’s kijk, kan ik
het wel geloven.
Zoals iedereen weet vult Google je
zoekopdracht aan en dan gebeuren er soms
rare dingen:
Nu kunnen we
Google dat niet kwalijk nemen, want dit
zijn gewoon de meest gezochte termen en
zinnen (zegt dus vooral iets over onszelf).
Er is nu zelfs een blog waar deze
bijzondere aanvullingen dagelijks worden
gepost.
Wat nu als je termen tegenover elkaar kunt
zetten en kunt zien hoe vaak een zoekterm
gevraagd is en wat de gemene deler is?
De vorige maand
was wereldwijd de warmste meimaand
ooit. Dat heeft het Amerikaanse
meteorologische instituut NOAA op 15/6/2010
bekendgemaakt. In mei 2010 was het
gemiddeld 15,46 graden Celsius, wat
0,69 graden warmer was dan het
gemiddelde van vorige eeuw. Het was
tevens de 303e maand
op rij sinds februari 1985, die warmer
was dan het wereldwijde gemiddelde
voor die maand in de twintigste eeuw.
Ook de periode maart-mei dit jaar
geldt als warmste ooit.
De warme mei was niet zozeer te merken in
onder meer West-Europa, waar het
ongebruikelijk koud was. Onder andere
Oost-Europa, Zuid-Azië, Oost-Rusland het
oosten van de VS trokken het gemiddelde
echter naar recordhoogte.
Is dat koele West-Europa een gevolg van de
onderkoelde verhoudingen in Nederland
tussen politieke partijen en
bevolkingsgroepen? Wat het ook is, beiden
(opwarming der aarde en onderkoeling in
Nederland) zijn zorgelijk!
Je voelt je het
snelste thuis bij mensen die op jou
lijken: mensen die dezelfde drankjes
drinken, dezelfde bladen lezen en
dezelfde winkels bezoeken. Van dit
gegeven maakt de kieswijzer Brandvoting handig
gebruik. Aan de hand van de merken die
je gebruikt, geeft de site je een
stemadvies. De kans is namelijk groot
dat de mensen die dezelfde dingen
kopen, ook jouw politieke voorkeuren
delen.
Drink je Coca-Cola en shop je bij de Lidl?
Grote kans dat je PVV-er bent. Hou je van
Old Amsterdam en de Etos? D66 is jouw
partij!
Ik? Ik ben ... nog niet duurzaam genoeg;
Alfa, Apple en AH is niet GroenLinks, maar
A3.
Hoofdredacteur
René Gerhardus van zakenblad Incompany noemt het
geen toeval dat een
niet-beursgenoteerd bedrijf (Rabobank)
bovenaan staat in hun nieuwe ranglijst
van meest gewilde werkgevers:
''Zij hebben met hun
organisatievorm van nature oog voor
alle stakeholders (belanghebbenden) en
passen dus in het Rijnlandse
(consensus)model, dat we als
samenleving duidelijk weer
omarmen.''
Bedrijven als Ordina, Dell en Logica
tuimelen uit de Top 100; waarschijnlijk
hebben ze daar het boek van Jeff Pfeffer (‘The
Human Equation: Building Profits by
Putting People First’) nooit gelezen.
Nooit mensen ontslaan in slechte
tijden is zijn devies! Doet even
(extra) pijn door ze te houden, maar
op de langere termijn levert het je
meer waardecreatie op. Maar ja, wie is
nu geïnteresseerd in lange termijn als
je beursgnoteerd bent?
Nu we uit de
crisis komen, zien CEO’s creativiteit
als meest belangrijke
leiderschapscompetentie om een
succesvolle onderneming te leiden. Het
is één van de drie
onderscheidende positioneringen
volgens het wereldwijde onderzoek van
IBM Consulting
onder meer dan 1500 Chief Executive
Officers en publieke leidinggevenden
uit 60 landen en 33 bedrijfstakken.
Dit is de vijfde keer dat het
tweejaarlijkse onderzoek door IBM wordt
gepubliceerd. In het onderzoek van dit jaar
blijkt dat creativiteit als belangrijkste
leiderschapscompetentie het meest naar
voren komt:
Nederlandse CEO’s vinden het belangrijk om
grondig onderzoek te doen voordat ze een
beslissing nemen. Dit mag wat hen betreft
ten koste gaan van de beslissings-snelheid.
Bestuurders in Italië, Japan en Frankrijk
daarentegen nemen beduidend sneller een
beslissing; in 54% van de gevallen
presteerden organisaties die sneller
beslissingen namen beter.
Ook verwachten Nederlandse CEO’s dat zij
goed voorbereid zijn op de huidige
economische context die ze als volatiel,
onzeker en in toenemende mate complex
typeren. Dit in tegenstelling tot
bijvoorbeeld Duitse en Amerikaanse CEO’s.
Hier de video met hoogtepunten:
Een mooi concept vind ik toch wel de
Whuffie, een soort
ruil-eenheid die gebaseerd is op het
science fiction-boek van Cory
Doctorow, Down and Out in the
Magic Kingdom. Een whuffie verdien
je vanuit je sociale ’status’; hoe
meer vrienden en sociale interactie,
hoe meer whuffies:
Er is al een Whuffie-bank! Bij
Forbes Magazine hebben ze daarop
door-gefilosofeerd en 2020 vormgegeven
(even door de 30 sec. reclame
heenbijten):
Al eerder schreef ik over het goede verhaal
van Dan Pink op TED over motivatie en zijn
‘bewijs’ dat bonussen NIET werken.
Zijn boek ‘Drive’ heeft nu een
mooie video-samenvatting:
Eens in de twee jaar publiceert Yale haar
Environmental Performance Index (EPI),
waarmee 163 landen op 25 indicatoren
worden gerangschikt die te maken
hebben met een Duurzame
Economie/Samenleving/Energie. Anders
gezegd: woon je je land uit of ben je
een goed rentmeester?
Volgens Yale dat eerste want we scoren
slecht op vervuiling (van lucht en water),
we scoren slecht op uitnutten van
natuurlijke bronnen en doen weinig/niets
aan duurzame energie. We doen het zo slecht
dat we zelfs achter een land als Roemenie
staan:
En ga nou niet zeggen dat het komt omdat de
Index niet eerlijk is, of geen rekening
houdt met de dichtbevolktheid van ons landje, want dat
is niet zo:
Hopenlijk helpt
het initiatief van (oa GroenLinks en D66)
voor nederlandkrijgtnieuweenergie.nl.
Wel goed stemmen 9 juni aanstaande!
Thuis zeg ik altijd: ‘een baard die
staat niet, die hangt’. Nu ben ik zelf
geen baard-dragend mens, dus dat zit wel
snor, maar toch is het handig om dit even
in je op te nemen (klik figuur voor
vergroting):
De jongens en meisjes vanMcKinsey hebben
hun maandelijkse onderzoek onder CEO’s nu
in een interactive tool online gezet.
Hieruit blijkt (oa) dat in India 93% vindt
dat het economisch beter gaat, met maar 59%
die dat vindt in Europa (klik figuur voor
meer inzichten):
Nederland kan
en moet voor 2050 volledig zijn overstapt
op hernieuwbare energie zoals wind- en
zonne-energie.
Dat is de inzet van het nieuwe
burgerinitiatief dat vandaag is gestart
door leden van partijcommissies voor
duurzame ontwikkeling van CDA,
ChristenUnie, D66, GroenLinks, PvdA, SGP en
VVD. Een opmerkelijke samenwerking in
tijden dat politieke partijen zich vooral
tegen elkaar afzetten.
De belangrijkste boodschap van het
burgerinitiatief: de omslag naar 100%
hernieuwbare energie voor 2050 is haalbaar,
noodzakelijk en wenselijk. Die omslag is
noodzakelijk, omdat bij ongewijzigd beleid
ons leefmilieu sterk vervuild raakt,
energieprijzen zullen stijgen we eerder in
economische recessies terecht zullen komen.
De omslag is ook wenselijk, omdat dit grote
kansen biedt voor onze internationale
concurrentiepositie en werkgelegenheid en
we onafhankelijk worden van instabiele
regio’s in de wereld. Het burgerinitiatief
volgt op de recente publicatie van het
voorstel Nederland krijgt nieuwe energie
door de samenwerkende partijcommissies.
Iedere burger die dit initiatief steunt, en
dus ook vindt dat het huidige energiebeleid
van de overheid onvoldoende is, kan zijn
digitale handtekening zetten op www.NederlandKrijgtNieuweEnergie.nl
. Doel van het burgerinitiatief is om
minimaal 40.000 steunbetuigingen te
verzamelen. Daarmee kan dit
partijoverstijgende voorstel na de
verkiezingen van 9 juni worden
voorgelegd aan de nieuw gekozen Tweede
Kamer, ter openbare bespreking en
besluitvorming.
Ga me inzetten als ambassadeur van PeakOil Nederland
en heb als eerste actie zojuist een
artikel daarvoor geschreven dat gaat
verschijnen op OilNo. Zonder
inzicht geen (voor-)uitzicht. Daarom
hier maar vast wat kennis (klik op
afbeeldingen voor grote versies) voor
hen met een kennisachterstand:
En wat is dan
het begin van ‘uitzicht’ op een oplossing:
zonne-energie!
Ik heb jarenlang
gewerkt voor een mooi Nederlands
beursgenoteerd bedrijf en doordat ik
zojuist een berichtje kreeg dat een
goede bekende daar weggaat, besloot ik
nog eens op de site te gaan neuzen of
daarover een persbericht(je) te vinden
was.
Daardoor stuitte ik onbedoeld op wat
historische
informatie van het beursfonds en
‘ontdekte’ dat het in 1987 naar de
beurs was gegaan tegen een
uitgiftekoers van fl.29,- (dat is zo’n
€13,15); vandaag sloot datzelfde
bedrijf op €4,43!
Als je in 1987 je €13,15 in een
staatslening had gestoken, had je nu zo’n
€32 gehad. Had je je geld in dat bedrijf
gestoken, was je zo’n 75% slechter
uitgekomen en dat terwijl de omzet in die
tijd ver-DRIEHONDERD-voudigde en de winst
ook spectaculair steeg.
Dit bewijst mijns inziens de lariekoek van
beurskoerzen, maar ook de oliedommerigheid
van aandeelhouders.
Wat ik dan zuur vind is dat in zo’n bedrijf
de aandeelhouders altijd bovenaan het
rijtje staan en werknemers steevast op de
laatste plaats (met de klant daartussen).
Ik blijf dromen van een Nederlandse Herb
Kelleher:
Zou mijn vriend ook hierom (net als ikzelf)
zijn weggegaan? Well done Tom!
Tijdens de door
SlowConsult georganiseerde dagen op de
hei (met klant) ging het in het
verhaal van Roel Wolbrink over
symmetrie en dat we als mens dat als
‘schoonheid’ zien. Achter dit fenomeen
gaat een wiskundige formule schuil,
namelijk de Reeks van Fibonacci
en de Gulden Snede.
Een tijd terug probeerde co-auteur Daan de
Koning mij dat uit te leggen wat
door mijn gebrek aan wiskundig begrip
lastig ging, maar met dit filmpje in
de hand was het hem in een paar
minuten gelukt:
De afgelopen
dagen was ik met een klant een paar
dagen op de hei om te praten over
vakmanschap en passie voor je vak;
daarvoor bezochten we (oa) de Hertog Jan
Brouwerij in Arcen, waar 9 mannen een
brouwerij runnen, waar het lekkerste
bier uitkomt. Een pracht-bedrijf met
gepassioneerde vakmensen.
Wat me wel is bijgebleven, is dat er voor 1
liter bier méér dan 10 liter water nodig is
en dat is veel. Maar het kan erger: zo kost de
productie van één katoenen shirt 2.700
liter water, voor 1 kop koffie is 140
liter nodig en voor 1 kilo kaas 5.000
liter. Als je dan ook nog realiseert
dat zoet water erg schaars is, kunnen
we ons wel eens afvragen of het niet
wat minder kan.
Het is nu echt
bewezen: focus op aandeelhouderswaarde
heeft een negatieve invloed op de
financiële prestaties van top-100
beursgenoteerde ondernemingen.
Dat blijkt uit het promotieonderzoek
van Pieter-Jan Bezemer, die aanstaande
vrijdag promoveert aan de Erasmus
Universiteit Rotterdam met zijn
proefschrift ‘Diffusion of Corporate
Governance Beliefs’. Hiermee
onderschrijft hij in dit
promotieonderzoek de maatschappelijke
kritiek op het Angelsaksische
economische model, gebaseerd op
marktwerking. Bezemer laat in zijn
onderzoek zien dat het Angelsaksische
model in Nederland fors aan
populariteit heeft gewonnen. Waar in
1992 slechts 13 procent van de top-100
beursgenoteerde bedrijven
aandeelhouderswaarde of een equivalent
hiervan benadrukte in het jaarverslag,
is dit percentage in 2006 gestegen
naar 74 procent. Tegelijkertijd
constateert Bezemer dat het
hanteren van
aandeelhouderswaardeoriëntatie in de
Nederlandse poldercontext juist een
negatieve invloed heeft op de
financiële prestaties van een
bedrijf.
Nu ken ik wat CEO’s waar bij het
secretariaat de flatscreen de hele dag op
Teletext pagina 520 staat of op RTL-Z en
het tijdschriftenrek volstaat met
‘Beursplein 5’ en ‘Het Beursbengeltje’ en
vaak hoor je ook van hun secretariaat dat
ze erg veel tijd ‘moeten’ besteden aan het
praten met analisten, maar daar moeten ze
nu dus voor eens en voor altijd mee
stoppen!
Praat eens wat meer met je personeel, dan
met je klanten dan als er nog wat tijd over
is je aandeelhouders. Het zal even wennen
zijn, zo onder de mensen, maar het gaat je
vast lukken.
We houden
onszelf, als Nederlanders, veelal voor
dat we een tolerant volkje zijn of
soms zeggen we ‘waren’, omdat we
recent richting moslims wat minder
tolerant door de bocht komen. Maar
waren we eigenlijk wel ooit erg
tolerant?
Soms laten we ons ook voorstaan op onze
andere ‘goede deugden’ (de
‘VOC-mentaliteit’ is zo’n mooie), maar ook
die eer is twijfelachtig.
Wat dacht u van deze feiten:
1. We hadden met onze VOC zo’n 5% aandeel
in de wereldmarkt voor slavenhandel en
-transport en waren één van de laatste
landen om slavernij af te schaffen (zie
hier);
2. In de Eerste Wereldoorlog waren we
weliswaar neutraal, maar waren we de nummer
1 producent van cocaïne in de wereld; we
voorzagen beide kanten van het conflict om
de soldaten ‘over the edge’ te laten gaan.
Onze NCF (Nederlandse Cocaïne Fabriek) was
de grootste producent in de wereld (zie
hier);
3. In de Tweede Wereldoorlog verdwenen uit
Nederland bijna 102.000 Joden en daarmee
‘scoren’ we in relatieve zin zo ongeveer
het hoogst van alle landen in Europa (zie
hier).
De vraag is dus eigenlijk of we ooit een
echt tolerant en nobel landje waren. Ik
vraag het me soms af en als ik zo nu en dan
het niveau van de discussie over
hoofddoekjes volg, weet ik het zeker: we
zijn niet zo’n tolerant volkje.
PS Het feit dat menig
hoofddoekje-basher zich beroept op de
Joods-Christelijke traditie, schijnt te
vergeten dat de Torah getrouwde vrouwen
voorschrijft hun hoofd te bedekken en
mannen een keppeltje te dragen (zie
hier)!
Ooit blogde ik
over het drie deuren dilemma (zie
hier); een experiment waarbij je voor
drie deuren staat, met achter 1 deur de
hoofdprijs. Na je eerste (foute) poging
levert switchen meer kans op succes op!
Raar, maar waar. Nu blijkt dat duiven
dat beter weten dan wij! Bij Willem
Ruis zijn spelshow zouden we het
verloren hebben van een duif!
Zie hier overigens de
mooie animatie: Pigeon Impossible.
Het CPB
publiceerde zojuist een mooi rapport ‘Hoge bomen
in de polder’ over globalisering en
topbeloningen in Nederland.
Wat blijkt: CEO’s van beursgenoteerde
bedrijven verdienen 25% tot 52% meer dan
bij vergelijkbare (in omvang en
complexiteit) ondernemingen zonder
beursnotering. De beloningsgroei bij
beursgenoteerde ondernemingen is met 8,9%
per jaar bovengemiddeld: 4,8%-punten van
deze groei kan worden verklaard door
inflatie, schaalvergroting en vergrijzing.
Voor 3,9%-punten is geen
verklaring gevonden. Er kon door het CPB
geen groei in waarde (voor klanten,
aandeelhouders en medewerkers) voor
teruggevonden worden.
Dat is vreemd!
Het argument dat dan uit de kast komt is
dat anders ‘toptalent’ (daarmee bedoelen de
CEO’s vast vooral zichzelf) naar het
buitenland vertrekt. Ook dat blijkt onzin
te zijn: ondanks de afname van het
beloningsverschil met Angelsaksische landen
zijn er niet meer buitenlandse bestuurders
toegetreden tot de top van het Nederlandse
bedrijfsleven: tussen 1999 en 2005 is het
aandeel van buitenlandse bestuurders
constant gebleven. Bij bedrijven met een
Angelsaksische eigenaar neemt het aandeel
niet-Nederlanders juist af. De gemiddelde
lengte van het dienstverband van
bestuurders is ook niet veranderd. Deze
bevindingen zijn niet in overeenstemming
met het beeld dat de markt voor
topbestuurders steeds meer een
internationale markt is. De invloed van
globalisering op topbeloningen loopt dus
vooral via grensoverschrijdende
concurrentie op afzetmarkten en
niet via
internationalisering van arbeidsmarkten.
Laten we de volgende keer dan ook gewoon
‘onzin’ roepen als dat argument weer eens
van stal wordt gehaald.
Voor de bezitters van de iPhone (en wie
heeft hem niet), heb ik een Inspiratie-app
gemaakt; hier GRATIS te
downloaden. Altijd de laatste
InspiratieBlogs en ons Slow.TV kanaal
bij de hand; zegt het voort!
Tijdens mijn rede aan de VU (zie hier) gaf ik al aan
dat ik niet zo’n hoge pet op heb van
adviesbureaus die elke paar jaar het
tegengestelde adviseren. Het lijkt
soms dat ze twee kasten op kantoor
hebben, met daaraan geplakt een
lijstje bij wie ze welk verhaal uit
welke kast als laatste hebben
gebruikt; als we vier jaar geleden het
‘centralisatie’-verhaal hebben
gepitched, is het nu tijd voor het
‘decentralisatie’-verhaal. Gaat erin
als koek, de klant heeft niet zo’n
lijstje dus weet al lang niet meer wie
hun 4 jaar terug nog adviseerde om te
centraliseren.
Zo ook met offshoring naar verafgelegen
outsource-landen, toen near-shoren naar
dichterbij gelegen outsource-landen, toen
right-shoring in een mooie mix van ver en
dichtbij en nu in 2010: Backshoring.
Hoe we dat gaan doen met die ene man
(Ahmed Khalili in Afghnistan) waar al
het ge-outsourcede outsource-werk
terecht is gekomen?
Al eerder kwamen de generatie X en
leiderschap voorbij in video’s van Xplane
(zie
hier en
hier) en nu komen ze met deze visuele
tour d’horizon over managen in de 21e
Eeuw:
David Spiegelhalter
(wat een mooie naam) is professor op
Cambridge University; hij bestudeert
de keuzen die we maken, welke risico’s
we daarin nemen en hoe dit ons leven
later beïnvloedt. Zoals hij in deze
video uitlegt hebben we allemaal een
risicomijdende en een risicozoekende
kant:
Als
je iemand vraagt wie een goede CEO is dan
krijg je waarschijnlijk het bekende rijtje
met bekende namen van de topmensen van
Procter, Shell, Coca Cola, Disney, IBM,
Mercedes, BMW, Philips, KPN, ING en ga zo
maar door. Maar dat blijkt het verkeerde
antwoord te zijn!
Insead enHarvardmaakten
een Top 100 van de (over langere tijd)
best presterende CEO’s, gebaseerd op
lange termijn waarde-creatie. Zij hebben
dit gemeten aan de hand van
beurswaarde-stijging en mijn vaste
lezers weten hoe we daar over denken,
maar in ieder geval hebben ze deze
‘waardestijging’ gemeten op langere
termijn en vergeleken ze 2.000 bedrijven
over de hele wereld. En wat blijkt? De
Top 100 ziet er onverwacht anders uit
(met Ad Scheepbouwer op48ja,
ja), waarbij regio (het is gemeten met
2.000 CEO’s uit de hele wereld) en
industrie (van snelgroeiers als
Google/high tech tot lage groeiers als
retail) GEEN rol blijkt te spelen.
Het
is
een uitgebreid onderzoek, dat uiteindelijk
het beeld van Collins (Level 5 Leadership)
lijkt te bevestigen dat het niet zo is dat
de CEO’s die altijd op de voorpagina staan
de besten zijn; veelal zijn het de stillere
noeste werkers die echt waarde creëren. De
enige kanttekening is de maatstaf die
gehanteerd is voor ‘waarde’ en het feit dat
als gevolg daarvan bedrijven en CEO’s die
niet-beursgenoteerd zijn niet mee zijn
genomen. Wellicht zitten daar nog grotere
helden bij. Het is Insead en Harvard
vergeven.
Op grond van Google News maakte Marcos Weskamp zijn
programma NewsMap, een
applicatie die je door Google News
kunt laten zoeken en door de grootte
van het vakje laat zien wat het
belangrijkste nieuws is; voor
Nederland ziet dat er op dit moment zo
uit. Slim bedacht:
Nu ben ik niet zo van Teleac, maar hun
programma, De Bovenkamer, is
zeer de moeite waard. Toevallig viel
ik daar recent in een aflevering over
het heelal waar Robert Dijkgraaf op
begrijpelijke wijze uitlegt hoe het in
elkaar steekt en hoe groot het is.
Deze prachtige video probeert dat te
visualisren:
Het verhaal van Dijkgraaf bij
TEDxAmsterdam had ongeveer dezelfde
strekking:
In dit eenvoudige maar doeltreffende
filmpje vertelt Pedro Miguel Cruz
hoe het verging met Engeland, Spanje,
Frankrijk en Portugal vanaf 1800 tot
nu; wat mij een beetje tegenvalt is
dat wij (NL) ontbreken, maar dat zal
wel komen doordat hij pas begint in
1800 en wij vooral daarvoor ‘groots’
waren.
Vandaag moest ik vroeger weg om de kinderen
te brengen naar het Kerstdiner op school.
Dan realiseer je je ineens dat je dat
zonder gêne doet, wellicht omdat ik vind
dat dat normaal is ‘als vader’. Maar zo
ontstaat er wel ongelijkheid met mensen op
kantoor die geen kinderen hebben; daarvoor
is het niet zo vanzelfsprekend dat ze even
wat eerder weg mogen of wat later komen
(‘omdat de kleine nog een griepprik
moest hebben’). Dus wat doe je?
Je koopt een pakket van The Office Kid en
zet een namaak-foto van je zoon of
dochter op je bureau, hangt zijn/haar
namaak-tekening aan de muur en voor
$10 meer heb je zelfs je eigen hoofd,
als dat van de coach, in een foto van
‘zijn’ voetbal-team. Geen slappe
excuses, gewoon even eerder weg omdat
het kan!
Gijs bedank voor de
Tip en ik zou zeggen; zelf snel 1
bestellen!
Na mijn pijnlijke derde shot voor de
Mexicaanse Griep, kwam ik toevallig deze
kaart tegen, waarop een mooi historisch
beeld te zien is hoe ziekten (in het
voetspoor van de mens) zich verspreidden
over onze aarde:
Op grond van cijfers van het Amerikaanse
CBS is deze prachtige
interactieve grafiek gemaakt; als je
op een deel klikt krijg je de cijfers
van 1984 tot heden per categorie
(uitgaven aan boeken gingen van 0,6%
naar 0,2%; zorgelijk):
In de Wall Street
Journal schrijft Henry
Mintzberg over de onzin van
bonussen bij CEO’s en hun koppeling
aan beurskoersen; en hij is niet mild:
The system simply can't be fixed.
Executive bonuses—especially in the form of
stock and option grants—represent the most
prominent form of legal corruption that has
been undermining our large corporations and
bringing down the global economy. Get rid
of them and we will all be better off for
it.
...
Actually, bonuses can serve one purpose. It
has been claimed that if you don't pay
them, you don't get the right person in the
CEO chair. I believe that if you do pay
bonuses, you get the wrong person in that
chair.
Nu is Mintzberg een van
de meeste vooraanstaande
management-denkers van de afgelopen
100 jaar en dan hoop ik maar dat het
meer indruk maakt.
Het is zover; na veel voorbereiding zijn we
met Prof. Dr. Ir.
Mathieu Weggeman het RijnlandInstituut
begonnen! Het RijnlandInstituut is een
onafhankelijke instelling die onderzoek
doet naar en publiceert over de
voordelen van het Rijnlandse
managementmodel ten opzichte van het
Angelsaksische model. Dit doen we door
onderzoek binnen grote bedrijven,
not-for-profit organisaties en
overheden; enerzijds door het
organiseren van 'Bestuurstafels' en
anderzijds door uitgebreid kwantitatief
'onderzoek op de werkvloer'.
Het RijnlandInstituut stelt zich tevens ten
doel het debat tussen wetenschap, bedrijven
en organisaties te stimuleren door het
organiseren van een jaarlijks
RijnlandCongres. Op dit moment werken we
hard aan de uitnodigingen voor de 1e ronde
Bestuurstafels; de genodigde voorzitters
van Raden van Bestuur zullen met ons een
scherp debat aangaan over ‘wat ze zeggen’
en ‘wat ze doen’. Het thema voor de
Bestuurstafels 2010 is: ‘Rijnlands
bestuur als hoeder van de vrije markt’.
In de USA monitort Gallup elke dag
door interviews met 1000-en mensen de
‘Well Being Index’ en wat blijkt?
1. Hij stijgt weer boven het niveau van
2008:
2. Mensen met een eigen zaak vormen de
gelukkigste beroepsgroep. Maar ook
managers en vakmensen voelen zich goed
in hun vel. Onderaan de lijst staat
personeel in de transportsector en
mensen die in de productiesector actief
zijn. Toch is het resultaat opmerkelijk
omdat uit eerder onderzoek blijkt dat
zelfstandige ondernemers veruit de
langste uren maken, zeker in
vergelijking met werknemers.
Traditioneel worden mensen in beroepen
die hoog op de sociale ladder scoren,
zoals artsen, advocaten, musici en
architecten, als het gelukkigst
aangemerkt. Maar de index toont aan dat
een zelfstandige kapper gemiddeld
genomen veel tevredener door het leven
gaat. De artsen en advocaten staan
overigens wel op de tweede plaats, op de
voet gevolgd door leidinggevenden.
De studie bekeek verschillende
deelgebieden, zoals lichamelijke en
psychische gezondheid en de toegang tot
basisbehoeften. Zo scoren mensen die
werkzaam zijn in landbouw en natuurbeheer
sterk op het gebied van emotionele
gezondheid en gezond gedrag. De uitkomsten
van het onderzoek onderschrijven
bevindingen van psychologen, die het belang
van vrijheid van beroepskeuze en de
invulling van de werkzaamheden benadrukken.
Met een slim software-programmatje kun je
van een website een plaatje maken; althans
als je zo handig bent als Marcel Salathe van
Standford die een tool bedacht om van
een URL een plaatje te maken. Dit is
InspiratieBlog:
De afgelopen week deed ik een onderzoek onder
mijn contacten op Linkedin met de
vraag waaraan banken en verzekeraars
in 2010 het meeste moeten werken:
Eenvoud, Vertrouwen of Echtheid. De
conclusies na 1 week zijn:
In de commentaren lees je veel over het
'herstellen van vertrouwen', maar kennelijk
zijn velen het met me eens dat 'herstel van
vertrouwen' alleen maar kan door het
vergroten van de Eenvoud en werken aan de
Echtheid van de producten en de
organisatie. Nooit meer woekerpolissen,
nooit meer lijfrenten met 80% provisie,
nooit meer callcenters die alleen maar
scripts kunnen opdreunen of waar je alleen
maar bijkomt na door tien meerkeuzevragen
geworsteld te hebben. Overigens kiezen
vrouwen nadrukkelijk voor Eenvoud en
Echtheid en zijn mannen wat verdeelder:
Wat ook nog opvalt is dat de omvang van de
organisatie leidt tot verschillen in de
antwoorden; er is toch significant verschil
tussen de diverse bedrijfsgrootten (vraag
me niet wat Enterprise, Large, Medium,
Small is, dat weet alleen Linkedin):
The Economist
publiceerde weer een lijstje (ik hou
van lijstjes, realiseer ik me. Ik ben
een 'lijstjesman'. Wat zegt dat? Wil
ik de wereld op die manier
overzichtelijk houden?). Dit keer over
de beste MBA's is de wereld over 2009.
En wie staat op 1?
Nee .....
Ook nee ......
Niet mijn geliefde Harvard, maar IESE uit Spanje. Ik
had er nog nooit van gehoord, maar dat
ligt aan mij klaarblijkelijk. Hier het
overzicht, en raad eens: we, Nederland
met Rotterdam en Nyenrode, staan er
niet bij!. Nu kunnen we zeggen dat die
Amerikanen wat nationalistisch zijn,
maar met Spanje op 1 houd je dat niet
lang vol!
Ik ben een overtuigd gelover dat
diversiteit goed is en dus de samenstelling
van je bedrijf / organisatie een
afspiegeling van je omgeving moet zijn,
naar ras, geloof, sexe en ga zo maar door.
Niet vanuit een overtuiging dat we positief
moeten discrimineren omdat dat politiek
correct is, maar vanuit een diep-gewortelde
overtuiging dat je op die manier betere
beslissingen neemt en betere oplossingen
bedenkt. Eerst divergeren, dan convergeren.
Vandaag publiceerde het FT een online tool
waarmee je universiteiten kunt
vergelijken op bijvoorbeeld, iets
typisch angelsaksich als
salaris:
Maar ook kunt vergelijken op het % vrouwen
in de faculteiten en het bestuur van de
universiteit; en dan komen we er in Europe
erg slecht vanaf:
Wordt het toch tijd dat we daar wat aan
gaan doen, willen we een kennis-economie
worden! Gelukkig scoort 'mijn' Harvard
allebei goed.
Ik
blijf het een bijzonder moment vinden als
de voorzitter aan de ex-CEO van Lehman bij
de 'Congressional Hearing' vraagt of een
beloning van bijna $500Mio. in nog geen
tien jaar, 'Fair is':
Geen enkele schaamte, maar wat blijkt, Dick
Fuld is een 'kleinverdiener':
Liep laatst
keihard met m'n hoofd tegen een kastje
aan toen ik al hond-uitlatend met m'n
iPhone trachtte te SMS-en of
Twitteren; krijg je altijd te horen
dat mannen dat niet kunnen, maar
vrouwen wel.
Nu blijkt uit onderzoek van
Professor David Meyer (Universiteit
van Michigan) dat jonge volwassenenen
die twee wiskunde-opdrachten tegelijk
deden, daar langer over doen, dan als
je ze sequentieel doet; het resultaat
was bij mannen en vrouwen gelijk!
En dat komt omdat onze hersenen fysiek zo
'bedraad' zijn dat ze maar 1 taak tegelijk
kunnen; dat blijkt uit het onderzoek van
professor Earl
Miller, een neuro-wetenschapper
van MIT, die onderzocht met een
MRI-scan (oid) wat er gebeurt in de
hersenen als je meerdere objecten
neerzet voor iemand zijn/haar ogen. De
hersenen reageren maar op 1 van de
stimulatoren en kunnen dus, of je dat
wilt of niet, echt maar op één ding
echt goed tegelijk focussen.
Dat China 60 jaar bestaat is geen nieuws en
dat dat mooie plaatjes oplevert
is ook geen verrassing want een
showtje kunnen ze wel maken.
Wat wel interessant is, is hoe het land
ondanks/dankzij (?) een totalitair,
communistisch regime veranderd
is:
Wat wij er in het Westen van vinden
is één ding, maar wat de Chinezen zelf
vinden is wellicht belangrijker; in dat
kader is het interessant te constateren dat
het land niet leegloopt, terwijl men
gemakkelijk over de hele wereld kan reizen.
Dat was in de tijd van communistisch
Rusland/Oost-Duitsland wel anders! Chinezen
reizen de hele wereld af, maar gaan wel
weer gewoon naar huis .......
Deze schitterende animatie (klik op de
figuur hieronder) wil ik je niet onthouden;
van een marktwaarde van USD 1,87 triljard
(alle top-financials in de USA in najaar
2007) zakte de waarde naar USD 0,29 in
maart van dit jaar:
De miljarden vliegen je de laatste maanden
om de oren en dan is het altijd wel prettig
als je even kunt zien hoeveel dat is in
vergelijking tot een ander getal dat je
gisteren voorbij hoorde komen; deze
infographic laat bijvoorbeeld mooi zien hoe
de begroting van de uitgaven voor de oorlog
in Iraq zich verhouden tot de hoeveelheid
geld die nodig is om elk kind gedurende 5
jaar op te voeden en op te leiden.
Als je het zo ziet, zijn onze prioriteiten
in de wered nog niet helemaal op orde!
De afgelopen weken, waren bonussen wel weer
wat veel in het nieuws; Wouter Bos die
bijna dagelijks ergens liep te
verkondigen dat deze aan banden
moesten worden gelegd. Zijn betoog is
vooral gedreven vanuit een wat
moralistisch perspectief. Tussen twee
haakjes; zijn partijgenoot, Wim Kok,
noemde het ooit
'exhibitionistische
zelfverrijking' en krijgt nu zelf
voor een ING-commissariaat €300k/jaar!
Rijkman Groenink was weer even in het
nieuws omdat hij 'ook tegen excessieve
bonussen is', maar toucheerde wel
€30 Mio. voor het verpatsen van zijn
bank (maar dat lag anders
volgens hem).
Eén verhaal, haalde het nieuws niet en dat
is het verhaal van Dan Pink (de auteur van
Johnny Bunko, een managementboek in
stripvorm); volgens mij is het het enige
verhaal dat het nieuws had moeten halen.
Hij komt met bewijzen (uit oa MIT
onderzoek) dat bonussen AVERECHTS werken in
veel gevallen (en op zijn best niks doen).
Bij taken met een sterk gestandaardiseerd,
repetatief karakter werkt een bonus wel;
dus een stratenmaker gaat meer straat maken
als hij een bonus krijgt en als zijn bonus
hoger is zelfs nog meer! Mar bij werk met
een sterke nadruk op creativiteit en een
niet voorspelbare uitkomst (het werk van
wetenschappers, consultants, managers en
bestuurders, zeg maar), werken ze NIET of
AVERECHTS! Zie hier zijn betoog en bewijs:
Zijn verhaal
staat als een huis! Dan Pink biedt ook (zie
bij minuut 12:44) een richting waar het dan
wel om moet gaan, om prestatieverbetering
te bevorderen:
Ooit verweet een hoogleraar op Harvard me
dat ik te exact was (’zeker één van die
MIT-mannen’ was zijn reactie) toen ik
opmerkte dat zijn optelling van factoren,
die succes van managers verklaarden, maar
optelden tot 53% (’Dus is de rest geluk?’
was mijn vraag).
Toch kunnen ze wat bij MIT; nu is er
personasWeb, een
applicatie gebaseerd op een bijna
eindeloze datastroom, geplukt van
Internet, en bijzonder ingewikkelde
algoritmes, met als eindresultaat een
weergave van je online identiteit.
Hoe het systeem zo snel alles bij elkaar
weet te halen is een wonder (de visuele
weergave is bijzonder mooi overigens) en
wat de uitkomst betekent is ook niet altijd
duidelijk. Maar als je bijv. Mark Rutte
ingeeft in plaats van je eigen naam (of
Geert Wilders) zie je bijna minutenlang
alle data voorbij komen. Voer je naam in en
leer wie je bent! Of toch niet helemaal?
Ooit
(meer dan 20 jaar terug) heb ik een
businessplan geschreven onder de titel
’Thin Air’, waarbij je als passagier per
kilo betaalt; je gaat met je koffer op een
weegschaal staan en je rekent af per kilo.
Dit idee was geboren uit twee frustraties:
de veel te dikke mensen die soms naast je
zitten en half over je stoel uitstulpen en
ten tweede mijn frustratie dat ik soms
moest betalen voor extra gewicht in mijn
bagage (22 kilo in plaats van 20) en dat
vervolgens iemand die 50 kilo meer woog dan
ik met een koffer van 20 kilo niks hoefde
bij te betalen. Mijn idee was dat het
grootste deel van de variabele kosten van
een vlucht bepaald werd door het gewicht
aan boord (= massa en dus kerosine om dat
van de grond te krijgen). Deze gedachte
kwam weer eens voorbij to RyanAir een
‚fat-tax’ wilde invoeren (iedereen boven de
.. kilo moest een toeslag betalen); het
idee heeft het (nog) niet gehaald. Om
alvast na te denken over besparingen is
deze plaat erg informatief:
Recent blogde ik al eens over de mooie
interactieve presentaties van economische
data op diverse Amerikaanse sites en nu
blijkt het CBS ook zo’n
juweeltje verstopt te hebben, maar dat
moet je dan vinden via een Amerikaanse
blogger! Het principe van de CBS is
gebaseerd op onderstaand modelletje en
dan met zo’n 10 indicatoren:
Ik heb er even een filmpje van gemaakt en
dat op YouTube gezet, zodat je kunt zien
hoe snel de economie van 2004 tot nu aan
het verslechteren is op diverse
indicatoren:
Op basis van zoektermen geeft Google een
beeld van de economie; Via ‘Google Insights
for Search’ kun je zien dat ‘hypotheek
oversluiten’ in 2004 en 2005 een populaire
zoekopdracht was en in 2008 en 2009 niet.
De zoekopdracht ‘tweedehands auto’
daarentegen neemt de afgelopen maanden toe
aan populariteit. Sinds augustus 2008 neemt
ook het aantal zoekopdrachten voor
‘uitkering’ toe. “We hebben nu te maken met
de eerste recessie waarbij iedereen online
is. Daarom geven de zoekopdrachten een goed
inzicht van wat mensen bezighoudt en hoe
dingen veranderen”,
aldusPim van der
Feltz, directeur van Google Nederland
inde
Volkskrant.
Waarom doet Google dit? Om ons te vermaken?
Denk het niet. Google is een geldmachine en
wil hiermee waarschijnlijk adverteerders
gaan helpen met de juiste zoektermen de
beste kansen te maken en te gaan ‘
voorspellen’ hoe het met de economie zal
gaan en daarmee de adverteerders ‘over de
streep te trekken’.
We leven (als je in New York woont) in de
gevaarlijkste maand van het jaar: de meeste
moorden vinden plaats in juni (10%). Hoe
weten we dat? Omdat de NYTimes (lees ik
graag) een prachtige interactieve
kaart heeft van New York en 5 jaar
moordstatistiek:
Verder leren we
dat 75% van de daders jonger dan 34 jaar is
en 70% van de moorden geschiedt met een
‘pistool’. En dan nog beschouwen ze
wapenbezit als een ‘grondrecht’. Kijk
vooral deze film dan nog
eens (en dan met name het deel waar hij
een vergelijking maakt tussen de
hemelsbreed 100 meter uit elkaar gelegen
Detroit (USA; wapens vrij verkrijgbaar)
en Windsor (Canada aan de andere kant
van de rivier waar wapens verboden
zijn). Het verschil in % doden door
vuurwapens is een factor 10!
De volgende documentaire gaat over de
recente ingrepen van de overheid en de
centrale bank in de VS. Tevens voor de
liefhebbers hier de link naar
een vertaling van een van de beste
boeken over het concept geld en de
relatie met vrijheid en economische
vooruitgang.
Uit recent onderzoek in de
UK, blijkt dat vrouwen (behalve nog op
Oxford en Cambridge waar de stand
gelijk is) het op universiteiten beter
doen dan mannen. Zou ik het dan toch
nog meemaken dat we een numerus fixus voor
het aantal vrouwen op de universiteit
krijgen? Heeft de emancipatie nu haar
hoogtepunt bereikt? Zijn vrouwen
gewoon slimmer en zien we dat nu pas?
Ik weet het niet, maar nu deze mijlpaal is
beriekt zal het niet lang duren dat ook in
het bedrijfsleven de verdeling mannen /
vrouwen gelijk is. Of toch niet? Want was
het niet zo dat
Professor Roy F. Baumeister had bedacht
dat vrouwen mannen gewoon het lastige werk
laten doen?
Dit is de verklaring van de dames en heren
studenten zelf:
Vandaag een wat
langere post over het nut van mannen
en het verschil met vrouwen. Professor
Roy F. Baumeister van de
State University van Florida, heeft
een prachtige rede gehouden:
Is There Anything Good About
Men? Hij constateert daarin dat
er meer mannen aan de top zijn (wist u
al), maar dat er ook meer mannnen in
de goot zitten (de meeste junks,
daklozen, criminelen zijn mannen!).
Hoe komt dat? Omdat we niet anders
kunnen! Hij komt tot de conclusie dat
dat een evolutionaire reden heeft,
want wat blijkt mannen moeten wel zo
doen als ze doen, omdat ze anders niet
reproduceren. Als je de statistiek
uitpluist en DNA onderzoek doet,
blijkt dat 80% van alle vrouwen zich
reproduceert en dat slechts 40% van
alle mannen zich reproduceert. Het is
dus niet 50/50%! Hier de belangrijke
passages (engelse tekst) uit het
origineel:
When I say I am researching how culture
exploits men, the first reaction is
usually
“How can you say culture exploits men, when
men are in charge of everything?”
This is a fair objection and needs to be
taken seriously. It invokes the feminist
critique of society. This critique started
when some women systematically looked up at
the top of society and saw men everywhere:
most world rulers, presidents, prime
ministers, most members of Congress and
parliaments, most CEOs of major
corporations, and so forth — these are
mostly men. Seeing all this, the feminists
thought, wow, men dominate everything, so
society is set up to favor men. It must be
great to be a man.
The mistake in that way of thinking is to
look only at the top.
If one were to look downward to the bottom
of society instead, one finds mostly men
there too.
Who’s in prison, all over the world, as
criminals or political prisoners? The
population on Death Row has never
approached 51% female. Who’s homeless?
Again, mostly men. Whom does society use
for bad or dangerous jobs? US Department of
Labor statistics report that 93% of the
people killed on the job are men. Likewise,
who gets killed in battle? Even in today’s
American army, which has made much of
integrating the sexes and putting women
into combat, the risks aren’t equal. This
year we passed the milestone of 3,000
deaths in Iraq, and of those, 2,938 were
men, 62 were women.
One can imagine an ancient battle in which
the enemy was driven off and the city
saved, and the returning soldiers are
showered with gold coins. An early feminist
might protest that hey, all those men are
getting gold coins, half of those coins
should go to women. In principle, I agree.
But remember, while the men you see are
getting gold coins, there are other men you
don’t see, who are still bleeding to death
on the battlefield from spear wounds.
That’s an important first clue to how
culture uses men. Culture has plenty of
tradeoffs, in which it needs people to do
dangerous or risky things, and so it offers
big rewards to motivate people to take
those risks.
Most cultures have tended to use men for
these high-risk, high-payoff slots
much more than women. I shall propose there
are important pragmatic reasons for this.
The result is that some men reap big
rewards while others have their lives
ruined or even cut short. Most cultures
shield their women from the risk and
therefore also don’t give them the big
rewards. I’m not saying this is what
cultures ought to do, morally, but cultures
aren’t moral beings. They do what they do
for pragmatic reasons driven by competition
against other systems and other groups.
..... The
Most Underappreciated Fact
The first big, basic difference has to do
with what I consider to be the most
underappreciated fact about gender.
Consider this question: What percent of our
ancestors were women? It’s not a trick
question, and it’s not 50%. True, about
half the people who ever lived were women,
but that’s not the question. We’re asking
about all the people who ever lived who
have a descendant living today. Or, put
another way, yes, every baby has both a
mother and a father, but some of those
parents had multiple children. Recent
research using DNA analysis answered this
question about two years ago.
Today’s human population is descended from
twice as many women as men.
I think this difference is the single most
underappreciated fact about gender. To get
that kind of difference, you had to have
something like, throughout the entire
history of the human race, maybe 80% of
women but only 40% of men reproduced. Right
now our field is having a lively debate
about how much behavior can be explained by
evolutionary theory. But if evolution
explains anything at all, it explains
things related to reproduction, because
reproduction is at the heart of natural
selection. Basically, the traits that were
most effective for reproduction would be at
the center of evolutionary psychology. It
would be shocking if these vastly different
reproductive odds for men and women failed
to produce some personality differences.
For women throughout history (and
prehistory), the odds of reproducing have
been pretty good. Later in this talk we
will ponder things like, why was it so rare
for a hundred women to get together and
build a ship and sail off to explore
unknown regions, whereas men have fairly
regularly done such things? But taking
chances like that would be stupid, from the
perspective of a biological organism
seeking to reproduce. They might drown or
be killed by savages or catch a disease.
For women, the optimal thing to do is go
along with the crowd, be nice, play it
safe. The odds are good that men will come
along and offer sex and you’ll be able to
have babies. All that matters is choosing
the best offer. We’re descended from women
who played it safe.
For men, the outlook was radically
different. If you go along with the crowd
and play it safe, the odds are you won’t
have children.
Most men who ever lived did not have
descendants who are alive today. Their
lines were dead ends.
Hence it was necessary to take chances, try
new things, be creative, explore other
possibilities. Sailing off into the unknown
may be risky, and you might drown or be
killed or whatever, but then again if you
stay home you won’t reproduce anyway. We’re
most descended from the type of men who
made the risky voyage and managed to come
back
rich.
In that case he would finally get a good
chance to pass on his genes. We’re
descended from men who took chances (and
were lucky).
The huge difference in reproductive success
very likely contributed to some personality
differences, because different traits
pointed the way to success. Women did best
by minimizing risks, whereas the successful
men were the ones who took chances.
Ambition and competitive striving probably
mattered more to male success (measured in
offspring) than female. Creativity was
probably more necessary, to help the
individual man stand out in some way. Even
the sex drive difference was relevant: For
many men, there would be few chances to
reproduce and so they had to be ready for
every sexual opportunity. If a man said
“not today, I have a headache,” he might
miss his only chance.
Another crucial point. The danger of having
no children is only one side of the male
coin. Every child has a biological mother
and father, and so if there were only half
as many fathers as mothers among our
ancestors, then some of those fathers had
lots of children.
Look
at it this way. Most women have only a few
children, and hardly any have more than a
dozen — but many fathers have had
more than a few, and some men have actually
had several dozen, even hundreds of kids.
In terms of the biological competition to
produce offspring, then,
men outnumbered women both among the losers
and among the biggest winners.
To put this in more subjective terms: When
I walk around and try to look at men and
women as if seeing them for the first time,
it’s hard to escape the impression (sorry,
guys!) that women are simply more likeable
and lovable than men. Men might wish to be
lovable, and men can and do manage to get
women to love them (so the ability is
there), but men have other priorities,
other motivations. For women, being lovable
was the key to attracting the best mate.
For men, however, it was more a matter of
beating out lots of other men even to have
a chance for a mate.
Tradeoffs again: perhaps nature designed
women to seek to be lovable, whereas men
were designed to strive, mostly
unsuccessfully, for greatness.
In Good magzine een
mooie vergelijking over hoeveel
benzine/energie per persoon er nodig
is om 350 Mijl (563 km) af te leggen.
Dan is een Prius toch nog niet zo’n
goed idee (vanuit dit perspectief).
Gewoon de fiets nemen blijft het
beste; de mens is zelf het meest
efficiente vervoerssysteem. Zou GM nu
ze ‘enegriezuinige’ auto’s gaat maken
ook weer een fietsfabriek openen?
Nu General Motors genationaliseerd is en
‘Government Motors’ heet, klagen veel GM
medewerkers en pensionados ‘steen en been’.
Hun klaagzang valt in het niet bij de
nooit-klagende mensen op Oost Java, die
dag-in dag-uit de Ijen krater
opklimmen (2800 meter omhoog!). Nu was
ik daar een paar jaar terug naar boven
geklommen met mijn zoontje Ruben en
vond ons toen al stoer,
maar realiseerde me maar half, wat het
betekent om meerdere keren per dag,
met op je schouder 2 manden met zo’n
80 kg aan sulfer, die trip te maken.
Al helemaal schokkend is het te lezen dat
ze daar dan Rp50.000 voor krijgen (€6/dag)
en meestal sterven voordat ze 50 zijn; aan
onze gezichten zie
je ook dat het geen goed idee is daar
lang te blijven. En waarvoor heb je
sulfer nodig? Omdat wij liever mooie
witte suiker hebben (je kunt er suiker
mee ‘witten’)! Deze beelden zijn
een ode en klaagzang voor de mensen op
Oost Java; zouden ze bij GM nu geen
witte suiker meer gebruiken?
Of is ‘small beautiful’? In China zijn ze
wel erg groot geworden! Ze spreken danwel
engels, maar ik weet nog niet zeker of
we al klaar zijn voor een spaarrekening bij
ICBC met de voorwaarden in chinees-engels:
Los van het
drama voor de Nederlandse partijen in dit
rijtje, was het Top 10 blok in Jan 2007 nog
€1.346 Mrd waard, is dat nu nog maar €773
Mrd; zeg maar de helft. Hebben we het
overigens in Nederland met een daling van
€139 Mrd naar €28 Mrd nog heel veel
slechter gedaan. Ze waren al klein en nu
nog veel kleiner; en dan pleit Bos voor nog kleinere
banken?
Nou geloof ik ook niet dat groot
automatisch goed betekent, maar ik vind het
wel een erge spruitjeslucht hebben met een
hang naar de jaren 60 van de vorige eeuw,
toen elke provincie of regio zijn eigen
spaarbank had. Die zijn allemaal verdwenen
en een hang naar klein is geen oplossing in
een wereld die monidialiseert. Wat wel een
terechte zorg van hem is, is dat we geen
adequaat boven-nationaal systeem van
toezicht en risico-management hebben. Maar
laten we dat dan oplossoen in plaats van
een virtueel hek om Nederland te zetten.
Wat in internationaal verband zou kunnen is
dat we ook extra eisen aan de
kredietwaardigheid van banken stellen,
naarmate ze groter worden; zeg maar een
exponentieel oplopende eis met de omvang.
Daarmee dek je het risico voor de
belastingbetaler beter af. Dat kan een
adequaat idee zijn, maar alleen op
mondiaal/europees niveau gerealiseerd
worden. Laat Bos daar nou eens mee aan de
slag gaan.
In een nieuw Artikel in
het Tijdschrift voor IT Management ga
ik in op de overload aan
(micro-)projecten waar veel IT
Managers mee te maken hebben en hoe
vindt je degene die je moet ‘killen’?
Ook te vinden op de Download
pagina.
In vervolg op de blog van
vanmorgen hier de harde realiteit! Soms
is het beeld dat je krijgt bij het woord
‘Foreclosure’ (gedwongen verkoop van de
woning door de bank) erg abstract; wat dat
betekent in het echte leven zie je zelden.
In deze reportage de harde realiteit van de
mannen die na het vertrek van de eigenaren
in een ‘trash out’ (‘de rotzooi eruit’) de
boel even aan kant komen maken. Van de
vuile was tot en met de 42 inch plasma gaat
het de container in. En waarom de mensen
het niet meenemen? Ze hebben geen geld meer
voor het huren van een verhuizer of ‘van’.
Maar ja wat doe je als je 3 jaar geleden
$399.000 voor je huis betaalde en het nu
nog maar $180.000 waard is. Zittenblijven!
Maar ja dat is ook niet makkelijk als je de
rente niet meer kunt betalen.
Zoals ze aan het einde zegen: “You know you’re in
trouble when the lawns are brown and the
pools are green!”Het contrast tussen de
ellende van het verlaten huis en de
groeiende business van de
‘Trash-Out-Company’ (van 3 naar 75 man in
korte tijd) is schokkend:
De situatie verslechtert in Amerika nog
steeds in rap tempo en slaat nu (in de
afgelopen paar maanden) hard toe in het
segment van de witte-boorden (‘Prime
Borrowers’) en daar waar de dichtbevolkte
gebieden van de USA zijn (New York eo,
Californie, Florida, Chigago/Detroit eo).
Wat mij opvalt is dat deze gebieden weer
samenvallen met die delen van de USA waar
‘greed’ hoog vertegenwoordigd is (zie
eerder). Dus toch te groot gaan wonen?
‘Greedy’?
Reed vanochtend om 06:45 de file in en was
er om 09:30 pas weer uit; heb heel het
Groene Hart doorkruist maar tevergeefs; na
een nacht storm zelfs file twee kanten op,
op alle tweebaans wegen tussen Den Haag en
Utrecht:
Hoorde in deze file de man van Buienradar melden dat
we 200.000 ontladingen boven Nederland
hadden vannacht; tussen 23:00 en 24:00
zag het er zo uit rond Den Haag:
Waar gaat deze blog heen, hoor ik u denken.
Dit is een opmaatje naar de economische
storm die over Europa raast; het FT heeft daar een
mooie interactieve kaart voor, en die
geeft vandaag dit beeld:
Was het vannacht toch nog maar kinderspel;
naast de
stormkoffer toch ook een Zuidwestertje
kopen?
Op een relatief onbekende zender
(C-SPAN) zegt Obama:
"We are out of money now".
Zou dat betekenen dat S&P
de status van Amerika van AAA bijstelt naar
een lagere rating en dan de dollar gaat
vallen. Zitten we alsnog in dit scenario
(al eerder
hier):
Doen we het met de Scandinaviers en Ieren
nog zo gek niet. Wat zou de gemene deler
zijn van dit groepje? Relatief klein en dus
in het geweld van de grootmachten om je
heen wel innovatief moeten zijn? Wat mij
opvalt is dat Japan relatief slecht scoort
en dat Belgie al helemaal ontbreekt in de
bovenste regionen:
Nederland
scoort als volgt op de afzonderlijke
aspecten:
Dus zijn we
harde werkers, duur en vooral goed in het
neerleggen van asfalt en dijken. Is er in
een paar honderd jaar dus eigenlijk niet zo
veel veranderd.
En dan gaat de regering kijken naar
‘gesubsidieerde banen’ (vroeger heette dat
Melkert-banen) en dus weer draaien aan de
knop van arbeidsparticipatie in plaats van
het verder stimuleren van de
arbeidsproductiviteit. Is het tenminste
over 100 jaar gewoon nog weer hetzelfde;
een geruststellende gedachte.
Nu ben ik zelf wel een rationeel mannetje
(ooit was een belangrijk onderdeel van
mijn boek: ‘besluit
rationeel’). Dat dat een beetje
onzinnig is weten we ondertussen (je
wordt wat ouder) en hier is het
bewijs:
Schreven we gisteren
hier al over de verwachtingen voor de
Nederlandse huizenmarkt, lees je vandaag in
het FD het volgende bericht:
Dus eerst weglopen en dan het gras groen
spuiten (ik wist dat ze dat bij golfbanen
wel deden, maar privé?). Dat zullen ze vast
niet zo bedoeld hebben op de gemeente-site van
Perris (‘Making the City a greener
place’)
Maar ook
weglopen? In Californië heeft de bank geen
recht om de restschuld bij je op te eisen
als ze een huis bij gedwongen verkoop
minder oplevert dan je hypotheek. Dat maakt
het voor veel mensen aantrekkelijk om ‘weg te
lopen’ van hun huis. Als je geen
eigen geld in het huis hebt zitten
verlies je er namelijk niets mee. Ja,
even een slechte credit rating (zeg maar
BKR codering), maar je bent wel af van
die enorme schuld op een huis dat veel
minder waard is. En de ellende komt dan
bij de bank te liggen. Dat maakt de
voorspellingen in Amerika dat er nog een
enorme golf van problemen aan zit te
komen wel heel aannemelijk!
Ik hou wel van statistiek (wat zou dat
overigens betekenen? Een neurotische dwang
tot het (schijnbaar) beheersbaar maken?) en
ik blijf me verbazen hoe je dat dan ook
weer kunt visualiseren:
Recent verscheen
een rapport (14 mei 2009) van de
Rabobank over de Nederlandse
Woningmarkt. Het belangrijkste nieuws
uit dit rapport is het volgende:
De huidige verslechterde
marktontwikkelingen overziend voorziet de
Rabobank voor 2009 een nominale
huizenprijsdaling met 5% en voor 2010 wordt
een nominale prijsdaling van 1% verwacht.
De neerwaartse risico’s voor het sentiment
van huizenkopers en de marktdynamiek
blijven bestaan.
Toevallig vond hij ook nog een oud rapport
van de Rabobank op zijn laptop uit april
2007 (Rabobank Special subprime risk
scenario). Hierin wordt een scenario
uitgewerkt waarin de VS terecht komt in een
recessie…maar waarbij wordt aangegeven dat
dit niet een
waarschijnlijke uitkomst is... (zie summary
hieronder). Inmiddels weten wij wel beter.
Summary
The turnaround in the US
housing market and the subsequent subprime
mortgage crisis has sparked fears of a US
recession. Although we do not consider this
a likely outcome, it would be imprudent not
to examine the possibility of a more
pessimistic development. This report
considers a scenario in which house prices
decline a dramatic 10% and, together with a
banking credit crunch, push the US into a
recession. The Eurozone and Dutch economies
would not able to escape the US recession,
but due to the idiosyncratic nature of the
US shock should manage to avoid a
full-blown recession. Our risk scenario
involves sharp declines in equity markets,
interest rates and the US dollar while
credit spreads widen.
De Rabobank wist in datzelfde jaar (oktober
2007) nog een rapport uit te brengen met de
volgende summary:
Woningmarkt geen
kaartenhuis Naar aanleiding van de recente
problemen op de Amerikaanse huizenmarkt
zijn er economen die ook een ‘bubble’ menen
waar te nemen in de Nederlandse
huizenmarkt. De kans dat dergelijke
problemen zich ook in Nederland voor zullen
doen is echter gering. Dit Themabericht
verklaart de nationale invloeden op de
koopwoningenmarkt in Nederland. Vanuit dit
nationale perspectief zijn wij positief
over de toekomstige prijsontwikkeling op de
Nederlandse woningmarkt. Naar onze mening
is dan ook absoluut geen sprake van een
zeepbel. Wij voorzien voor 2007 en 2008 een
verdere stijging van de huizenprijzen met
respectievelijk 4% en 3%.
En nu maar hopen dat het laatste bericht
van de Rabobank een juiste indicatie geeft
over de verwachte huizenprijzendalingen…
Tot zover Gijs zijn relaas. Ik hou wel van
tegen de stroom inzwemmen en eigenlijk ook
wel van wat bravour. De Rabobank is gewoon
niet voor bange mensen. Of
ze dat verstandig maakt?
Op 31 december 2008
telt Nederland volgens CBS 750.000
mensen die als zzp-er bij de Kvk
ingeschreven staan; ook in de
afgelopen maanden gingen een aantal
van mijn (ex-)collega’s zzp-en.
Nu staat dat voor
‘zelfstandigen zonder personeel’, maar
gisteren (op een spreekbeurt bij hetEDE van
Fujitsu) noemdeHans de Boer(taskforce
Jeugdwerkloosheid/Innovatieplatform/MKB-Nederland
etc.) hen onder de huidige
omstandigheden echter: ‘zwakzinnigen
zonder pensioen’.
Het is maar een mening.
Als ‘Greed’
de overhand krijgt gebeurt er dit met
je aspiratie voor een huis:
Nu hoorde ik vandaag op Radio
1 dat er een nieuw huizenconcept is,
namelijk het huis voor 100.000
Euro (incl. BTW en grond); en dan
krijg je een woning met voor- en
achtertuin! Dus een nog grotere groep
kan nu beginnen aan hun woning-greed. Nu
is bij ons troep en ruimte evenredig,
dus soms verlang je weer naar die flat
van 50m2!
Ooit zei Gordon Gekko, in de film Wall Street:
‘Greed is Good’. Nu (b)lijkt er een
verband te zijn tussen ‘trots’ en
‘hebzucht’; de rode vlekken op
onderstaande kaarten vertonen grote
overeenkomsten. Nu is ‘Pride’ goed
(vind ik) en ‘Greed’ eigenlijk niet.
Maar wat als Pride en Greed iets met
elkaar te maken hebben? De
universiteit van Kansas (u weet wel
van Dorothy, voor de ouderen onder
ons), zocht voor ons uit hoe de 7
zonden verspreid zijn over de USA:
De vraag is
natuurlijk wel; wat komt eerst? Trots of
Hebzucht? Hier nog één keer de fameuze zin
uit Wall Street (the
movie):
Lean is 'hot'; in het huidige klimaat heeft
alles dat met ‘elimination of waste’ te
maken heeft de aandacht van topbestuurders.
Maar waar komt het vandaan? De algemene
lezing is dat Toyota het heeft uitgevonden
(uit pure noodzaak) zo vlak na de 2e
wereldoorlog. Nu is er ook een lezing dat
het rond 1500 in Venetie is uitgevonden
toen ze daar een drijvend productiesysteem
bedachten voor het bouwen van boten.
Oordeel zelf, hier is een mooie
animatie van de geschiednis van Lean:
De komende 2 weken zal het wat rustiger
zijn met posts van InspiratieBlog, want
voor mijn nieuwe werkgever reis ik door
Europa; de afgelopen 48 uur vooral veel
vliegvleden gezien:
Gelukkig is er altijd wel ergens een Paul
die gaat ondernemen:
Denk ik soms dat
ik met mijn €1600/dag (€200/uur) het
niet gek doe (geintje!), dan blijken
er mensen te zijn die €888/uur doen!
Wauw, dat zijn vast Harvard/Yale
jongens en meisjes die niet de bijbel
lezen (zie
hier). Hoe weten we dit?
Zie hieronder; het blijkt uit de stukken
die de firma Weil Gotshal heeft
ingediend voor de afwikkeling van het
Lehmann-faillissement. In totaal $55
miljoen aan fees. Gelukkig moeten ze
een gedetailleerde declaratie indienen
en dus weten we het uurtarief van
mannen als Harvey Miller en
Mike Francies van deze gerenommeerde
juristen-firma. Ook wel aardig te zien
dat ze in nog geen 5 maanden opruimen
totaal $201.920 aan ‘eten’ (business
meals) declareren bij de klant. Kunnen
we nog wat van leren!