We houden onszelf, als Nederlanders, veelal voor dat we een tolerant volkje zijn of soms zeggen we ‘waren’, omdat we recent richting moslims wat minder tolerant door de bocht komen. Maar waren we eigenlijk wel ooit erg tolerant?

Soms laten we ons ook voorstaan op onze andere ‘goede deugden’ (de ‘VOC-mentaliteit’ is zo’n mooie), maar ook die eer is twijfelachtig.

Wat dacht u van deze feiten:

1. We hadden met onze VOC zo’n 5% aandeel in de wereldmarkt voor slavenhandel en -transport en waren één van de laatste landen om slavernij af te schaffen (zie hier);

2. In de Eerste Wereldoorlog waren we weliswaar neutraal, maar waren we de nummer 1 producent van cocaïne in de wereld; we voorzagen beide kanten van het conflict om de soldaten ‘over the edge’ te laten gaan. Onze NCF (Nederlandse Cocaïne Fabriek) was de grootste producent in de wereld (zie hier);

3. In de Tweede Wereldoorlog verdwenen uit Nederland bijna 102.000 Joden en daarmee ‘scoren’ we in relatieve zin zo ongeveer het hoogst van alle landen in Europa (zie hier).

De vraag is dus eigenlijk of we ooit een echt tolerant en nobel landje waren. Ik vraag het me soms af en als ik zo nu en dan het niveau van de discussie over hoofddoekjes volg, weet ik het zeker: we zijn niet zo’n tolerant volkje.

PS Het feit dat menig hoofddoekje-basher zich beroept op de Joods-Christelijke traditie, schijnt te vergeten dat de Torah getrouwde vrouwen voorschrijft hun hoofd te bedekken en mannen een keppeltje te dragen (zie hier)!

Tags: Politiek | Tolerantie