Juist!
Helemaal niks. We kijken liever weg!
Wat een kolerekrant die Telegraaf!
Op zaterdag weer vette koppen over
‘Marokkaans
straattuig’.
Geen wonder dat 1/3e van
Nederland PVV stemt als je je laat leiden
door de koppen in deze krant.
Zogenaamd Marokkaans straattuig gooide
eieren naar Joodse voorbijgangers en de
Politie deed (weer) niks (aldus de
Telegraaf op zaterdag jl.).
Wat blijkt nu?
Het gaat om baldadigheid van
Joodse jongens naar
Joodse jongens:
Maar ja dat bericht staat op bladzijde 45
van diezelfde krant en zover komt de
gemiddelde PVV-stemmer niet!
We zijn allemaal bang voor bijna niks en de
media (althans de Telegraaf) wakkeren
lekker de angst aan.
We leiden aan gevoelsonveiligheid!


Waar het over had moeten gaan is dit
schrikbarende beeld van een buitenland dat
op het punt van instorten staat; als je
hiernaar kijkt was Griekenland slechts de
amuse (klik op figuur voor vergroting):
| The Daily Show With Jon Stewart | Mon - Thurs 11p / 10c | |||
| Make It Rain - Bank of America | ||||
|
||||
En dan nog blijven we geloven in olie, gas
en steenkool? Slaan we de CO2 toch gewoon
op? Zie hier een krachtig en
overtuigend pleidooi voor zonne-energie!
Dus naast de
rokjesdag van Bril is
er nu Boob-dag; ik vind het winst.

Zou mijn vriend ook hierom (net als ikzelf)
zijn weggegaan? Well done Tom!
Ik geloof niet
meer zo in zelfregulering.



En toch vinden
we het steeds onveiliger. Kennelijk is er
dus zoiets als ‘gevoels-veiligheid’ en
‘echte veiligheid’.
Ik heb het vermoeden dat we onszelf die
angst (laten) aanpraten door de op TV
voorbijtrekkende schreeuwerds en politieke
partijen die wel-varen bij dit gevoel van
de burger. Als je maar vaak genoeg iemand
op TV ziet roepen dat het zo onveilig is,
ga je het wellicht nog geloven ook. Nooit
heb ik een journalist horen vragen waarom
die persoon dat vindt en waar dat op
gebaseerd is; waarschijnlijk papagaait die
geïnterviewde weer een andere papagaai na!
Ik moest even denken aan een slaap-feestje
van mijn dochtertje laatst: er begon één
meisje te roepen dat ze bang was en voordat
je het wist waren ze allemaal bang.
Waarvoor wist niemand, maar het was eng.
Als we nou allemaal eens ophouden met te
roepen dat het onveilig is en de media
stoppen met van elk incident een heel item
te maken, zijn we over 5 jaar over onze
angst heen. Kijk naar dit prachtige verhaal
van Frans Timmermans ‘Be like Jack
Sparrow’ en nooit meer bang zijn!

Voorlopige conclusie: een vechter, een
bijter, een doorzetter, of is het
machtswellust met mager leiderschap dat
deze reeks veroorzaakt?
In HBR een mooi rijtje
met eigenschappen van leiders, maar de
mooiste in dat lijstje vind ik:
‘Remember that when criticism is
difficult to accept, there is probably
some truth to it.’
Vaak hoorden we dat er geen regie was van
JP en dat werd door hem dan weer in alle
toonaarden ontkend; maar zou er
toch wat inzitten? Maar ik zie toch meer
een zwak leider die ook geen
leervermogen lijkt te hebben. Lees ook
de mooie column van Martin Hoorn over JP!



"A lot of
our folks have second and third homes and
alimony payments and other obligations that
require substantial current
cash."
Je verzint het niet!
Het jaar is pas een weekje oud, maar dit is
nu al de nummer 1 Gotspe
van
2010. Ben bang dat het op andere plekken
in de wereld niet anders is: zie
ook
hier.



Dit alles om het gaan naar de bank 'een
belevenis' te maken. Maar wie zit daar nou
op te wachten? In deze tijd waar het draait
om het herstellen van Vertrouwen
en het werken aan Eenvoud en Echtheid,
is het maar de vraag of een bank er als een
grand-cafe of lounge-tent moet
uitzien. Het komt allemaal zo trendy en
vluchtig over en is dat nu juist wat je
niet wil van je bank: vluchtigheid? Waarom
mag een bank er niet gewoon als een bank
uitzien? Ook ABN en anderen zijn driftig
hun filialen aan het pimpen en opfluffen.
Het lijkt erop dat dit bedacht is door
mensen die van Unilever of Procter &
Gamble zijn gekomen naar de banken en het
boek de Beleveniseconomie waarschijnlijk
onder hun hoofdkussen hebben liggen.
Geef mij maar een Bankier met een
Bank-kantoor en de 'belevenis van een
Bank', dus wat solide, saai, degelijk,
tijdloos, kleurloos, van alle tijden en
zo voort. Opvallend is overigens dat de
meest pimpende banken, allemaal
staatssteun hebben moeten ontvangen om
te overleven. Kennelijk is
Marketing een vak, maar Bankieren
dus ook!
Waarschijnlijk gaat er over twee jaar een
'ontpimp programma' lopen.





Dat geeft een
heel andere wending aan de term ‘life-time
employment’. Ben je zelfs nog een ‘asset’
als je sterft voor de bank. Dan ben ik
misschien een zieke geest, maar dat
betekent dat de bank er belang bij heeft
dat er veel personeel sterft. Zou iemand
een keer een verband leggen tussen de
omvang van deze portefeuilles en het
boven-gemiddelde sterftecijfer bij een
bank. Zou er een Banking-Death-Squad zijn?
Krijg je dan als weduwe/weduwnaar een
bedank-briefje van de CEO: ‘uw partner
heeft tot op het laatste moment de bank
geholpen; wij denken met veel plezier terug
aan zijn/haar bijdrage’. Waar houdt
dit op? Nu is het allemaal niet illegaal,
maar ik begin toch een erg ongemakkelijk
gevoel te krijgen.

Zie ook Slumdog
Millionaire, dan krijg je een goed beeld
(los van de geweldige film!):
Kennelijk (met
dank aan Martin en het NRC) doen ze dat in
Canada veel slimmer. De regering hield de
banken bewust klein en binnen de grenzen en
nu is Canada het enige land zonder
Kredietcrisis:
De Wall Street Journal maakte naar
aanleiding van de recente stress-tests een
prachtige interctieve graph van de (on-)
gezondheid van het financiele systeem in de
USA. Geloof jij dat het licht aan het einde
van de tunnel gloort, zoals Nout ons
voor-babbelt? Kijk maar eens als je op BoA
klikt (nog USD 34 Mrd. extra nodig!):







Hier wat tips hoe je niet moet
reageren van Dumblittleman:




stijgt de koers
weer:
Dit alles
bewijst mi twee dingen:



Met het historisch besef staat het er beroerd voor in Nederland. Zie de inrichting van huizen: eenvormigheid is troef. Alles van oma gaat de straat op: meubels, fotoalbums, porselein, oude boeken. In de opruimverslaving verdwijnen herinneringen alsof het stof is dat afgenomen moet worden. In een land waar het eigen verleden nauwelijks geëerd wordt, kun je niet verwachten dat het publieke verleden een betere behandeling krijgt. Het is om te janken wat er met de binnensteden gebeurt. Of je in Leeuwarden of Breda bent: overal hetzelfde, dezelfde winkelketens, dezelfde voetgangersgebieden, identieke etalages.
Utrecht is met Hoog Catharijne de grootste zonde die ooit tegen de historie van een stad gepleegd is. De naam alleen al duidt aan wat voor cynici het waren die hier met een staafmixer door het verleden gegaan zijn. Wat een hybris om een namaakhistorische naam te gebruiken voor dit product van wansmaak, grove commercie, botte economie, minachting voor esthetiek, walging van schoonheid en verheerlijking van consumptie van de goedkoopste soort! Patatbouw in een krokettencomplex.
Nog ingrijpender, want onherstelbaar, is wat er met landschappen gebeurt. Ik ben geboren in een gebied waar nog rivierduinen voorkwamen. Niet ver van de Maas lag een heuvelrij die de Kozakkenberg genoemd werd. De naam hield de herinnering aan de Franse tijd vast, toen de Kozakken West-Europa van Napoleon kwamen bevrijden. De Kozakse ruiters op kleine paarden stonden bekend om hun vechtjasmentaliteit. Mijn grootvader placht te zeggen als wij stout waren: ‘Ik geef je mee aan de Kozakken.’ Honderdvijftig jaar na dato waren de Kozakken dus nog een begrip in het collectieve geheugen van Limburg. Kort daarna kwam er een industrieterrein op de Kozakkenberg. De duinen werden geëgaliseerd, niets herinnerde meer aan de mooie zachte welvingen van weleer.
Wat in een Limburgs dorp gebeurt, gebeurt op grote schaal. Overal waar ruilverkaveling heeft plaatsgevonden, waar grote industrieterreinen aangelegd zijn en nieuwe woonwijken, is geen rekening gehouden met de oorspronkelijke waterlopen, met de natuurlijke heuvels en dalen in het gebied. Platmaken, is het enige woord dat de ontwikkelaars lijken te kennen. Maar waarom zou de ene woonstraat niet hoger liggen dan de andere, waarom zou de voorkant van een huis exact hetzelfde niveau moeten hebben als de achterkant, waarom zouden er geen oude beekjes door de wijken kunnen slingeren? Gevaarlijk voor kinderen? Die verzuipen wel in de plastic vijvers die de bewoners onbeschermd in hun tuinen aanleggen.
Het lijkt er steeds meer op dat geschiedenis uit het dagelijks leven verbannen wordt. Geschiedenis gedoog je in een museum. Dat je de historie niet uit je leven kunt wegwerken, besef je niet. Alles wat we zijn, is voortzetting van iets wat was. Elke stap die je zet, zet je op grond die door anderen betreden is. Maar dat wil je meestal niet weten. Behalve als het om folklore of nostalgie gaat. Als verleden kitsch is, loopt het publiek te hoop. Een musical naar Victor Hugo trekt avond aan avond tranend publiek. In Deventer lopen in de kersttijd als Dickens-figuren verklede weeskinderen, oude vrekken en mollige tantes rond. Het is er afgeladen druk dan. Zo druk dat de werkelijke schoonheid van het oude Deventer niet meer zichtbaar is. Wat is het verleden toch fijn als het commercieel kan zijn.
Bij de publieke tv-omroepen is het niets dan treurnis, tentoonspreiding van gebrek aan historische kennis, schaamteloze minachting van het verleden. Slechts de sentimentele tranenrukkerij van adoptiefkindjes die hun bloedeigen achterbuurtmoeder opzoeken, is als zoektocht naar het verleden toegestaan. En een schamel half uurtje voor het recente verleden van Hans Goedkoop. Wie zijn eigen verleden minacht, gebouwen en landschappen vernielt, kan niet verwachten dat de overheid zich beter gedraagt. Natuurlijk, er is Staatsbosbeheer, er is de Rijksmonumentendienst, er zijn stichtingen voor het landschap en nog een heleboel instituten die half of helemaal van overheidsgeld leven. En natuurlijk heeft Staatsbosbeheer een paar centimeter natuurgebied op de kaart gered en heeft de Rijksmonumentendienst een paar kuub stenen op elkaar weten te houden. Dank, duizend maal dank.
Maar zo verschrikkelijk vaak gaat het wel mis. Zelfs de musea, die toch een voorbeeld zouden moeten geven als het om de waardering voor de geschiedenis gaat, gedragen zich soms als horken. Elk zichzelf respecterend museum is gevestigd in een mooi gebouw. Een mooi historisch gebouw, zoals het Mauritshuis, of een prachtig nieuw gebouw, zoals het Bonnefantenmuseum in Maastricht. Zo niet het Letterkundig Museum. Dat is gehuisvest in een gebouw waar je nog geen onderbroekenmuseum in zou willen vestigen.
Helemaal ziedend kun je worden van wat er met het Catshuis is gebeurd. Het oude huis van Jacob Cats werd in het begin van deze eeuw gerestaureerd, onder auspiciën van de Monumentendienst. Antieke schouwen en plafonds werden verwijderd, de luiken werden gesloopt en er brak ook nog eens door nonchalance een brand uit. In 2006 liet de minister-president trots het resultaat zien. En wat zagen we? Inderdaad, Jan des Bouvrie-vertrekken voor het gezin, met de bekende stoelen met rokjes, naast protserige bling-bling-zalen voor de gasten.
Er is geen cultuur van behoud, er is geen kennis van het verleden, er is geen trots op de geschiedenis. Kan ik schuldigen aanwijzen? Wie aan de schandpaal te nagelen? Dat is nu net het allertreurigste. Het is geen kwestie van individuen. Er zijn juist overal in Nederland wel enkele idealisten die een orgel behouden, een dassenburcht beschermen, nog met de hand ketels lappen, een historisch krantje volschrijven, een graf opknappen, het dialect vastleggen. Het gaat juist om de collectieve marginalisering. En het zijn abstracte collectieven die dat veroorzaakt hebben.
Allereerst het onderwijs, dat de vaderlandse geschiedenis teruggebracht heeft tot enkele aandachtspunten zonder de historische opeenvolging vast te houden. Dat de verplichte literatuurlijsten geridiculiseerd heeft. Vervolgens zijn er de massamedia. Sinds ook de publieke omroepen commercieel denken en elk idealisme uit het programma geschrapt hebben, behalve als het bruikbaar is om de kijkcijfers omhoog te brengen, zoals nationale inzamelingsacties bij rampen, is er slechts incidenteel bij een hardnekkige omroep nog wat aandacht voor het verleden.
En dan is er nog de overheid, die bij elke restauratie eerst in de portemonnee kijkt. Die toestaat dat musea delen van hun collectie verpatsen. Die onbekwame directeuren jarenlang laat aanmodderen met prachtcollecties, tot er commissies van toezicht moeten komen die alles met een heel kostbare bontmantel der vergetelheid bedekken. Die zich niet wenst te realiseren dat het stuk land waar een nieuwe woonwijk op neergezet wordt, niet een vlakke rechthoek is. Die zich door het bedrijfsleven zo laat opfokken dat er tenslotte toch wegen en spoorlijnen door de laatste meters onbedorven landschap aangelegd worden. Die toestaat dat er jaren gekibbeld wordt, eerst of er wel een nationaal museum nodig is, daarna over de plaats waar dat moet komen te staan. En maar uitstellen in plaats van daadkrachtig dat ding in een van de prachtige overbodige grote kerken van het land te zetten. Waarna we er dan weer voor moeten oppassen dat de overheid niet tevreden in de handen wrijft en denkt dat het respect voor het verleden nu klaar is. Heel Nederland is een nationaal museum als je er op de juiste manier naar kijkt.
De Nederlandse overheid doet te weinig te langzaam en staat te veel toe. Daarover kun je niet verbaasd zijn als je ziet wat de mensen zelf doen met hun eigen verleden. Zo krijgt elk land het verleden dat het verdient.



'the Netherlands’ overall innovation performance ranks it among the group of “innovation followers” with a performance that is above EU average but behind the group of “innovation leaders”. Other EU countries in this grouping with a similar level of performance are Luxembourg, Ireland, Austria, France and Belgium. The trend in the Netherlands’ innovation performance has been about the same as the EU average over the last five years. Among the five dimensions of innovation performance, the Netherlands performs relatively strongly on Intellectual property where it is well above the EU average on the indicator of Triad patents. It performs relatively poorly on the dimensions of Innovation & entrepreneurship and Applications. The analysis indicates that the Netherlands is above average in its efficiency of transforming innovation inputs into outputs.


Let u even op bij het woordje 'daardoor' aan het begin van de laatste zin. Er verdwenen net zoveel managers als dat er organisatiedeskundigen bijkwamen. Anders gezegd: het lijkt erop dat alle managers deskundige adviseurs werden.Het aantal leidinggevende functies in Nederland is de afgelopen jaren flink gekrompen. Het aantal managers nam tussen 2000 en 2005 af met 26.500, een daling van bijna 25 procent. Ook de beroepsgroepen leidinggevenden en bedrijfshoofden kenden een flinke werkgelegenheidskrimp van bijna 100.000 arbeidsplaatsen. Dat komt door het platter maken van de organisaties, waarbij managementlagen zijn geschrapt. Daardoor steeg het aantal organisatiedeskundigen overigens in vijf jaar tijd met 27.500 tot 89.000.
| View
|
Upload your own

Dat lijkt mij niet, want wie zijn de commissarissen van Nederland? Juist ja, (bijna) allemaal oude (gemiddeld (!) allemaal 60-plus) mannen (94%), (ex-)leden van RvB's. Wie zijn deze machtigste mannen van Nederland? Hier een mooi jaarlijks rapport van Elite Research (klik hier). De conclusie van het rapport is:'de commissie vindt dat commissarissen bij uitstek de poortwachters kunnen en moeten zijn in het beloningsdebat'
De top 100 machtigsten van Nederland wordt aangevoerd door:'Het is over het algemeen echter alsof de commissarissen als tuinders de sprinkhanen wijzen op veldjes die kunnen worden kaalgevreten.'
Dit zijn de poortwachters van Nederland! Nu nog een commissie die de samenstelling en werkwijze van de commissie Frijns gaat onderzoeken; als hij dan kandidaten zoekt, weet ik een mooi lijstje van 94 mannen (en 6 vrouwen!). Wie zijn de poortwachters voor de poortwachters?

De relatie tussen de hoogte van de bonus en de prestaties van het bedrijf is zwak, stelt de onderzoeksleider, de Rotterdamse hoogleraar financiële analyse Gerard Mertens. ‘Dat rechtvaardigt een discussie over de snelgroeiende bonussen’, aldus Mertens. De cijfers laten volgens de onderzoekers niet zien dat prestaties gecorrigeerd worden voor algemene ontwikkelingen, zoals een goed draaiende economie of markt- en sectorinvloeden. Dat betekent dat bestuurders beloond worden voor niet aan managementprestaties te danken ontwikkelingen.
Om de transparantie te vergroten, doen de onderzoekers verschillende aanbevelingen. Onder meer pleiten zij voor een duidelijker verband tussen bonus en prestatie. Laat de bonus niet van te veel criteria afhangen, maar kies er slechts een paar, zoals kasstroom en winst. In de praktijk zijn deze toch al bepalend. Maak duidelijk om welke winst het gaat en wijk daar de daaropvolgende jaren niet van af. Stel voorts de maximale bonus vast en keer niet meer uit.


Dit is de
originele tekst van David Attenborough:
'A 100 million years ago forests like these were just developing and were dominated by Dinosaurs.But as the giant reptiles slept, tiny creatures were stirring.They were the early mammals.Despite this humble beginning, their descendants would ultimately take over the whole world.Yet the rise of this great dynasty was founded on the most surprising diet.'
'Veel zoogdieren zijn echte overlevers, zoals spitsmuizen, die 's nachts op jacht gaan.'

Zeg tegen jezelf: "Ik ben belangrijk"
Cultiveer een vijand-beeld
Creëer de illusie dat je de leiding neemt
Blijf zitten waar je zit
Denk vooral dat leren door ervaring belangrijk is

De stijging van
de gemiddelde leeftijd in Nederland is dus
nauwelijks omdat we zo veel ouder worden,
maar vooral omdat we zo veel beter kinderen
in het 1e jaar in leven houden! Daar helpt
dus een senioren-tax niets aan. Als we dan
ook weten dat de arbeidsparticipatie van
55+-ers (mannen en vrouwen) zo rond de 50%
(bron: CBS) ligt (en menigeen hiervan graag
nog werkt) is het dus onzin van dit kabinet
om de betaalbaarheid van ons Sociale
Stelsel ('omdat er te weinig/te kort
gewerkt wordt') op te hangen aan een
senioren-tax. Als we dan ook weten dat een
groot deel van de werkeloosheid onder
55+-ers komt vanuit de publieke- en
semi-publieke sector, probeert de overheid
dus eigenlijk haar falen als werkgever op u
en mij af te wentelen. Dat u het maar weet
als u de volgende keer gaat stemmen! Maar
ja, dat zal wel weer niet over feiten gaan.
Onder de meest gevatte reacties wordt een fles drank verloot (diezelfde die het reclamebureau gebruikte bij hun brainstorm voor dit filmpje).

'We hebben nu een gewoon verdrag, zonder pretenties, maar met ambities. ...Nederland kan verder, omdat er echt iets heel anders ligt dan twee jaar geleden. Er is recht gedaan aan de opvattingen die bij een groot deel van de bevolking leven over Europa.'
De vlag en het lied zijn eruit (de pretentie, denk ik dan) en de ambitie zit er weer in? Nou laten we hopen dat we binnenkort over het met Powerpoint-opgeleukte beleidsplan van zijn regering hetzelfde kunnen zeggen.


Wie het verleden niet kent,
begrijpt niet waar hij heengaat.




Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat de huidige aandeelhouders (oa TCI die een katalysator in dit alles was) toch van dezelfde soort zijn.De werknemers zijn nu speelbal geworden van de aandeelhouders. Dit heeft meer weg van moderne slavernij, dan van verantwoord ondernemen

