Een muis brult
Voor mij was het stripboek van Art Spiegelman over de Holocaust een belangrijk boek, waarmee hij ook nog eens de Pullitzer prijs won. Binnenkort verschijnt er van zijn hand een boek over het maken van het Maus.
Dit boek heet MetaMaus. Ik zou zeggen kopen en lezen:
2 Seconden voorblijven
Wayne Gretzky zei ooit: “I skate to where the puck is going to be, not where it has been.” Sportcommentatoren die deze grootste ijshockeyer aller tijden bezig zagen, zeiden dan ook dat het leek alsof hij altijd iedereen twee seconden voor was.
In het boek The Two-Second Advantage, schrijven de auteurs: “Like Gretzky on ice, the most successful people in various fields make continual, accurate predictions just a little ahead of and little better than everybody else.” Je hoeft geen tien jaar vooruit te kunnen kijken, een paar stappen meer dan de rest is voldoende!
In hun boek, praten ze dan ook over twee soorte leiders: Ones and Twos. Zij die twee seconden vooruit kunnen zien (Ones) en zij die dat niet kunnen (Twos).
“Ones are predictive. Twos have to rely on mountains of data to figure out what they think.” A one has a two-second advantage. ….. Ones tend to be founders. They are bullheaded and courageous. They tell people what to think, not what they think people want to hear. They see openings and get flashed of creativity—like Gretzky in a hockeygame. They can take in everything that is happening at a company and see it from a higher level, the details blurring into instinct.
Bill Gates en Steve Jobs zijn prototypes ‘Ones’.
The old man and ....
The Old Man and the Sea is ook een korte animatiefilm van de Russische animator Alexander Petrov. Het verhaal gaat over Santiago, een oude Cubaanse visser die al weken geen geluk meer heeft bij het vissen. Omdat hij te trots is om van de maaltijden te eten die de andere dorpelingen hem aanbieden, besluit hij om op een dag dieper in zee te varen om er de vangst van zijn leven aan de haak te slaan…
Toch is het niet (alleen) het verhaal dat de korte film in 2000 de Oscar voor Beste Korte Animatie opleverde. Wat The Old Man and the Sea zo prachtig maakt, is de aparte techniek; elke tekening werd afzonderlijk geschilderd op een glasplaat die bovenop een lichtbak ligt. Met hun vingers tekenden de makers met olieverf steeds weer een nieuw schilderij als frame. Elk resultaat werd gefotografeerd en nadien gemonteerd tot een film. Het kostte bijna drie jaar om de 29.000 kunstige plaatjes te creëren. Een korte blik op dit bijzonder tijdrovende proces zie je in het filmpje tijdens de aftiteling.
Groei moet
IK, Paul van der Marck, daag mijzelf en anderen continu uit te groeien en te doen groeien, waarbij ik de gezondheid van mezelf en mijn omgeving niet schaad
Maar wat is dat nu; groei?
Stel je een cirkel voor met alle kennis van de mensheid daarin:
Tegen de tijd dat je van de basisschool komt weet je dit:
Als je van de middelbare komt weet je een beetje meer:
Met een Bachelor krijg je een beetje specialisatie:
Een Master verdiept die specialisatie:
Als je veel promotie-onderzoeken leest kom je aan de grens van onze kennis:
Eenmaal aan die grens aangekomen, ga je je focussen:
Je duwt een paar jaar tegen de grens:
Tot op een dag de grens een stukje meegeeft:
En dat is ‘groei moet’:
Ineens ziet jouw wereld er anders uit:
Maar vergeet niet het ‘grotere plaatje’:
Blijf groeien!
Een goed idee is altijd simpel
Nu heeft de NY Times blogger, Carl Richards, dit boek kennelijk goed gelezen want zijn plaatjes over de financiele sector lijken (qua stijl) zo weggelopen uit dit boek:
Mijn tips voor deze week zijn:
1: koop en lees het boek van Dan Roam en je maakt betere Powerpoints
2: stop met Powerpoint en ga over op WhiteBoard Selling (deed laatst een salestraining bij IBM hierover en ben overtuigd dat het beter is!)
Nu nog de lef om de laptop thuis te laten!
6 soorten Tijd
In 2008 schreef hij een mooi boek over de invloed van tijd op ons gedrag. Geen tijd dit alles te lezen? kijk deze prachtige video-samenvatting:
Saai is het nieuwe 'sexy'
Bedrijven als Ordina, Dell en Logica tuimelen uit de Top 100; waarschijnlijk hebben ze daar het boek van Jeff Pfeffer (‘The Human Equation: Building Profits by Putting People First’) nooit gelezen. Nooit mensen ontslaan in slechte tijden is zijn devies! Doet even (extra) pijn door ze te houden, maar op de langere termijn levert het je meer waardecreatie op. Maar ja, wie is nu geïnteresseerd in lange termijn als je beursgnoteerd bent?
Wat is jouw 'Drive'?
Passie is ....
De afgelopen week was ik in het Louvre in Parijs en verbaasde me werderom over de ‘grandeur’ van alles; iets daarvoor stonden we in de Dome des Invalides bij het graf van Napoleon en zei mijn zoon van 10: ‘wat een grote kist voor zo’n klein mannetje’.
En toch pakt zijn geschiedenis je; net zoals het ooit Martin Bril pakte, die over zijn passie in het boek ‘De Kleine Keizer’ zei:
De paradox van passies als deze is dat je enerzijds volledigheid wilt bereiken en anderzijds al bij aanvang weet dat zoiets onmogelijk is. Dat je er desondanks aan begint, is iets wat je later niet meer kunt verklaren. Misschien is het juist de onuitputtelijkheid die Napoleon zo fascinerend maakt. Je kunt er een heel leven mee toe, en dat is op een bepaalde manier geruststellend. Je bent thuis, zal ik maar zeggen, en je kunt ook altijd op stap. Het is leven in een verhaal. Alsof je eigen verhaal niet voldoende zou zijn.
En wat overkomt mij? Na het Louvre en de Dôme vorige week, gaan we in juli naar Elba!
Is passie het begin van ‘gekte’?
Intrinsieke motivatie
- behoefte aan autonomie
- behoefte aan bekwaamheid
- behoefte aan verwantschap
In een artikel in Canadian Psychology in 2008 toonden ze aan dat mensen vele malen beter presteerden als ze ‘autonomie’ ervaarden, dan waneer ze ‘gecontroleerd’ werden; een ‘bonussysteem’ werkt als een controle-systeem.
En nu blijkt uit onderzoek van NRC dat onze top-baasjes in Nederland kennelijk de theorie van wat er wel/niet werkt niet kennen; de bonussen STEGEN in 2009.
Of zouden ze dat alleen maar doen vanuit een zelf-verrijkings-motief? Denk zelf mee over alternatieven bij bankreferendum.com.
The Catcher in the Rye
Jerome David Salinger (1919 - 27/1/2010) was een beroemd Amerikaans schrijver die leefde als een kluizenaar. Zijn laatste werk verscheen in 1965 en hij gaf zijn laatste interview in 1980; ik heb zijn Nine Stories (1953) besteld, maar tot die er is blijven we wachten met deze de prachtige animatie met Oscar-potentieel; La Dama y La Muerta:
Downloadable leesvoer / must read
Managers en Leiders
Nu geloof ik dat het van waarde is om het onderscheid te maken blijven maken, omdat het twee verschillende dingen blijven, maar ben het met hem eens dat je het beste goede leiders als managers kunt hebben:
Dit is een sheet uit mijn Speakers Academy verhaal over Leiderschap! Mintzberg concludeert in zijn boek:
‘To be a successful manager, let alone—dare I say—a great leader, maybe you don’t have to be wonderful so much as more or less emotionally healthy and clearheaded.’
Zoals Peter Drucker al zei in zijn Concept of the Corporation (1946): ‘No institution can possible survive if it needs geniuses or supermen to manage it. It must be organized in such a way as to be able to get along under a leadership composed of average human beings’.
Gelukkig maar.
Is dat nou 'VOC'-mentaliteit?
Gisteren was Connie Braam bij Kunststof op Radio1 en haar nieuwe boek legt deze geschiedenis bloot:
Is dat nou die VOC-mentaliteit van JP?
Welke boeken lezen domme mensen?
Als je dus weet wat iemand leest en naar welke school/universiteit hij gaat/ging, weet je welke SAT-score hij/zij minimaal heeft gehaald. Nu is er een correlatie tussen je SAT-score en je IQ; een SAT-score van 1350 punten vraagt om een IQ van zo’n 142 (dus hoogbegaafd) en een SAT-score van 900 geeft een IQ van zo’n 104 (niet te slim, zeg maar). Nu heeft Virgil Griffith een beetje veel tijd en hier statistiek van gemaakt, waarbij opvalt dat de Bijbel wordt gelezen door mensen met een SAT-score van zo’n 900; dat zijn dus niet al te slimme lui:
De echo van 1873
Ze houden het niet. Ze zitten tot hun nek in die malle complexe financiële producten waarvan niemand weet of ze nog iets waard zijn. Stap eruit nu het nog kan.
Dit had de kop van een krant vandaag kunnen zijn, maar komt letterlijk uit de krant van 1873, het jaar dat in de USA de Lange Depressie begon met als oorzaak een bank (Jay Cooke & Company) die leningen aan spoorwegmaatschappijen weer had verpakt en doorverkocht (klinkt bekend?). Het kaartenhuis stortte in en iedereen ging mee; wat volgde is 30 jaar (bijna) onafgebroken Depressie. En zo zag dat eruit (gezin met 7 kinderen in hun huis in de US):
Geen idee waar we nu met z’n allen op afstevenen!
Eind goed?
Successful people aren’t in possession of secrets known only to themselves. Don’t obsess over people who appear to you to be “winners”, but listen instead to the wisdom of people who’ve led enriching lives—people, for instance, who’ve found time for friends and family. Be generous in your interpretation of what success looks like. The best and most meaningful lives don’t always end happily.
Vooral de laatste 10 woorden doen denken.
Alice in Wonderland
If I had a world of my own,
everything would be nonsense.
Nothing would be what it is,
because everything would be what it isn’t.
And contrary-wise;
what it is, it wouldn’t be,
and what it wouldn’t be,
it would.
You see?
(uit Alice’s Adventures in Wonderland, Lewiss Carroll)
Nu niets meer is wat het lijkt (ING valt om?), toepasselijk ter overdenking!
Het komt te voet en gaat te paard ...
Vooral het hoofdstuk over het 'terugwinnen van vertrouwen' geeft hoop.
Martin H.: bedankt voor tip!
Een passie voor Napoleon
Zo ook Martin Bril (journalist, schrijver) die jarenlang achter alles aanreisde wat met Napoleon te maken heeft en dat opschreef in een mooi boekje: 'De Kleine Keizer'. Dat boekje is hier om twee redenen relevant; allereerst is het een vermakelijk boekje waaruit de passie (en kennis) spat en ten tweede omdat de Kleine Keizer een mooie opwarmer is voor het boek van Adam Zamoyski '1812', dat als literatuur over Leiderschap en Strategie niet mag ontbreken. Dit is de link naar een mooie recensie over 1812; een 'moetje' om te lezen.
Uit een interview met Martin Bril:
Je bent bezig met een boek over Napoleon. Wat voor een boek gaat dat worden?
“Het is een compilatie van stukken en teksten; reisverhalen, anekdotes, essays, moppen, noem maar op. Het wordt een volledig hybride boek eigenlijk, met van alles door elkaar heen. Noem het een uit de hand gelopen hobby.”
Waar komt die fascinatie voor Napoleon vandaan?
“Ik kocht ooit een Penguin-uitgave over Napoleon, van Paul Johnson. Daarmee begon het. Niet lang daarna bestelde ik op Amazon The Military Campaigns of Napoleon, een weergaloos goed boek. Toen ik dat uit had, begon de Tweede Golfoorlog en viel me eigenlijk pas op hoe ver deze man zijn tijd vooruit was. Veel van wat de Amerikanen en Engelsen in Irak deden, zou je Napoleontische strategieën kunnen noemen. De manoeuvre derrière bijvoorbeeld, waarbij je de vijand in de rug aanvalt.
Daarnaast is er de persoon Napoleon, die ik razend interessant vind. Er zitten hele boeiende aspecten aan dat mannetje. Je hebt bijvoorbeeld een jonge Napoleon en er is de oude Napoleon. De jonge is een beetje rock ’n roll, slank, met lang haar. De oude is een dikke parvenu. Dat verschil boeit me. Maar ook zijn vrouwen, zijn opleiding en zijn latere grootheidswaanzin, met die rare hofhouding van hem.”
Herken je iets van jezelf in hem?
“Helemaal niets. Echt helemaal niets. Maar hij houdt me wel bezig. Het is pure fascinatie. Ik kan ook niet normaal door de Damstraat lopen zonder te denken aan het voorval met de koets. Hoe hij daar ooit werd opgehouden door een paar putjesscheppers, die een put aan het legen waren, en toen uit woede over die putjesscheppers heen is gereden. Zo zijn er veel meer plaatsen die op de een of andere manier aan hem herinneren. Ik ben ook op bivak geweest, met van die mannen in wollen uniform. Die liggen dan drie dagen lang bij een houtvuur in een nat weiland. Compleet met hoeren en soep en zo. Lekker Napoleontje spelen. Het is een soort gekkigheid.”
Er zijn te veel boeken, maar 1 moet je lezen!
Hier ook nog een video over Randy bij Oprah:
Het 1e managementboek in Manga-style
Johnny Bunko trailer from Daniel Pink on Vimeo
Net genoeg 'spanning', maar niet te veel 'spannend'
Een goede 'spanningsbalans' en een goed bedrijfsresultaat gaan hand-in-hand en de bedrijven met de beste balans scoren goed op de volgende 5 indicatoren:
- Purpose and Values
- Productive Relationships
- Shared Direction
- Creativity and Innovation
- Performance Excellence
Als ik zijn test doe, krijg ik als antwoord over mijn leiderschapsstijl:
Daar kan ik dan best blij van worden; een JEA-leader =You are a Just Enough Anxiety leader. Just Enough Anxiety is the middle way between too little and too much. It is the emotional charge that says you’re ready to take action. It unleashes human energy and creates hope and momentum in organizations. Just Enough Anxiety leaders are comfortable with uncertainty, believe that people do the best they can, and that they can influence what happens.
Realistic and Optimistic
- How They’re Seen:
—Positive and optimistic yet can look reality straight in the eye
—Will take risks, but has a realistic perspective and makes prudent decisions
- What They Say: This is going to be tough, but I think we’re up to it. We can figure it out.
- Impact: Increased energy, hope, creativity; greater potential for success
- How They’re Seen:
—Proud and confident, yet humble enough to listen and learn from others
—A team player but not afraid to make a decision
—Trustworthy and trusting but no pushover
—Knows own mind - What They Say: I need your help with this. Two heads are better than one.
- Impact: Increased sense of ownership and empowerment, fewer conflicts, engaging and productive relationships
- How They’re Seen:
—Logical and objective about the business but emotionally connected to people
—Striving for excellence while accepting imperfection
—Tough but fair - What They Say: So you made a mistake—what did you learn? This is important work, and I think you can do it. Stay with it.
- Impact: Greater motivation to achieve, productive work, free flow of information
Eindelijk gerechtigheid
Zijn ideeën over innovatie en entrepreneurs waren toen (in 1911) en nu nog steeds even valide:
Without innovation, no entrepreneurs; without entrepreneurial achievement, no capitalist returns and no capitalist propulsion. The atmosphere of industrial revolutions—of 'progress'—is the only one in which capitalism can survive.
Zoals Solow aangeeft over Schumpeter:
"He was explicit that, while technological innovation was in the long run the most important function of the entrepreneur, organizational innovation in governance, finance and management was comparable in significance."
Nogmaals: innovatie is niet (alleen maar ) R&D/technolgie, maar ook organisatie-, proces-, financiële en management-innovatie. Zie ook mijn eerdere blog.