Leiderschap en Darwin
Doordat we in grote groepen leven is met name leiderschap onze grote evolutionaire uitdaging. Een interessant gegeven; zijn boek ‘Selected: Why some people lead, why others follow, and why it matters’ (zie hier een engelse review) is nu verkrijgbaar.
Tijd voor een nieuwe Verlichting
Als je je nog even verveelt
Ga naar de vensterbank en zoek een paar dode vliegen die daar waarschijnlijk liggen; laat ze een dagje in de zon goed doordrogen en leef je uit ...
Dank Andre
voor de
tip!
Groei moet
IK, Paul van der Marck, daag mijzelf en anderen continu uit te groeien en te doen groeien, waarbij ik de gezondheid van mezelf en mijn omgeving niet schaad
Maar wat is dat nu; groei?
Stel je een cirkel voor met alle kennis van de mensheid daarin:
Tegen de tijd dat je van de basisschool komt weet je dit:
Als je van de middelbare komt weet je een beetje meer:
Met een Bachelor krijg je een beetje specialisatie:
Een Master verdiept die specialisatie:
Als je veel promotie-onderzoeken leest kom je aan de grens van onze kennis:
Eenmaal aan die grens aangekomen, ga je je focussen:
Je duwt een paar jaar tegen de grens:
Tot op een dag de grens een stukje meegeeft:
En dat is ‘groei moet’:
Ineens ziet jouw wereld er anders uit:
Maar vergeet niet het ‘grotere plaatje’:
Blijf groeien!
Een goed idee is altijd simpel
Nu heeft de NY Times blogger, Carl Richards, dit boek kennelijk goed gelezen want zijn plaatjes over de financiele sector lijken (qua stijl) zo weggelopen uit dit boek:
Mijn tips
voor deze week zijn:
1: koop en lees het boek van Dan Roam en je
maakt betere Powerpoints
2: stop met Powerpoint en ga over op
WhiteBoard Selling
(deed laatst een salestraining bij IBM
hierover en ben overtuigd dat het beter
is!)
Nu nog de lef om de laptop thuis te
laten!
Wie zegt dat verzekeren saai is?
Met de poeha van een avondvullende bioscoopfilm is deze ‘typo’-website gelanceerd met wallappers/trailers/ringtones/flickr/familiegeschiedenis van de Orlov’s (‘de oprichters’ van comparethemarket) enzovoort.
Zo kan het dus
ook! Voor de liefhebbers hier een mooie
voicemail: Voicemail-answerMachineRecording.
Ook de video’s zijn mooi gemaakt en kosten
noch moeite lijken gespaard: klik hier voor deel 1,
hier voor deel 2 en
hier voor deel 3.
Was getekend: Alexander Orlov!
Creatieve aanpak geeft resultaat
Slimme mensen. Sterke steden.
Steden zijn broedplaats voor innovatie …
Sterke steden met een goed vestigingsklimaat zijn in staat om een hoogwaardig cluster van bedrijven en werknemers aan te trekken en te behouden. In deze steden vestigen bedrijven zich bij elkaar om te profiteren van kennisuitwisseling, korte aanvoerlijnen en een grote afzetmarkt. Het is geen toeval dat veel hoofdkantoren van Nederlandse multinationals eind vorige eeuw naar Amsterdam zijn getrokken.
… en zijn groot of klein
Sterke steden zijn niet per definitie groot. Na de Tweede Wereldoorlog hadden de grote steden het moeilijk met sociale problemen en mensen die wegtrokken naar slaapsteden. Amsterdam en Rotterdam verloren in die periode beide een kwart van hun bevolking. Al enige tijd is een kentering zichtbaar, vooral hoogopgeleiden vestigen zich in grote steden. De komende dertig jaar zijn grote steden succesvol als een nieuwe doorbraaktechnologie (zoals bio- of nanotechnologie) zich gaat ontwikkelen en intensieve samenwerking en afstemming tussen onderzoekers, ontwerpers, producenten en dienstverleners noodzakelijk is. Maar ook het omgekeerde is denkbaar. Kleine steden met goede wereldwijde netwerken zijn aantrekkelijk als ICT zich verder ontwikkelt. Daardoor zal fysieke nabijheid van minder belang worden. Productieprocessen die minder afhankelijk zijn van interacties tussen mensen zullen wegtrekken uit dure locaties.
Talentvolle mensen innoveren meer … Veranderende productieprocessen zorgen ervoor dat de Nederlandse werknemer zal moeten concurreren met arbeiders vanuit de hele wereld, maar hij zal ook intensief met hen moeten samenwerken. Kennis en innovatie zijn en blijven de kern voor het succes van de Nederlandse economie. Daarvoor zijn talentvolle, goed opgeleide werknemers nodig.
... en zijn specialist of generalist Specialisatie wordt in de toekomst belangrijk als communicatietechnologie zich verder ontwikkelt. Werknemers kunnen zich dan steeds meer toeleggen op een specifieke taak en daarin uitblinken. Op dit moment wordt bijvoorbeeld de productie van een Boeing 787 vanuit Chicago gecoördineerd, waarbij 43 buitenlandse bedrijven op 135 verschillende locaties zijn betrokken. De keerzijde van dit model is recentelijk door Toyota ondervonden, omdat de controle over de kwaliteit van bepaalde onderdelen onvoldoende is gebleken.Tegelijkertijd kan de toekomst ook vragen om werknemers die veel taken combineren. Dit wordt mogelijk doordat informatietechnologie alle benodigde kennis ontsluit. Een voorbeeld hiervan zijn verzekeraars die alle vragen zoveel mogelijk door één persoon laten afhandelen. Immers, hoe minder schakels, hoe minder er fout kan gaan.
Vier scenario's
Om de onzekerheid over de omvang van steden en de taakverdeling tussen werknemers in beeld te brengen biedt de CPB-studie vier mogelijke scenario's:
• Talent Towns zijn kleine, sterk gespecialiseerde steden met een wereldwijd netwerk van verbindingen. Dit biedt kansen voor gespecialiseerde werknemers, maar kent ook een grote mate van onzekerheid en concurrentie.
• Cosmopolitan Centres zijn grote gespecialiseerde steden die uitblinken in nieuwe technologie. Werknemers profiteren volop van interacties en bewegen vanuit de hele wereld naar de stad van hun specialisme.
• Egalitarian Ecologies zijn kleine steden die een breed scala aan goederen en diensten produceren aangepast aan plaatselijke voorkeuren. Werknemers opereren zelfstandig, gebruikmakend van wereldwijd beschikbare kennis en informatie.
• Metropolitan Markets is een scenario met enkele megasteden. Deze steden hebben grote aantrekkingskracht op bedrijven en werknemers wat ten koste gaat van de periferie.
Samengevat:
Download hier het hele
rapport.
Strategic Sweet Spot
Ik doe het toch niet voor geld!
“I was offered a very nice contract from the Yankees, after the 2007 season, but it was a reduction in pay. I could get the money back if we won this, that, and the other thing. I was insulted that they thought I needed to be motivated financially to go out there and do a better job. That’s when I walked away.”
Beste politieke campagne ooit!
As I was saying ...
Hollandsche Waar
Het verhaal achter het product. En hoe hebben ze standgehouden tijdens een crisis, de oorlog of zware concurrentie van de opkomende multinationals. Hebben ze de tand des tijds doorstaan en nieuwe wegen gezocht om met succes te overleven?
Over echt vakmanschap, met vandaag Hollandia Matzes!
Helemaal niet erg
Een geniaal architect
Frank Lloyd Wright
was een van de meest bijzondere
architecten van de vorige eeuw en
wellicht nu nog steeds, al doet onze
Rem Koolhaas aardig
mee. Naast het Guggenheim in New York is
de bungalow Fallingwater een van
zijn mooiste creaties. Nu virtueel te
bezoeken:
Stel je voor dat je er mag wonen!
Passie is ....
De afgelopen
week was ik in het Louvre in Parijs en
verbaasde me werderom over de ‘grandeur’
van alles; iets daarvoor stonden we in de
Dome des Invalides
bij het graf van Napoleon en zei mijn
zoon van 10: ‘wat een grote kist
voor zo’n klein mannetje’.
En toch pakt zijn geschiedenis je; net
zoals het ooit Martin Bril pakte,
die over zijn passie in het boek ‘De Kleine
Keizer’ zei:
De paradox van passies als deze is dat
je enerzijds volledigheid wilt bereiken en
anderzijds al bij aanvang weet dat zoiets
onmogelijk is. Dat je er desondanks aan
begint, is iets wat je later niet meer kunt
verklaren. Misschien is het juist de
onuitputtelijkheid die Napoleon zo
fascinerend maakt. Je kunt er een heel
leven mee toe, en dat is op een bepaalde
manier geruststellend. Je bent thuis, zal
ik maar zeggen, en je kunt ook altijd op
stap. Het is leven in een verhaal. Alsof je
eigen verhaal niet voldoende zou zijn.
En wat overkomt mij? Na het
Louvre en de Dôme vorige week,
gaan we in juli naar Elba!
Is passie het begin van ‘gekte’?
Anatomie van muziek
In de jaren 50 was hij al eens op TV verschenen met de serie ‘Omnibus’, waarin hij diverse stukken van Mozart, Bach en Beethoven ontleedde en toegankelijk maakte voor een breed publiek. Het blijft waanzinnig knap te zien hoe hij de muziek tot leven kan laten komen; gelukkig is deze serie nu op DVD verschenen.
Hier zijn 1973 Harvard-college:
Raven
Up there
/>
Daredevils
Vergeet niet deel 2 t/m 5!
Harvard Helden
Zijn mooiste quote is wel:
Leadership is about self-awareness, recognizing your failings, and developing modesty, humility, and humanity.
Zijn werk over ‘The fortune at the bottom of the pyramid’ is baanbrekend en heeft de weg voor micro-krediet geplaveid:
Daarnaast
was Harvard in het nieuws omdat Mythbusters
de Humanisme Award kreeg; lees hier de
speech van Adam Savage Food for the
Eagle met een mooie video
van hem over de waarde van mislukkingen:
De grove nar
Volgens Wijers gaat het in een land goed mis ''als de koning en zijn hofhouding zo zwak zijn, dat de grove nar gaat denken dat hij ook wel koning zou kunnen worden. En het wordt nog erger als grote delen van het koninkrijk dat ook gaan denken”.
Als er 1 Paul ....
But Mr Polman makes it clear that shareholders are not exactly the first thing on his mind. “I do not work for the shareholder, to be honest; I work for the consumer, the customer,” he says. “I discovered a long time ago that if I focus on doing the right thing for the long term to improve the lives of consumers and customers all over the world, the business results will come... I’m not driven and I don’t drive this business model by driving shareholder value. I drive this business model by focusing on the consumer and customer in a responsible way, and I know that shareholder value can come.”
To prove he was serious Mr Polman early on stopped offering earnings guidance to the stock market. Not everyone was pleased. Some investors wondered if the move hinted at a lack of confidence. At the time, one told the Financial Times: “As an investor, you need certainty . . . Are they warning they may not be able to hit previously set targets?”
Mr Polman is unrepentant. “I needed to create an environment where we were not chasing 20 targets for the short term, but [where] we were able to do the right thing for the long term,” he explains.
“The share price went down 6 per cent,” he adds nonchalantly. “A lot of that actually was hedge funds moving out. I don’t think they were the long-term investors anyway.”
Als er 1 Paul over de dam is volgen er mee, denk ik dan maar.
Stealing the Future
C'est génial
Wat nog veel mooier is, is dat je nu zelf
dit soort filmpjes kunt maken op
YouTube;
hier
dus.
Earth-Day
Op 22 April
aanstaande is het Earth-Day en gaat
eindelijk de film van Jacques Perrin in
premiere die ik vorig jaar op TED al zag in
pre-productie. Wat een prachtige
beelden. Ga erheen, een deel van de
opbrengsten gaat naar projecten ter
bescherming van de oceanen. Mochten er
juffen meelezen, doe op school een
extra uurtje op de
22e over de Zee!
Kussengevechtdag in 2011 op Plein?
Intrinsieke motivatie
- behoefte aan autonomie
- behoefte aan bekwaamheid
- behoefte aan verwantschap
In een artikel in Canadian Psychology in 2008 toonden ze aan dat mensen vele malen beter presteerden als ze ‘autonomie’ ervaarden, dan waneer ze ‘gecontroleerd’ werden; een ‘bonussysteem’ werkt als een controle-systeem.
En nu blijkt uit onderzoek van NRC dat onze top-baasjes in Nederland kennelijk de theorie van wat er wel/niet werkt niet kennen; de bonussen STEGEN in 2009.
Of zouden ze dat alleen maar doen vanuit een zelf-verrijkings-motief? Denk zelf mee over alternatieven bij bankreferendum.com.
Verzekeringen opfluffen
Pasen en Spinoza
Pasen, of Easter in het engels, komt van het Germaanse Eastre, een godin die rondtrok met in haar gevolg een ‘haas’ en deze godin en haar feest in de lente bestond al lang voordat er sprake was van Christelijke traditie. Het was een feest van de vruchtbaarheid (wellicht daarom het Ei). Om de acceptatie van de christelijke tradities makkelijker te maken voor de ‘heidenen’ bedachten de katholieken een soort mix van hun eigen katholieke feest en dat van de heidenen; leuker dan Eddy Izzard kan ik het niet vertellen.
Daarom sluit ik mij aan bij Boris van der Ham en vieren we deze dagen bij ons thuis de ‘Majesteit van de Rede’:
Lonely nuts
Cohennedy
Wat vindt Job daar nu zelf van?
Dan moeten z’n
aanhangers zich wel realiseren dat hij in
dit voetspoor moet:
Liever Job dan JP of GW denk
ik dan! Het wordt een mooie lente op weg
naar 9 Juni!
Nog één keer Einstein
2. Ga ervan uit dat je veel tegenstand zult ondervinden: “Great spirits have always encountered violent opposition from mediocre minds.”
3. Beslis dat de wereld vriendelijk is: “The most important decision we ever make is whether we believe we live in a friendly universe or a hostile universe.”
4. Karakter belangrijker dan Intelligentie: “Most people say that is it is the intellect which makes a great scientist. They are wrong: it is character.”
5. Hou nooit op met leren: “Intellectual growth should commence at birth and cease only at death.” (eigenlijk: Groei Moet voor de (ex)OFC-ers)
6. Verander hoe je denkt: “No problem can be solved from the same level of consciousness that created it.”
7. Stel je dienstbaar op: "The high destiny of the individual is to serve rather than to rule. The value of a man should be seen in what he gives and not in what he is able to receive.”
10 Lessen van Einstein
Hier 10 mooie lessen van deze bijzondere geest:
Volg je nieuwsgierigheid: “I have no special talent. I am only passionately curious.”
Ben vasthoudend: “It's not that I'm so smart; it's just that I stay with problems longer.”
Focus op één ding: “Any man who can drive safely while kissing a pretty girl is simply not giving the kiss the attention it deserves.”
De kracht van de verbeelding: “Imagination is everything. It is the preview of life's coming attractions. Imagination is more important than knowledge.”
Maak fouten: “A person who never made a mistake never tried anything new.”
Leef in het hier & nu: “I never think of the future - it comes soon enough.”
Creeer waarde: “Strive not to be a success, but rather to be of value."
Verwacht geen andere uitkomsten als je altijd hetzelfde doet: “Insanity: doing the same thing over and over again and expecting different results.”
Kennis komt vanuit ervaring: “Information is not knowledge. The only source of knowledge is experience.”
Leer de spelregels en ga dan beter spelen: “You have to learn the rules of the game. And then you have to play better than anyone else.”
Religie kan ook leuk zijn ..
Deze beelden
van het Holi-Festival (hier
ook) deden me
realiseren dat we morgen vooral moeten
stemmen en kiezen voor pluriformitiet,
duurzaamheid en onderling vertrouwen.
Wel weer toevallig
In een gloedvol betoog wisten we elkaar ervan te overtuigen (of waren we het al eens?) dat verhoging van de kiesdrempel een goed idee zou zijn. Dat leidt namelijk tot minder partijen, dus minder coalitievorming, minder compromissen en dus meer te kiezen! Martin vergeleek Nederland met de Weimar-republiek, waar regeren door de versplintering kansloos was. En verdomd wat staat vandaag in het NRC? Een uitgebreid commentaar van J. van Putten (JvP, niet te verwarren met JP), emiritus hoogleraar politicologie van de VU, die pleit voor verhoging van de kiesdrempel en Nederland vergelijkt met de 4e Franse Republiek, ook zo’n onbestuurbaar versplinterd geheel.
Straks hebben we 10 partijen in de 2e Kamer, met elk een klein beetje andere mening (muv die ene partij van Geertje W. dan) dan de ander. We denken dat we wat kiezen, maar we kiezen eigenlijk niks want in een regeer-akkoord wordt het toch weer een grijze brij.
Zaten we ondanks de locatie en de drank, toch op het goede spoor Martin!
Balkenende ging om 04:00
Over 4 a.m. is veel gezongen en kunst gemaakt; wat te denken van deze toepasselijke Balkenende lyrics:
Maybe one day when I can move along
Maybe someday when you can hear this song
You won't let it slip away
4 AM forever
Of het beeld van Giacometti: The Palace at 4 a.m. (een soort visualisatie van huize Balkenende om 4 uur zaterdag-morgen waar Bianca op JP staat te wachten; overigens al gemaakt in 1932).
Maar mooier dan dit verhaal van Rives kan ik het niet vertellen:
JP, geniet van
de rust na Balkenende 1 t/m 4!
Het getal 63
Anders gezegd; je moet jezelf niet te serieus nemen. En daar moest ik even aan denken toen ik gisteravond Bos, Rutte, Pechtold, Wilders en de rest zag debatteren voor de Gemeenteraads-verkiezingen; een groepje mannen en vrouwen (Kant en Halsema waren er ook en doen vol met testosteron ook mee) die vooral tevreden waren over hun eigen one-liners, zonder echt naar elkaar te luisteren, zonder door te vragen en zonder elkaars vragen te beantwoorden.
Wilders roept dat Nederland onveilig wordt en vraagt aan Van Geel (CDA) of de Islam gelijkwaardig is aan het Christendom (vlgs. Wilders duidelijk niet aan zijn intonatie te horen)? Van Geel durft daar niet recht-op-en-neer op te antwoorden met een volmondig JA NATUURLIJK zijn die gelijkwaardig (zie Art. 1 van de Grondwet en ga zo maar door). Regel 50 van George werd aan de lopende band overtreden.
Kennelijk hadden ze Amy en George nooit op hun nachtkastje liggen!
TED2010 en de Ukelele
Helaas heeft de
crisis (zakelijk) te hard toegeslagen om
live bij TED aanwezig te kunnen zijn dit
jaar, maar gelukkig zijn er sites die
live-bloggen en veel twitteraars vanuit de
USA; zo bleek vandaag Jake Shimabukuro
aanwezig te zijn. Jake is een ukelele
virtuoos (ja die bestaan!) en dan niet
zo lullig bespeeld als Niko Haak dat ooit
deed (je wordt ouder pappa, dat je
uberhaput Niko Haak kent), maar hij
bespeelt dit vergeten instrument op een
geniale manier:
The Catcher in the Rye
Jerome David Salinger (1919 - 27/1/2010)
was een beroemd Amerikaans schrijver die
leefde als een kluizenaar. Zijn laatste
werk verscheen in 1965 en hij gaf zijn
laatste interview in 1980; ik heb zijn
Nine Stories (1953) besteld, maar
tot die er is blijven we wachten met deze
de prachtige animatie met Oscar-potentieel;
La Dama y La Muerta:
Downloadable leesvoer / must read
Bewust 'lekkende appels'
Los van de WAUW-factor van het
apparaat is het mooi om twee dingen
te leren van Apple en Steve Jobs:
- Bewust lekken om hype te
creëren:
Often Apple has a need to let information out, unofficially. The company has been doing that for years, and it helps preserve Apple's consistent, official reputation for never talking about unreleased products. I know, because when I was a Senior Marketing Manager at Apple, I was instructed to do some controlled leaks.
- Presenteren als Steve:
Voor een gedetailleerde en meer
wetenschappelijke analyse van zijn
presentaties verwijs ik je naar deze link, maar het
komt altijd neer op:
▪ een krachtige opening;
▪ een simpele, bijna klassieke,
structuur;
▪ herhaald gebruik van de ‘Heilige
Drie Eenheid’;
▪ rijk, beeldend, taalgebruik;
▪ één terugkerend thema door de hele
speech.
Pas op ...
Daarom is het morgen Holocaust Memorial Day en wordt deze bevrijding groots herdacht, maar is dat direct ook een moment om weer stil te staan bij intolerantie, iets waar we in ons landje weer wat meer last van lijken te hebben. Een mooie column over intolerantie was gisteren op BNR van Khalid Boudou; pas op ‘aardig’!
Maar opdat wij nooit vergeten roep ik iedereen op om morgen (met zijn/haar kinderen) te kijken naar de NOS of nu al hier het voorlezen van de namen, van de 102.000 Joden die uit Nederland verdwenen, te volgen .
Over een pad met een 'zware stem'
Mrs Tittlemouse is “a most terribly tidy particular little mouse” die de hele dag aan het poetsen is en druk bezig is om indringers uit haar huis te houden. Op een dag komt mr. Jackson, een pad met een zware stem (“fat-voiced toad”), toch haar huis binnen en maakt het zich gemakkelijk, gaat op zoek naar wat te eten en verandert ondertussen haar huis in chaos. Als hij uiteindelijk weggaat is Mrs Tittlemouse nog een dag bezig om de boel weer op orde te krijgen.
Is dat een parabel over consultants? Vaak wel als we Cees Min in zijn boek ‘Bye Bye Consultant’ moeten geloven; ik vind het wat overtrokken, maar soms doen we inderdaad alleen maar ‘brand-oefeningen’; nuttig maar zelden leidend tot echt resultaat.
Voorvocht-mensen
Voorvocht mensen zijn
mensen die zijn ontstaan uit voorvocht;
minuscule, misselijke zaadcelletjes die
zich nog vóór de zaadlozing op slinkse
wijze in het heiligdom der heiligdommen
hebben weten te verschansen. Terwijl dat
natuurlijk niet de bedoeling was! Deze
soort zeg maar:
In het zakelijke en politieke leven zijn
genoeg voorbeelden te noemen. Toch? Wie
durft? In ieder geval een mooi nieuw woord
toegevoegd aan de taal:
‘voorvocht-mensen’.
Het weekendgevoel ook op maandag?
Maar als dat de reden is, waarom lukt dat dan niet op maandag tot en met vrijdag? Kennelijk hebben we dan geen gevoel van autonomie en hebben we geen zinvolle verbinding met collega’s. Mijn stelling zou ook zijn dat gelukkigere mensen door de week ook productiever zijn. Dus tel uit je winst; een bewijs dat meer Rijnlands sturen tot meer duurzaam resultaat leidt!
En ’self-direction’ in een zakelijke context werkt het beste als iedereen een goed beeld heeft van ‘hoger doel’ dat de organisatie nastreeft of zoals Nikos Mourkogiannis het noemt een ‘purpose’ heeft:
BingoCredit
Spreken als Obama
2 Dingen vielen me daar toen in op en klaarblijkelijk moet ik daar nog wat aan doen.
1. De Pauze
Obama is een meester in pauzeren in zijn speeches. Hij pauzeert om zijn publiek hem bij te laten houden, om zijn publiek tijd te gunnen om te horen wat hij zegt en pauzes stralen gezag, zelfvertrouwen en doordachtzaamheid uit. Kijk maar eens naar zijn Chicago-speech; hij opent met: “If there is anyone out there who still doubts that America is a place where all things are possible, who still wonders if the dream of our founders is alive in our time, who still questions the power of our democracy, tonight is your answer” (bij mij duurt dit nog geen 20 seconden).
Maar hij zegt het als volgt (waarbij elk streepje zo’n 3 seconden duurt!):
“If there is anyone out there / who still doubts / that America is a place / where all things are possible, / who still wonders / if the dream of our founders / is alive in our time, / who still questions / the power of our democracy, / tonight / is your answer.” (bij Obama duurt dit bijna 1 minuut!)
Waar je pauzeert is minder relevant, maar zet deze tekens in je tekst en adem in/uit bij elke schuine streep; de bedoeling is dat je je lichaam leert ‘vertragen’.
2. Lichaamstaal
Als je jezelf aanleert rustig te spreken, moet je lichaamstaal ook ’synchroon’ met je tekst zijn. Obama beweegt losjes, zelfverzekerd en vlotjes. In elke situatie straalt hij rust en zelfverzekerdheid uit. Een mooi voorbeeld is zijn opkomst bij Ellen DeGeneres toen hij nog senator was. Hoe doe je dat? Onderzoek in de Scientific American suggereert dat je de hele dag moet focussen op één woord (bijvoorbeeld: ‘rustig’) en dat je dit woord in je hoofd moet blijven herhalen bij alles wat je doet en dan vanzelf (na veel oefening) deze rust ook in je lichaamstaal tot uitdrukking komt.
Ik blijf voorlopig oefenen!
Ik wens je ....
Geen
excellente organisatie,
maar gewoon professioneel
Geen winstmaximalisatie,
maar maatschappelijk verantwoord
Geen operational excellence,
maar gemotiveerde medewerkers
Geen “nummer 1 in …”,
maar een echt aansprekende visie
Geen politiek,
maar transparantie
Geen afstand,
maar verbinding
Geen 120% declarabel,
maar balans in werk en leven
Geen overwerk,
maar tijd voor degenen die tijd verdienen
Geen “druk, druk, druk …”,
maar lekker bezig
Geen methodiek,
maar authentiek
Geen “het maximale uit jezelf halen”,
maar het optimale
Geen opwarmmaaltijden,
maar eerlijk en smakelijk
Geen ontzag,
maar respect
Geen dogma’s,
maar begrip
Geen haast,
maar zorgvuldigheid
Geen 2009,
maar een mooi Slow 2010
(met dank
aan Frank van
Elsdingen)
Bonussen bij ABN-AMRO?
Wawoe werkte naast zijn werkzaamheden bij de afdeling personeelszaken aan een proefschrift over prestaties van (bank-)medewerkers. Hij zegt in het artikel dat hij moest kiezen tussen ''de wetenschap die variabele beloningen afraadt'' en zijn dagelijkse praktijk. Hij bedoelt waarschijnlijk het bewijs dat ook hier eerder werd aangehaald: bonussen werken NIET bij niet-routineuze taken. Ik stuurde toen een mailtje daarover naar Wouter Bos bij Min. Fin., maar hoorde daar niets op.
Wat is er nou nodig om ondernemers/managers in te laten zien dat bonussen gewoon dom zijn omdat ze AVERECHTS werken!
Toch maar gaan promoveren?
Het licht natuurlijk voor de hand, zou je zeggen, maar er is een direct verband tussen de behaalde diploma’s en werkloosheid. Dat de verschillen zo groot zouden zijn, had ik niet gedacht. Iemand met een doctorsgraad verdient gemiddeld bijna 4 keer meer dan iemand zonder diploma’s en de kans op werkloosheid is bij de hoogst-opgeleiden ruim 5 keer kleiner. Althans in de USA, maar ik denk dat het hier niet wezenlijk anders zal zijn:
Soms is simpel toch lastig
Whack a Banker
Op naar een mooi 2010
Barack stuurt een kaart
SlowCapital
2009 in Foto's
2009 Zal de herinnering ingaan van
‘Change’, Hoop, maar ook veel Desillusie en
Ellende; maar wellicht moeten we ‘change’
zien in een wat langer perspectief. Zoals
Mabel laatst zei op TedxAmsterdam:
‘vaak overschatten we wat we kunnen
bereiken op de korte termijn, maar
onderschatten we wat we kunnen bereiken op
de lange termijn’.
Dat is de ‘spirit’ voor 2010!
Dikke kat
Dat is wat Obama ze noemt; bankiers zijn
‘fat cats’ die er niks van begrepen hebben!
‘Het is ze nog
altijd een raadsel waarom de mensen boos op
ze zijn ... Laten we eens kijken: jullie
halen ieder tien, twintig miljoen dollar
aan bonussen op terwijl Amerika het
slechtste economische jaar in decennia
heeft doorgemaakt. En jullie hebben het
probleem veroorzaakt ....En het zijn
dezelfde banken die hebben geprofiteerd van
de hulp van de belastingbetaler, die zich
nu samen met hun lobbyisten met hand en
tand verzetten tegen toezicht en
controle'', aldus Obama.
Wie volgt?
Managers en Leiders
Nu geloof ik dat het van waarde is om het onderscheid te maken blijven maken, omdat het twee verschillende dingen blijven, maar ben het met hem eens dat je het beste goede leiders als managers kunt hebben:
Dit is een
sheet uit mijn Speakers Academy
verhaal over Leiderschap! Mintzberg
concludeert in zijn boek:
‘To be a successful manager, let alone—dare
I say—a great leader,
maybe you don’t have to be wonderful so
much as more or less emotionally healthy
and clearheaded.’
Zoals Peter Drucker al zei in zijn
Concept of the
Corporation (1946):
‘No institution can possible survive if it
needs geniuses or supermen to manage it. It
must be organized in such a way as to be
able to get along under a leadership
composed of average human beings’.
Gelukkig maar.
Kerst Inspiratie (gratis)
Nobelprijzen en nederigheid
‘I am at the start and not the end of my labors .... Compared with some of the earlier recipients, my accomplishments are slight ... Others are far more deserving of this honor.’
Gelukkig ziet hij zelf in wat het Nobel-commitee zelf niet goed ziet; de Nobel-prijs is toch geen aanmoedigingsprijs? Hier zijn hele tekst.
TEDxAdam
Was gisteren met zo’n 400 anderen de
gelukkige deelnemer aan TEDxAdam het event
dat ‘in lijn’ met TED in de USA de
wereld wil helpen verbeteren door ‘het
verspreiden van ideeën die het waard
zijn’. En dat waren ze; de verhalen
waren bijzonder met oa Mabel van
Oranje over ‘leiderschap’ (we
often over-estimate what we can do in
the short term, but we often
under-estimate what we can achieve in
the long run) en een prachtig
verhaal van minister Frans Timmermans
tegen de ‘makelaars van angst’ (keek u
mee heer Wilders?) in onze maatschappij.
Voor mij was het verhaal van Rabbijn Soetendorp het
emotionele hoogtepunt van de dag; het
Charter voor Compassie kwam hier al
eerder voorbij! Soms was het zwaar kraken
in de bovenkamer: vooral bij Wubbo Ockels
over ‘tijd als menselijk antwoord op
zwaartekracht’ en Robbert Dijkgraaf
over ‘zwarte energie en de oorsprong van
het heelal’:
hij wees op de ontnuchterende conclusie dat
ons sterren- en planetenstelsel maar vier
procent van het heelal vormen. De
resterende 96% procent is ‘lege ruimte.’
Maar die lege ruimte is eigenlijk levend
met protonen en andere deeltjes die
spontaan ontstaan en weer verdwijnen. De
lege ruimte breidt zich uit, steeds
sneller.
The future of the universe is literally
dark.
Gelukkig hebben we daarvoor nog wel even
(een paar miljard jaar of zo).
Een geweldig slot was daar voor Bjarke Ingels, een jonge
Deense architect, die de wereld bestormt
met zijn talent, humor en energie:
De vraag die steeds
nadrukkelijker blijft hangen: wat doe je
zelf eigenlijk?
Level 5 held in 3D
Vakmanschap = Meesterschap
Binnekort veschijnt er een film in de bioscoop, die gebaseerd is op een Roald Dahl verhaal, namelijk 'The fantastic Mr. Fox'. De reden dat ik dat hier meld, is dat de film niet computer-geanimeerd is (ook knap) maar beeldje-voor-beeldje (30 per seconden) op basis van 'stop-motion' tecniek gemaakt is, zoals het vroeger ook wel werd gedaan.
Bijna 157.000 keer moesten de poppen verzet worden en hun ledematen, gezichten etc. een miniscuul beetje verzet worden. Het resultaat is verbluffend en in deze tijd een verademing; het ware vakmanschap laat zich altijd herkennen.
Compassie
Hier de integrale tekst:
Het principe van compassie of mededogen
ligt ten grondslag aan alle religieuze,
ethische en spirituele tradities; steeds
opnieuw wordt daarmee een beroep op ons
gedaan alle anderen te behandelen zoals wij
zélf behandeld willen worden. Compassie is
onze drijfveer om ons onvermoeibaar in te
zetten voor het verzachten van het leed van
onze medeschepselen, om terug te treden uit
het middelpunt van onze wereld en een ander
voor het voetlicht te plaatsen, en om recht
te doen aan de onschendbare heiligheid van
ieder mens en een ieder, zonder enige
uitzondering, te behandelen met volstrekte
waardigheid, gelijkheid en respect.
Daarbij hoort tevens de opdracht om er
zowel in het openbare als in het
privé-leven voor te waken geen enkele vorm
van leed te veroorzaken. Door gewelddadig
te handelen, door de kwaliteit van het
leven van een ander te verslechteren, door
de grondrechten van die ander te misbruiken
of te ontkennen, en door haat te zaaien met
laatdunkende uitingen over anderen - zelfs
over onze vijanden - doen wij de
menselijkheid die wij allen met elkaar
delen geweld aan. Wij erkennen dat wij er
niet in zijn geslaagd een leven te leiden
vervuld van compassie en dat sommigen uit
naam van hun religieuze overtuiging het
totale menselijke leed zelfs groter hebben
gemaakt.
Daarom roepen wij iedere man en vrouw op om
~ compassie opnieuw te maken tot de kern
van moreel handelen en van religie ~ terug
te keren naar het oude principe dat iedere
interpretatie van geschriften die aanzet
tot geweld, haat of minachting geen enkele
legitimiteit heeft ~ garant te staan voor
de verstrekking van correcte en
respectvolle informatie over andere
tradities, godsdiensten en culturen aan
jongeren ~ positieve waardering van
culturele en religieuze verscheidenheid te
stimuleren ~ bij te dragen aan medeleven,
gebaseerd op kennis, voor het leed van alle
mensen, ook van hen die wij als onze
vijanden zien.
Het is van wezenlijk belang dat wij
compassie in onze gepolariseerde wereld
maken tot een duidelijke, lichtende en
dynamische kracht. Indien compassie is
geworteld in principiële vastbeslotenheid
om uit te stijgen boven egoïsme, kan zij
politieke, dogmatische en religieuze
grenzen slechten. Als product van onze
wezenlijke afhankelijkheid van elkaar,
speelt compassie een fundamentele rol
binnen menselijke relaties en bij een
volwaardig mensdom. Compassie voert naar
verlichting en is onmisbaar voor het
realiseren van een eerlijke economie en een
harmonieuze wereldgemeenschap die in vrede
leeft met elkaar.
Hier de PDF.
Zo komt Vertrouwen nooit meer goed
Het filmpje is bijna 6 miljoen keer bekeken en United Airlines heeft er veel last van:
Het ergste komt nog: Dave
Carrol vloog recent weer een keer
(noodgedwongen) met UA en verliezen ze zijn
bagage!! Je zou verwachten dat als iemand
je al zo veel (terechte) last heeft
veroorzaakt, dat dan alle alrambellen
afgaan als hij op je passagierslijst komt.
Ik zou persoonlijk zijn bagage lopend gaan
brengen zodat niks kwijtraakt, breekt of
wat dan ook.
Maar ja een zelfreferentieel systeem
wordt wellicht nooit meer anders. Sic!
Formule voor Schuld(gevoel)
Remorse laat
zich vertalen door 'berouw'; dus de mate
waarin je je schuldig 'toont' is de mate
waarin je berouw beleidt (met de mond),
gedeeld door je feitelijke gedrag.
Religie; simpele beslisboom
Coaching voor bankiers
Weird Art
Nu ben ik met
een vrouw van de Kunstacademie wel wat
gewend, maar was toch even verrast van de
kunst van de Koreaan Gwon Osang
die foto's op levensecht formaat weer
aan elkaar plakt tot een 100% getrouwe
kopie; zeg maar kunstzinnig klonen. Ik
vond het mooi!
Weird Science
Of bijvoorbeeld de Nobelprijs voor 'diergeneeskunde' aan Catherine Douglas en Peter Rowlinson van Newcastle University, die bewezen dat 'koeien met namen, meer melk geven dan koeien met nummers'.
Maar dat laatste is interessant en relevant, want geldt het dan ook voor medewerkers dat ze beter presteren als ze 'als naam' behandeld worden dan 'als nummer'? Ik denk van wel! Dus managers, kom uit je kamer, leer je mensen kennen bij naam en behandel ze als 'goede bekenden'.
Met 'fun' meer resultaat
Zo is er de 'piano-trap' en 's
werelds diepste afvalemmer! FunWorks!
Toblerone en verstopte beren
En dat is omdat
Toblerone uit Bern (CH) komt en dat een
verbastering van 'Baeren' (beren) is. Waar
gaat deze blog naartoe, hoor ik u denken,
maar het gaat over inspiratie door (goed)
design, zoals bijvoorbeeld ook deze:
U ziet (bij een
tweede keer kijken) vast ook de kaart van
Australie in de boog tussen rug, bil, arm
en been? Hier vindt u een
prachtige verzameling mooie logo's ter
inspiratie.
En waarom is goed design belangrijk? Zie
hier het pleidooi van Philip Starck ('He is
so French, it hurts'):
Twitteren in real life
Hoe zou de wereld eruit zien, als je altijd maar 140 karakters mocht gebruiken?
Electrische auto wordt sexy
{klik foto}
Investeert de overheid in Nederland iets
meer dan 22 miljoen in electrische auto's
(Maria en Camiel willen er elk een), gaat
er in Fisker bijna $500 mijoen extra per
vandaag! In Nederland gaat hij < 100K
kosten (geen BPM en dat scheelt al gauw
de helft!) en dan wordt het toch weer
leuk!
Zijn we het wel waard?
Als vervolg op de film van Al Gore komt
binnenkort 'The Age of Stupid'
uit; we zijn in 2055 aanbeland en de
wereld is er slecht aan toe. Een
archivaris (een mooie rol van Pete
Postlethwaite) woont alleen op
Antarctica en bekijkt de beelden die hij
heeft opgeslagen, hoe het zo ver heeft
kunnen komen.
Zijn we het eigenlijk wel waard om gered te
worden? Gaat dat zien:
Nabrander over bonussen en motivatie
Bonussen en Speltheorie
Al lezend over John Forbes Nash jr. (1994), de bedenker van de Speltheorie, viel mijn oog op de Inspiratiefeed ‘Bonussen werken AVERECHTS’. Wat is er nou leuker op een zaterdagmiddag dan je verdiepen in de Speltheorie, zul je je afvragen. Het toepassen van deze theorie op bijvoorbeeld de bonus-discussie! Kennis moet immers rollen.
Nash is behalve bekend om zijn Schizofrenie, de scheidslijn tussen een genialiteit en gekte blijkt uitermate dun te zijn, bekend voor zijn bijdrage aan de wiskunde en heeft hiermee, met overigens slechts een semester economie in zijn bagage, in 1994 de Nobelprijs voor Economie ontvangen met zijn Speltheorie.
Kort door de bocht is deze theorie als volgt:
‘Onder bepaalde voorwaarden blijkt dat er zelfs bij een spel met oneindig veel keuzes een strategie bestaat voor de spelers zodat elke speler het best mogelijke krijgt. Bij zo’n strategie, een verzameling keuzes voor elke speler, kan geen enkele speler het beter doen door van strategie te wisselen. Voorwaarde blijft dat de spelers eenzijdig handelen: het vormen van een kartel met een andere speler om samen onder één hoedje te spelen tegen anderen, is niet toegestaan. Zodra bij een spel een evenwicht is bereikt, zal het altijd in die evenwichtstoestand blijven – dat is het lot van het spel.’
Dit loslatend op de bonus-discussie is het dus maar de vraag of allerlei opgelegde bonusbeperkingen uiteindelijk wel de juiste oplossing en evenwicht geeft. Dit blijkt nu al, omdat in de huidige ‘bonus structuur’-voorstellen van de Nederlandse banken, deze regels bijvoorbeeld niet gelden voor ‘bankiers’, maar wel weer voor commissarissen en andere bestuurders.
Maar de theorie van Nash veronderstelt dat de verwachting van beide partijen over elkaars gedrag gebaseerd zal zijn op de intrinsieke eigenschappen van de onderhandelingssituatie. Dit doordenkend, is de hoogte van bonussen dus niet het primaire probleem maar juist de ‘intrinsieke eigenschappen’ die hier aan ten grondslag liggen. Op dit moment zijn deze veelal uitsluitend financieel georiënteerd (omzet, winst, etc) en allerlei andere grondslagen zoals bijvoorbeeld welzijn, geluk, kennisontwikkeling, milieu en tevredenheid worden hier doorgaans niet in meegenomen.
De stap naar de vernieuwende gedachtegang en werkwijze van Dan Pink en Slowconsult maakt u dan toch vanzelf? Tijd voor een andere mindset, tijd voor een paradigma wisseling!
----
Anthony van der Zwan; werkzaam als onafhankelijk en zelfstandig Business en Informatie Analist.
Bonus van uw hoofdredacteur:
Purpose: We choose to go to the moon
Vandaag viel bij mij het kwartje dat Purpose meer is dan 'een doel' hebben; het is bijna iets holistisch, iets spiritueels, zoiets als een 'hoger doel' hebben, waarmee een volk of organisatie gemobiliseerd kan worden.
Zo leidde de speech van JFK tot een 'spirit' in de USA waardoor het (mede) mogelijk was om een man op de maan te zetten:
'We choose to go to the moon. We choose to go to the moon in this decade and do the other things, not because they are easy, but because they are hard, because that goal will serve to organize and measure the best of our energies and skills, because that challenge is one that we are willing to accept, one we are unwilling to postpone, and one which we intend to win, and the others, too.'
De vraag die opkomt is wat het
'hogere doel' van diverse organisaties nu
echt is?
De weg naar succes; vroeger en nu.
Heel anders is
de moderne variant waarbij Succes volgens
Richard St. John een
continu proces is van: passie, hard
werken, focus, 'een pushy moeder', veel
ideeen, continue verbetering, een
attitude van dienstbaarheid en
volhardendheid:
Excellence 'always'
Nog één keer Kennedy
De eulogie (uit het Grieks εὐλογία,
letterlijk: goed woord, is een lofrede of
lofdicht uitgesproken bij een speciale
gelegenheid) bij de begrafenis van Ted
Kennedy werd uitgesproken door
President Obama:
Bijna 40 jaar geldeen sprak
hijzelf de eulogie bij de begrafenis van
zijn broer Robert Kennedy (1968):
Wat opmerkelijk is dat in één familie
zoveel grote sprekers, denkers en doeners
kon komen.
Capitalism: a love story
Leiderschap in het volgende milennium
"It is my desire to inspire people of all ages and social demographics to think about leadership on a broad level, contemplate what it means to them and what individual impact they can have when it comes to leading," volgens Nohria.
Verhalen van volharding en overleving
Gelukkig is er nu een
VN-tribunaal dat de slachting (met tussen
de 1,5 en 2 miljoen slachtoffers op een
bevolking van 7 miljoen!) aan de kaak stelt
en de schuldigen straft. Het verhaal over
de moeder van Sophal Ear
is een
bron van inspiratie voor ons allen:
When men were 'Mad Men'
Hoe zou jij
eruitzien zo’n
50 jaar terug?
Naast
het audio-visuele genot (en de droge humor)
zijn er ook management-lessen uit de serie
te trekken (quote van Inc.com):
1.
Most acquisitions don't pan out as
planned. From
the start, this season's action seems to
revolve around the consequences of the
decision of partners Roger Sterling,
Bertram Cooper, and Don Draper to sell
their agency, Sterling Cooper, to a larger
British firm, Putnam, Powell and Lowe. The
agency's new chief financial officer, Lane
Pryce, has spent the show's hiatus laying
off staff, and morale is low. New staffers
from London are butting heads with their
New York counterparts, including Joan
Holloway, the agency's office manager, who
is as perspicacious and mischievous as she
is curvaceous. Elsewhere, the head of
accounts, a firm veteran, is let go. He
takes the news poorly. In a nice touch, the
writers have an ebullient Roger stumble in
on the termination meeting. While the
cashed-out entrepreneur is buying antiques
and traveling, some of the key employees
who helped him build the agency are getting
shown the door. It's clear he doesn't feel
particularly badly about his good fortune,
or his employee's loss of work. In his
mind, why should he? It's not enlightened
management, but it's an honest portrayal of
something that all entrepreneurs who intend
to sell their business some day have to
reckon with. When you sell out, employees
will have to live with the consequences of
that decision, and it isn't always or even
often pretty. Don't kid yourself that it
will be any other way.
2.
Everyone responds differently to the
co-management model. After
the head of accounts storms out, Pete
Campbell and Ken Cosgrove are promoted to
replace him, with each being awarded
responsibility for half of the agency's
accounts. For a day, Pryce lets each man
think that the job is his and his alone;
once he has disabused them of that notion,
the CFO darkly observes that the
arrangement could be changed if "one man
distinguishes himself." Splitting a team
between two managers and encouraging
competition between them is a time-honored
management gimmick embraced by many
investment banks and other dog-eat-dog
workplaces. The model has some strengths:
It creates ethical and financial checks and
balances. If one manager leaves, there is
no gap in continuity. And co-managers can
bring different skills to a team. On
Mad Men,
Ken Cosgrove seems to be satisfied with the
arrangement, and suggests that he and Pete
Campbell avoid one-upping each other. But a
sulky Campbell feels that he deserves the
top job all on his own. I'm of two minds
about this. On the one hand, two heads are
generally better than one, and an employee
who doesn't have a peer to push--and to be
pushed by--tends to be less motivated than
one who does. On the other hand, an agency
with a culture of trench warfare tends not
to be commercially successful. What do you
think? Is the co-management model
effective, even in a situation where it's
clear that internecine conflict will ensue?
3.
Building a brand: To focus or not to focus?
That is the question. Creative
Director Draper and Art Director Salvatore
Romano travel to Baltimore to visit a key
client, London Fog, the raincoat company.
The business is going through a
generational transition, as an aging
president hands over the reins to his
younger son. The family-run company
dominates its niche, but is now
contemplating adding new product lines such
as hats and umbrellas. Draper counsels
caution ("You stand for one thing"), but
the London Fog folks worry that they need
to expand or else they'll be overtaken by
competitors. "Everyone who is going to buy
a raincoat from us already has," the owner
frets. My vote: Add new products.
4.
A capable junior employee may struggle when
promoted to a higher level.
Poor
Peggy! She was a rock star assistant who
was able to make unexpected creative
contributions
and guard
Don's schedule with zeal. Now she's been
promoted to copywriter, and she has to
manage her own assistant, who would rather
flirt than help her boss place a phone
call. Peggy is learning the hard way that
not everyone is as dedicated as she is.
Will she allow the secretary to disobey
her, or will she whip her into shape?
5.
You learn more about what makes your staff
tick on the road than you ever could in the
office. Poor
Sal! He was inadvertently outed in
Baltimore when the hotel's fire alarm went
off and Draper discovered Sal canoodling
with a frisky bellhop. Today, of course,
(a.) Sal would be flaming; (b.) he would
not be invited on a client visit, in any
case; and (c.) nobody would budge from
their room when the hotel's fire alarm went
off in the middle of the night.