Sreedhari Desai van Harvard heeft een bijzondere correlatie blootgelegd tussen ‘gemeenheid’ in een organisatie en ‘hoogte van het inkomen van het management’: hoe meer de CEO verdient hoe ‘gemener’ zijn of haar organisatie is.

Zoals ze schrijft: "Increasing executive compensation results in executives behaving meanly toward those lower down the hierarchy" in haar paper When Executives Rake in Millions: Meanness in Organizations. Als ik naar sommige Nederlandse (ex) CEO’s kijk, kan ik het wel geloven.

Tags: Harvard | Beloningsbeleid | Gedrag | CEO | Leiderschap | Sociologie

Het CPB publiceerde zojuist een mooi rapport ‘Hoge bomen in de polder’ over globalisering en topbeloningen in Nederland.

Wat blijkt: CEO’s van beursgenoteerde bedrijven verdienen 25% tot 52% meer dan bij vergelijkbare (in omvang en complexiteit) ondernemingen zonder beursnotering. De beloningsgroei bij beursgenoteerde ondernemingen is met 8,9% per jaar bovengemiddeld: 4,8%-punten van deze groei kan worden verklaard door inflatie, schaalvergroting en vergrijzing. Voor 3,9%-punten is geen verklaring gevonden. Er kon door het CPB geen groei in waarde (voor klanten, aandeelhouders en medewerkers) voor teruggevonden worden.

Dat is vreemd!

Het argument dat dan uit de kast komt is dat anders ‘toptalent’ (daarmee bedoelen de CEO’s vast vooral zichzelf) naar het buitenland vertrekt. Ook dat blijkt onzin te zijn: ondanks de afname van het beloningsverschil met Angelsaksische landen zijn er niet meer buitenlandse bestuurders toegetreden tot de top van het Nederlandse bedrijfsleven: tussen 1999 en 2005 is het aandeel van buitenlandse bestuurders constant gebleven. Bij bedrijven met een Angelsaksische eigenaar neemt het aandeel niet-Nederlanders juist af. De gemiddelde lengte van het dienstverband van bestuurders is ook niet veranderd. Deze bevindingen zijn niet in overeenstemming met het beeld dat de markt voor topbestuurders steeds meer een internationale markt is. De invloed van globalisering op topbeloningen loopt dus vooral via grensoverschrijdende concurrentie op afzetmarkten en niet via internationalisering van arbeidsmarkten.

Laten we de volgende keer dan ook gewoon ‘onzin’ roepen als dat argument weer eens van stal wordt gehaald.

Tags: Bonus | Bonuscultuur | CEO | Beloningsbeleid | Beurskoers

AFM en DNB stellen regels voor beloning op

De toezichthouders De Nederlandsche Bank (DNB) en de Autoriteit Financiële Markten (AFM) hebben regels opgesteld om te voorkomen dat financiële instellingen onverantwoorde risico's nemen bij hun beloningsbeleid' ......

Het FD bericht gaat -wat mij betreft tot vervelens toe- weer eens over het bonusbeleid. De Wet Financieel Toezicht wordt aangepast zodat de Autoriteit Financiele Markten toezicht kan gaan houden op het beloningsbeleid bij Financiele Instellingen. Je kunt je natuurlijk in de eerste plaats afvragen waarom die regelgeving en dat toezicht alleen voor de financiele markt moet gelden, maar daar gaat het nu niet om, maar toch!. Het artikel heeft als uitgangspunt dat 'perverse prikkels' de oorzaak zijn van de crisis. Bedoelen ze daar dan mee, dat 'de gelegenheid de dief maakt'? Is het de structuur en zijn het de prikkels die pervers zijn? Of, moeten we spreken van pervers gedrag van bestuurders die -nadat ze eerder de beloningsregels naar hun hand hebben gezet- ten koste van de samenleving zichzelf op een perverse manier verrijken?

Ik meen dat het het laatste is. We zaten en zitten dus kennelijk met bestuurders opgescheept die vroeger de gevonden portomonnee voor zichzelf hielden, zelfs als deze net uit Oma's tas viel. Het ware beter geweest als ze zich wat meer van Oma's geboden (die blauwe tegeltjes in de keuken - weet u nog?)hadden aangetrokken. Dan hadden ze het onderscheid tussen 'mein und dein' beter begrepen.Ik pleit dus van harte voor terugkeer van de 'gevonden portomonnee' test in de aanstellingsprocedure voor bestuurders. Wedden dat de ware aard naar boven komt? Aan de AFM nog een tip: voeg een eenvoudige regel toe: 'Art. 1: Gij zult niet stelen'. Dat is dan voor wie het nog niet begrijpt.

Door: Rob van Kerpel

Tags: AFM | DNB | Beloningsbeleid | GastColumn