Vorig jaar al liet Volkswagen zien hoe je
met wat fantasie gedrag eenvoudig kunt
veranderen (zie hier); nu pakken ze
de draad weer op. Wat doen wij de
volgende keer slimmer en creatiever
als we verandering willen
bewerkstelligen?
Iedereen denkt
dat Albert Einstein de man is van
kernenergie, maar de Nobelprijs kreeg
hij voor zijn vinding hoe je uit
zonlicht
electriciteit kunt opwekken!
Hier 10 mooie lessen van deze bijzondere
geest:
Volg
je nieuwsgierigheid:
“I have no special talent. I am only
passionately curious.” Ben
vasthoudend:
“It's not that I'm so smart; it's just that
I stay with problems
longer.” Focus
op één ding:
“Any man who can drive safely while kissing
a pretty girl is simply not giving the kiss
the attention it
deserves.” De
kracht van de verbeelding:
“Imagination is everything. It is the
preview of life's coming attractions.
Imagination is more important than
knowledge.” Maak
fouten:
“A person who never made a mistake never
tried anything
new.” Leef
in het hier & nu:
“I never think of the future - it comes
soon enough.” Creeer
waarde:
“Strive not to be a success, but rather to
be of value." Verwacht
geen andere uitkomsten als je altijd
hetzelfde doet:
“Insanity: doing the same thing over and
over again and expecting different
results.” Kennis
komt vanuit ervaring:
“Information is not knowledge. The only
source of knowledge is
experience.” Leer
de spelregels en ga dan beter
spelen:
“You have to learn the rules of the game.
And then you have to play better than
anyone else.”
Tijdens mijn rede aan de VU (zie hier) gaf ik al aan
dat ik niet zo’n hoge pet op heb van
adviesbureaus die elke paar jaar het
tegengestelde adviseren. Het lijkt
soms dat ze twee kasten op kantoor
hebben, met daaraan geplakt een
lijstje bij wie ze welk verhaal uit
welke kast als laatste hebben
gebruikt; als we vier jaar geleden het
‘centralisatie’-verhaal hebben
gepitched, is het nu tijd voor het
‘decentralisatie’-verhaal. Gaat erin
als koek, de klant heeft niet zo’n
lijstje dus weet al lang niet meer wie
hun 4 jaar terug nog adviseerde om te
centraliseren.
Zo ook met offshoring naar verafgelegen
outsource-landen, toen near-shoren naar
dichterbij gelegen outsource-landen, toen
right-shoring in een mooie mix van ver en
dichtbij en nu in 2010: Backshoring.
Hoe we dat gaan doen met die ene man
(Ahmed Khalili in Afghnistan) waar al
het ge-outsourcede outsource-werk
terecht is gekomen?
De BBC maakte een mooi
Radio-programma over ‘The Beatrix
Potter Guide to Business’; Beatrix Potter is
de beroemde Engelse schrijfster van
kinderboeken (een beetje in de lijn
waar ook Pooh zit) met machtig mooie
illustraties. Met een beetje lateraal
denken is een Beatrix Potter-boek ook
een goed management-boek; het verhaal
van “Mrs Tittlemouse” is zo een
waarschuwing voor de risico’s van het
inhuren van management consultants.
Mrs Tittlemouse is “a most terribly tidy
particular little mouse” die de hele dag
aan het poetsen is en druk bezig is om
indringers uit haar huis te houden. Op een
dag komt mr. Jackson, een pad met een zware
stem (“fat-voiced toad”), toch haar huis
binnen en maakt het zich gemakkelijk, gaat
op zoek naar wat te eten en verandert
ondertussen haar huis in chaos. Als hij
uiteindelijk weggaat is Mrs Tittlemouse nog
een dag bezig om de boel weer op orde te
krijgen.
Is dat een parabel over consultants? Vaak
wel als we Cees Min in zijn
boek ‘Bye Bye Consultant’
moeten geloven; ik vind het wat
overtrokken, maar soms doen we
inderdaad alleen maar
‘brand-oefeningen’; nuttig maar zelden
leidend tot echt resultaat.
Prachtige samenvatting van de speech van
Nandan Nilekani (zie ook
hier) op TED2009. Met dank aan Margaret Gould
Stewart en Photoshop. Mn de
indeling in 4 soorten ideeen (that
have arrived, in progress, in
conflict, in anticipation) spreekt mij
erg aan:
Denk ik soms dat
ik met mijn €1600/dag (€200/uur) het
niet gek doe (geintje!), dan blijken
er mensen te zijn die €888/uur doen!
Wauw, dat zijn vast Harvard/Yale
jongens en meisjes die niet de bijbel
lezen (zie
hier). Hoe weten we dit?
Zie hieronder; het blijkt uit de stukken
die de firma Weil Gotshal heeft
ingediend voor de afwikkeling van het
Lehmann-faillissement. In totaal $55
miljoen aan fees. Gelukkig moeten ze
een gedetailleerde declaratie indienen
en dus weten we het uurtarief van
mannen als Harvey Miller en
Mike Francies van deze gerenommeerde
juristen-firma. Ook wel aardig te zien
dat ze in nog geen 5 maanden opruimen
totaal $201.920 aan ‘eten’ (business
meals) declareren bij de klant. Kunnen
we nog wat van leren!
Tussen alle
drukke momenten voor mijn nieuwe
werkgever door, persen we er toch
nog 1 uit voor het weekeinde. Er is
een nieuw hilarisch (wellicht niet
eens zo bedoeld) TV-programma en dat
heet ‘Niet gelukkig, geld
terug’ en gaat over de gekte die
er is in Nederland met cursussen voor
zelfverwezenlijking, zelfontplooiing,
zelf-realisatie, zelf-idealisatie en
ga zo maar door. 6 Journalisten zoeken
de Geluksmarkt op en doen verslag
over, bijvoorbeeld, de ‘Tipi -
Zweetcursus: De tent is de
baarmoeder van moeder aarde, de stenen
zijn het zaad van vader zon en de
mensen in de zweethut zijn de
kinderen.
In Pauw & Witteman een vermakelijk item
over deze nieuwe serie:
Ik ben altijd al
sceptisch geweest over veranderkundige
methoden waarbij er gevingerverfd gaat
worden of waar contact met de
aard-energie voor nodig is; helemaal
eng wordt het als er klankschalen en
wierrook bij nodig zijn. Veranderen
dient een bedrijfskundig doel en moet
vooral doelgericht en doelmatig zijn!
Wat van deze Rabo-dag het doel en de
doelmatigheid is kan ik niet
achterhalen:
Als ik zou
bankieren bij de Rabobank, wist ik het wel;
wegwezen! Ze kijken alsof ze het echt leuk
vinden. Wie is die man op het toneel?
Joepie van Klanklichaam is zijn
naam.
IBM publiceerde zojuist haar 2-jaarlijkse
onderzoek onder meer dan 1.000
CEO’s van grote ondernemingen over ‘de
onderneming van de toekomst’. De
onderneming van de toekomst is:
Vooral het Change-deel vind ik vanuit mijn
vak-optiek intersssant; de change-gap (het
verschil tussen veranderambitie en
-resultaat) is schokkend groter geworden
(dit was <8% in 2006):
De
belangrijkste drivers voor Change zijn nu
(research is zomer 2008 uitgevoerd; vandaar
de beperkte aandacht voor de
economie-factor, denk ik):
Wat dus de uitdaging voor ons adviseurs is,
is dat de noodzaak voor verandering groter
wordt en het gat met het resultaat ook!
(hier de PDF)
In veel
adviesrapporten staat vaagtaal; je
begrijpt ongeveer wat er bedoeld
wordt, je kunt het er niet mee oneens
zijn, maar wat het nou precies is? Een
dezer dagen zag ik de presentatie van
een gerenommeerd Amerikaans
adviesbureau dat
‘inverdienmogelijkheden’ zag en vooral
vond dat een ‘rechte lijn-organisatie’
veel soelas zou brengen (waarbij de
lijnen in het organogram overigens
niet recht waren). Dit deed mij denken
aan deze site waar ik
graag van quote:
De
uitdrukking ‘een plekje geven’ heeft de
vaagtaal-verkiezing 2008 gewonnen. Op enige
afstand volgen ‘proactief' en ‘het kan toch
niet zo zijn dat’.
Het resultaat van de
vaagtaal-verkiezing 2008 maakt pijnlijk
duidelijk dat het toch niet zo kan zijn dat
het taalgebruik van de gemiddelde
Nederlandse schrijver toe is aan een
herconceptualisatie op meerdere punten. Dat
blijkt uit deze 360 gradenfeedback van
uitgebrachte stemmen van proactieve
schrijvers die hun mening via hun stem
hebben doorgecommuniceerd aan de Account
Manager Vaagtaal. Deze uitkomst zullen we
met z’n allen een plekje moeten
geven.
De
resultaten
In totaal brachten 364 mensen hun stem uit.
Hiervan stemden 22 op ‘een plekje geven’,
waarmee deze zorgzemel-uitdrukking de titel
vaagste vaagtaal van 2008 heeft gewonnen.
Ook het veelgebruikte ‘proactief’ trok veel
stemmers. Er is bijna geen
personeelsadvertentie te vinden waarin niet
om een proactieve medewerker wordt
gevraagd. Een uitdrukking die vooral
irritatie veroorzaakt bij lezers en
luisteraars is ‘het kan toch niet zo zijn
dat’, waarbij de schrijver of spreker
vervolgens meldt dat het toch echt wél zo
is. ‘Herconceptualiseren’ heeft 14 stemmen
gekregen, vermoedelijk omdat niemand de
precieze betekenis van dit woord kon
achterhalen, terwijl het - zeker in
beleidstaal - geregeld opduikt. De ‘account
manager’ scoort ook goed, vooral omdat het
een overbodige spatie bevat en hijgerig
Engels is. Als de vaagtaal-verkiezing iets
duidelijk maakt, dan is het wel dat we
gewoon weer eens met elkaar moeten praten,
en niet van alles en nog wat moeten
‘doorcommuniceren’. Tenslotte, er mag dan
grote behoefte aan terugkoppeling en
evaluatie bestaan, ‘360 gradenfeedback’ is
ongewenst.
Dus voortaan gewoon klare taal!
Op een recente bijeenkomst van ons eigen
Consultancy-onderdeel introduceerde ik het
concept van IPSE (oftewel ‘zelf’ voor de
niet-Latinisten onder ons). IPSE staat voor
Iq, Pq, Sq en Eq; je Intelligentie, Power,
Sociale en Emotionele Quotient.
De vierde is ‘nieuw’ en door mij
geintroduceerd; volgens mij heb je ook niks
aan de eerste drie als je het niet weet om
te zetten in daden. Voor een goede
consultant zouden de drie (hoofd, hart,
buik) niveaus ook moeten leiden tot de
volgende drie vragen:
Wat ga ik hier doen?
Welke collega’s kunnen hier
meedoen?
Hoe kom ik hier weg? Wat is mijn
volgende klus?
Te vaak blijven we te lang hangen in
de eerste vraag!
In 2009 zullen de
makers van dit InspiratieBlog wederom
hun bekende 'Change in 1/2 day'
workshops geven in MediaPlaza
(Jaarbeurs te Utrecht). In 2007 en
2008 namen meer dan 400 professionals
deel aan deze high-power, high-media
sessies over Nieuw Nederlands
Veranderen en Nieuw Nederlands
Organiseren.
Met gebruik van de modellen van Miel Otto,
Leon de Caluwe, Steven ten Have, John
Kotter en Jaap Boonstra presenteren Rob van
Kerpel en Paul van der Marck een nieuwe
Rijnlandse, duurzame kijk op veranderen. De
data zijn binnenkort definitief en dan
volgt hier meer
informatie.
Al eerder kwamen hier de drie E's van Bert
Visscher voorbiij (zie
hier); maar een meer serieuze betekenis
is die van collega Rob van Kerpel en
mijzelf, die wij introduceerden in ons
Change in 1/2 Day seminar:
- Effectiviteit
- Efficiëntie
- Estheticiteit
als de drie maten voor de resultaten van
een organisatie. Schoonheid (van proces en
resultaat) als directe maat voor de
output/resultaten van elke organisatie.
Waar mogen we dat nu eens gaan meten?
Een gewaardeerde collega verklaart het
gebrek aan 'urgentie' / veranderbereidheid
bij grote banken altijd door te stellen dat
'het geld tegen de plinten omhoog klotst',
dus waarom veranderen? Als de Kredietcrisis
(vandaag op Wall Street in de eerste 10
minuten: Lehman Brothers 93% lager, Bank of
America 16% lager, AIG -41%) nog niet
genoeg aanleiding geeft, schreef John
Kotter dit boek :
De 3 E's zijn van grote importantie; de 3
E's van:
• Even terugschakelen
• Even doorkoppelen
• Even karakteriseren, de basis
terug-checken, dubbel-checken.
Recent gaven collega Rob van Kerpel en ik
een succesvolle Masterclass 'Change
in 1/2 Day' met daarin oa het
kleurendenken van Leon de Caluwe:
De dag erna
stuitte ik op deze foto die het
'geeldenken' wel een heel
bijzondere betekenis geeft (na 18.000
geeltjes van Post-It heb je dit
resultaat):
Denken wij als adviseurs soms dat de ROA
onze beroepsgroep is, maar nu blijkt dat
(ook) te staan voor Researchcentrum voor
Onderwijs en Arbeidsmarkt; dit is
een onderzoeksinstituut van de
Universiteit Maastricht. Zij brachten
vandaag een onderzoek naar buiten over
management (en adviseurs) in
Nederland. Wat blijkt?
Het aantal leidinggevende functies in
Nederland is de afgelopen jaren flink
gekrompen. Het aantal managers nam tussen
2000 en 2005 af met 26.500, een daling
van bijna 25 procent. Ook de
beroepsgroepen leidinggevenden en
bedrijfshoofden kenden een flinke
werkgelegenheidskrimp van bijna 100.000
arbeidsplaatsen. Dat komt door het
platter maken van de organisaties,
waarbij managementlagen zijn geschrapt.
Daardoor steeg het aantal
organisatiedeskundigen overigens in vijf
jaar tijd met 27.500 tot 89.000.
Let u even op bij het woordje
'daardoor' aan het begin van de laatste
zin. Er verdwenen net zoveel managers als
dat er organisatiedeskundigen bijkwamen.
Anders gezegd: het lijkt erop dat alle
managers deskundige adviseurs werden.
Er zijn twee mogelijk conclusies:
- alle overbodige managers zijn deskundig
adviseur geworden, of ...
- om organisaties platter te maken hebben
we steeds meer adviseurs nodig?
Beiden is zorgwekkend; is adviseur het vak
waarin iedereen eindigt die niks anders
meer kan? Ik dacht dat dit gold voor
verzekeren? Wenn nichts ist gelungen,
geht mann in Versicherungen!
Zelf ben ik een
adviseur met een passie voor
professionaliteit en was daarom
aangenaam verrast door het
promotie-onderzoek van een ex-VU
collega, Onno Bouwmeester, of nu dus
Dr. Onno Bouwmeester. Hij promoveerde
op 14 januari jl. aan de VU op een
onderzoek getiteld:Advice as argument:
economic deliberation in management
consulting and academic contract
researchen kwam tot de
conclusie dat academische
contractonderzoekers vaak hypocriet zijn
en minder goed werk leveren dan
commercieel adviseurs. Cliënten doen er
vaak beter aan om consultants in te
schakelen.
Academici nemen het vaak niet zo nauw met
hun eigen academische standaards en dat
maakt hun kritiek op consultants hypocriet.
De adviesbenadering van consultants leidt
vaak tot geloofwaardiger en evenwichtiger
uitkomsten. Zelf een afgestudeerd econoom
én filosoof zegt hij in deStaatscourant:
“Wat deze conclusies des te pijnlijker
maakt, is dat academici volgens
Bouwmeester vaak een hooghartige houding
aannemen ten opzichte van de
beroepsadviseurs. 'Ze verklaren het
succes van consultants door hun
retorische talent, de strakke pakken en
overweldigende PowerPoint-presentaties.
De toonzetting is daarbij vrij heftig,
vooral als je vergelijkt hoe consultants
over academici praten. Hun kritiek is
milder verpakt, maar komt erop neer dat
zij het echte werk doen, terwijl
wetenschappers vooral praten. .... Ik kan
er niets anders van maken als ik zie hoe
ze (academici - PvdM) zich presenteren op
het gebied van bijvoorbeeld neutraliteit,
en hoe ze daar vervolgens uitvoering aan
geven.”
Dus voortaan een adviseur
inhuren met een half been in de wetenschap,
lijkt mij!
Je bent (te) dik
en rookt 1 pakje sigaretten per dag;
je weet dat het niet goed voor je is,
zucht eens diep en steekt er nog een
op, en opent een blikje bier. Dat is
de essentie van het veranderprobleem;
het begint weliswaar bij weten, maar
kennelijk is dat niet genoeg.
Toevallig verschenen recent op 2
verschillende plekken verhalen (beiden
een must voor verander- en
verbeteraars) hierover: de afscheidsrede
van Willem Mastenbroek (emeritus
hoogleraar aan de VU voor Cultuur
& Veranderkunde) en een bespreking
van een recent boek van David Maister
('The Fat
Smoker'). Van die laatste hier een
mooie video-review:
David Maister is the UberGuru als het gaat
om het managen van professionals en
bedrijven. Zijn boek 'Managing
The Professional Services Firm' is
een aanrader voor elke professional.
Listen and Learn (schrik niet van de
1e minuut met DM recht in
beeld):
In order to maintain any successful,
motivated, and forward-thinking
organization, the people must be excited
and turned on with regards to the tasks
they face.
Voor Inspiratie, Irritatie, Innovatie,
Inzicht & Informatie
Weer een dag geen Inspiratie?
The problems of the world cannot possibly be
solved by skeptics or cynics whose horizons are
limited by the obvious realities. We need men who
can dream of things that never were.
John F. Kennedy
Boek mij @
Volg mij @
Slow.TV
Wilt u op de hoogte blijven? Vul hier uw
email-adres in: