Over de onzin van bonussen hebben we hier al vaker geschreven, maar deze quote van Los Angeles Dodgers manager Joe Torre in Businessweek, over zijn vertrek bij de New York Yankees, vond ik toch wel erg mooi aansluiten:

“I was offered a very nice contract from the Yankees, after the 2007 season, but it was a reduction in pay. I could get the money back if we won this, that, and the other thing. I was insulted that they thought I needed to be motivated financially to go out there and do a better job. That’s when I walked away.”

Tags: Bonus | Bonuscultuur | Economie

Een kleine bank in het Zuiden van ons land maakte in 2009 een flink verlies en dus ........... steeg het salaris van deze CEO. En niet zo’n lullige 2% waar schoonmakers mee worden afgescheept maar met 28%. En wat wordt als rechtvaardiging gebruikt?

De Code Banken!

Want zijn bonus daalt tegelijkertijd naar maximaal 100% van het vaste salaris is de redenering. De bonus van Floris Deckers van Van Lanschot wordt tot maximaal 100% van het basissalaris teruggebracht; zijn vaste beloning gaat ondertussen wel van €550.000 naar €700.000.

Ik vind het te veel voor een CEO die €40 Mio. afboekte op een mislukt IT-project en daarnaast nog wat meer kleerscheuren opliep en de koers (geen graadmeter, maar ach) sinds eind 2007 zag verdampen!

Ik geloof niet meer zo in zelfregulering.

Tags: Gotspe | Banken | Bonuscultuur | CEO

Toen Wouter Bos, tijdens zijn aftreed-persconferentie, werd gevraagd of hij nu bij ABN ging werken, zei hij gevat: ‘Alleen als ik geen bonus hoef’.

En wat blijkt elders in de wereld tegelijkertijd aan de gang te zijn? De UBS bank (Zwitserland) heeft over 2009 meer dan 3 miljard frank (zo’n 2 miljard euro) aan bonussen uitgekeerd. Dit bedrag is ongeveer even hoog als het verlies dat de bank in dat jaar leed, terwijl UBS met financiële steun van de Staat van de ondergang is gered. De grootste bank van Zwitserland maakte vandaag bekend dat de topmanagers in 2009 hun inkomen met meer dan een factor zeven zagen toenemen (incl. bonus).

Een Kok-iaanse uitspraak was ooit ‘schaamteloze zelfverrijking’. Kennen ze bij UBS geen schaamte? Zoals wij bij SlowConsult altijd stellen, denken managers in termen van schuld en leiders in termen van schaamte. Conclusie: het zijn geen leiders bij UBS!

Tags: Bonuscultuur | Bonus | Economie | Leiderschap | CEO

Het CPB publiceerde zojuist een mooi rapport ‘Hoge bomen in de polder’ over globalisering en topbeloningen in Nederland.

Wat blijkt: CEO’s van beursgenoteerde bedrijven verdienen 25% tot 52% meer dan bij vergelijkbare (in omvang en complexiteit) ondernemingen zonder beursnotering. De beloningsgroei bij beursgenoteerde ondernemingen is met 8,9% per jaar bovengemiddeld: 4,8%-punten van deze groei kan worden verklaard door inflatie, schaalvergroting en vergrijzing. Voor 3,9%-punten is geen verklaring gevonden. Er kon door het CPB geen groei in waarde (voor klanten, aandeelhouders en medewerkers) voor teruggevonden worden.

Dat is vreemd!

Het argument dat dan uit de kast komt is dat anders ‘toptalent’ (daarmee bedoelen de CEO’s vast vooral zichzelf) naar het buitenland vertrekt. Ook dat blijkt onzin te zijn: ondanks de afname van het beloningsverschil met Angelsaksische landen zijn er niet meer buitenlandse bestuurders toegetreden tot de top van het Nederlandse bedrijfsleven: tussen 1999 en 2005 is het aandeel van buitenlandse bestuurders constant gebleven. Bij bedrijven met een Angelsaksische eigenaar neemt het aandeel niet-Nederlanders juist af. De gemiddelde lengte van het dienstverband van bestuurders is ook niet veranderd. Deze bevindingen zijn niet in overeenstemming met het beeld dat de markt voor topbestuurders steeds meer een internationale markt is. De invloed van globalisering op topbeloningen loopt dus vooral via grensoverschrijdende concurrentie op afzetmarkten en niet via internationalisering van arbeidsmarkten.

Laten we de volgende keer dan ook gewoon ‘onzin’ roepen als dat argument weer eens van stal wordt gehaald.

Tags: Bonus | Bonuscultuur | CEO | Beloningsbeleid | Beurskoers

Gisteravond zat Wouter Bos bij P&W en noemde daar het optereden van Wim Kok voor de Commissie de Wit ‘pijnlijk’ (kijk hier nog maar even mee naar de eerdere aflevering van P&W over WK).

Even pijnlijk is het feit dat de bonusdiscussie helemaal VERKEERD wordt gevoerd; ze werken immers AVERECHTS. Gelukkig valt mij nu de Rotterdamse hoogleraar gedragsethiek David de Cremer bij. Zijn stelling is: ‘Er verandert helemaal niets in de cultuur van de bankensector zolang de branche de gevangene blijft van zijn eigen geloofsovertuigingen. Een ervan is de idee dat bonussen nodig zijn om talent te motiveren of te binden. Met deze zelf gecreëerde mythe houden de bankiers zichzelf en elkaar voor de gek.’

Hij hield een aantal workshops voor topbankiers over de ambivalentie rond beloningen: ‘Ze reageerden net als Wim Kok bij de commissie De Wit. De handen ten hemel heffen en zeggen dat het de internationale druk is die hen dwingt hieraan vast te houden. Puur vluchtgedrag. Test eens hoeveel mensen écht weg gaan als ze geen bonus krijgen. Iedereen weet dat financiële motivatie niet stimuleert, enkel het kostenbewustzijn motiveert.’

Mijn conclusie is dat bonussen zo’n verkeerde moraal stimuleren dat een man als Kok, die iedereen hoog had zitten vanwege zijn morele principes, eenmaal geinfecteerd, ze alsnog gaat verdedigen.

Sic!

Tags: Bonus | Bonuscultuur

Een goed doorwrocht artikel sierde de 1e omslag van 2010 van het New York Times Magazine, namelijk "What’s a Bailed-Out Banker Really Worth?" door Steven Brill.

In plaats van zich te beroepen op hun zwijgrecht praten bankiers honderduit over de oorzaken en gevolgen (voor hun beloning) van de kredietcrisis. Ik zat met verbazing en soms lichte walging te lezen hoe ze (nog steeds) verdedigen waarom ze zoveel moeten verdienen; één bankier zei het zelfs zo recht voor zijn raap:

"A lot of our folks have second and third homes and alimony payments and other obligations that require substantial current cash."

Je verzint het niet!

Het jaar is pas een weekje oud, maar dit is nu al de nummer 1 Gotspe van 2010. Ben bang dat het op andere plekken in de wereld niet anders is: zie ook hier.

Tags: Banken | Bonus | Bonuscultuur | Economie | Gotspe

Een personeelsmanager van ABN Amro, Kilian Wawoe, zegt in de Volkskrant bij de bank te zijn weggegaan vanwege de ‘bonuscultuur’. Of het nu waar is of niet (misschien moest hij gewoon weg), het is wel een ‘held’ dat hij in de krant eea aan de kaak stelt. Wawoe zegt in de Volkskrant dat de financiële crisis en het ingrijpen van de overheid niet tot veranderingen hebben geleid; volgens hem wordt nog steeds bij vrijwel iedere grote bank gewerkt met een variabel beloningssysteem.

Wawoe werkte naast zijn werkzaamheden bij de afdeling personeelszaken aan een proefschrift over prestaties van (bank-)medewerkers. Hij zegt in het artikel dat hij moest kiezen tussen ''de wetenschap die variabele beloningen afraadt'' en zijn dagelijkse praktijk. Hij bedoelt waarschijnlijk het bewijs dat ook hier eerder werd aangehaald: bonussen werken NIET bij niet-routineuze taken. Ik stuurde toen een mailtje daarover naar Wouter Bos bij Min. Fin., maar hoorde daar niets op.

Wat is er nou nodig om ondernemers/managers in te laten zien dat bonussen gewoon dom zijn omdat ze AVERECHTS werken!

Tags: Bonus | Bonuscultuur | ABN-AMRO

In de Wall Street Journal schrijft Henry Mintzberg over de onzin van bonussen bij CEO’s en hun koppeling aan beurskoersen; en hij is niet mild:

The system simply can't be fixed. Executive bonuses—especially in the form of stock and option grants—represent the most prominent form of legal corruption that has been undermining our large corporations and bringing down the global economy. Get rid of them and we will all be better off for it.
...
Actually, bonuses can serve one purpose. It has been claimed that if you don't pay them, you don't get the right person in the CEO chair. I believe that if you do pay bonuses, you get the wrong person in that chair.

Nu is Mintzberg een van de meeste vooraanstaande management-denkers van de afgelopen 100 jaar en dan hoop ik maar dat het meer indruk maakt.

Tags: Bonus | Bonuscultuur | Mintzberg | Leiderschap | CEO

Dacht ik vorige week nog ‘Joepie’ toen SNS bekend maakte dat ze haar beloningsbeleid voor de top aanpaste omdat dat ‘beter paste bij de tijdsgeest’.

Maar wat gebeurt gisteren?

Tijdens een bijzondere aandeelhoudersvergadering bracht Rob Zwartendijk, voorzitter van de raad van commissarissen, daarop gisteren een belangrijke nuancering aan. Hij zei dat het besluit om geen bonussen meer in aandelen te betalen 'in de eerste plaats is ingegeven door de volatiliteit op de aandelenmarkten op dit moment.' Zwartendijk: 'Als de volatiliteit weer uit de markt loopt of als de concurrentiepositie daartoe aanleiding geeft, komt de bonus in aandelen terug.'

Anders gezegd als het (beurskoers) tegenzit dan bonussen in cash en als het meezit in aandelen. Dit zijn precies de dingen die bij consumenten het vertrouwen in deze sector aantast! Ik hoor ze al gillen: ‘graaicultuur’ en ik weet niet of ik ze dan ongelijk moet geven.

En het wordt nog erger; verzekeraar Delta Lloyd, die tegen het voorstel (om de bonussen los te koppelen van de beurskoers) stemde, zei een bonus in aandelen te prefereren omdat de belangen van bestuurders en aandeelhouders dan zijn gelijkgeschakeld. Alsof de enige taak van de bestuurder het dienen van de aandeelhouder is; waar zijn klanten en medewerkers?

De oproep van Al Gore in het FT is terecht, maar bij Delta Lloyd aan dovemansoren; de crisis lijkt bijna voorbij en nu al vergeten!

Tags: SNS | Bonus | DeltaLloyd | Bonuscultuur | Aandeelhouders | Beurskoers

Een klein berichtje over een belangrijk onderwerp: de G20 heeft een akkoord bereikt over bonussen. Ze mogen nog wel (en er is geen maximum), maar ze worden wel wat meer aan banden gelegd en ze mogen niet meer gegarandeerd zijn (nog al wiedes denk ik dan, dan heet het salaris!).

Ook in 'De economist' van juni 2009 stond een artikeltje van Gerrit Zalm (zie hier; zware kost) over bonussen met een oproep aan Risk Managers, dat zij in hun modellen rekening moeten houden met de risico-verhogende effecten van 'financial incentives'. Zalm doet een oproep om:
1. bonussen alleen aan lange termijn resulaten te koppelen
2. risk-managers bonussen te laten 'doormeten'

Waar iedereen echter aan voorbij gaat is dat bonussen NIET werken. Vandaar in de titel BBB oftewel: Bonus Bullshit Bingo!

In 1945 bewees Karl Duncker dat het zelfs AVERECHTS werkt bij niet standaard-taken; het verschijnsel is al lang bekend in de psychologie en heet daar 'functionele fixatie'. Ook in recente andere onderzoeken (MIT) komt hetzelfde naar boven (hier link naar origineel):

We found that as long as the task involved only mechanical skill, bonuses worked as would be expected: the higher the pay, the better the performance. But when we included a task that required even rudimentary cognitive skill, the outcome was always the same ...: the offer of a higher bonus led to poorer performance.

Dus stoppen met moraal-ridderij, gewoon een goed onderzoek lezen en werken aan Duurzame Betere Resultaten!

Tijdens een congres waar ik donderdag was, sprak de CFO van TNT Post, Henk van Dalen, over bonussen en gaf als mening dat het beter zou zijn als iedereen een goed vast salaris verdiende (desnoods wat meer dan nu) en dat alle variabele elementen (bonus, opties etc.) naar de prullenbak gingen, vanwege de onvoorspelbare effecten! Ik sluit me daar graag bij aan.

Tags: Bonus | Bonuscultuur | TED | DanPink | Balkenende | Banken

Vandaag een kop in het FD: 'Opstand bij Robeco om bonus'. Dit bracht mij ertoe om als nabrander op deze post, nog even deze poster uit het archief op te duiken; uitprinten en ophangen!

Tags: Bonuscultuur

Van onze 'vaste' Gastcolumnist A. vd Zwan

Al lezend over John Forbes Nash jr. (1994), de bedenker van de Speltheorie, viel mijn oog op de Inspiratiefeed ‘Bonussen werken AVERECHTS’. Wat is er nou leuker op een zaterdagmiddag dan je verdiepen in de Speltheorie, zul je je afvragen. Het toepassen van deze theorie op bijvoorbeeld de bonus-discussie! Kennis moet immers rollen.

Nash is behalve bekend om zijn Schizofrenie, de scheidslijn tussen een genialiteit en gekte blijkt uitermate dun te zijn, bekend voor zijn bijdrage aan de wiskunde en heeft hiermee, met overigens slechts een semester economie in zijn bagage, in 1994 de Nobelprijs voor Economie ontvangen met zijn Speltheorie.

Kort door de bocht is deze theorie als volgt:

‘Onder bepaalde voorwaarden blijkt dat er zelfs bij een spel met oneindig veel keuzes een strategie bestaat voor de spelers zodat elke speler het best mogelijke krijgt. Bij zo’n strategie, een verzameling keuzes voor elke speler, kan geen enkele speler het beter doen door van strategie te wisselen. Voorwaarde blijft dat de spelers eenzijdig handelen: het vormen van een kartel met een andere speler om samen onder één hoedje te spelen tegen anderen, is niet toegestaan. Zodra bij een spel een evenwicht is bereikt, zal het altijd in die evenwichtstoestand blijven – dat is het lot van het spel.’

Dit loslatend op de bonus-discussie is het dus maar de vraag of allerlei opgelegde bonusbeperkingen uiteindelijk wel de juiste oplossing en evenwicht geeft. Dit blijkt nu al, omdat in de huidige ‘bonus structuur’-voorstellen van de Nederlandse banken, deze regels bijvoorbeeld niet gelden voor ‘bankiers’, maar wel weer voor commissarissen en andere bestuurders.

Maar de theorie van Nash veronderstelt dat de verwachting van beide partijen over elkaars gedrag gebaseerd zal zijn op de intrinsieke eigenschappen van de onderhandelingssituatie. Dit doordenkend, is de hoogte van bonussen dus niet het primaire probleem maar juist de ‘intrinsieke eigenschappen’ die hier aan ten grondslag liggen. Op dit moment zijn deze veelal uitsluitend financieel georiënteerd (omzet, winst, etc) en allerlei andere grondslagen zoals bijvoorbeeld welzijn, geluk, kennisontwikkeling, milieu en tevredenheid worden hier doorgaans niet in meegenomen.

De stap naar de vernieuwende gedachtegang en werkwijze van Dan Pink en Slowconsult maakt u dan toch vanzelf? Tijd voor een andere mindset, tijd voor een paradigma wisseling!
----
Anthony van der Zwan; werkzaam als onafhankelijk en zelfstandig Business en Informatie Analist.

Bonus van uw hoofdredacteur:

Tags: GastColumn | Bonuscultuur | Nobelprijs

De afgelopen weken, waren bonussen wel weer wat veel in het nieuws; Wouter Bos die bijna dagelijks ergens liep te verkondigen dat deze aan banden moesten worden gelegd. Zijn betoog is vooral gedreven vanuit een wat moralistisch perspectief. Tussen twee haakjes; zijn partijgenoot, Wim Kok, noemde het ooit 'exhibitionistische zelfverrijking' en krijgt nu zelf voor een ING-commissariaat €300k/jaar!

Rijkman Groenink was weer even in het nieuws omdat hij 'ook tegen excessieve bonussen is', maar toucheerde wel €30 Mio. voor het verpatsen van zijn bank (maar dat lag anders volgens hem).

Eén verhaal, haalde het nieuws niet en dat is het verhaal van Dan Pink (de auteur van Johnny Bunko, een managementboek in stripvorm); volgens mij is het het enige verhaal dat het nieuws had moeten halen.

Hij komt met bewijzen (uit oa MIT onderzoek) dat bonussen AVERECHTS werken in veel gevallen (en op zijn best niks doen). Bij taken met een sterk gestandaardiseerd, repetatief karakter werkt een bonus wel; dus een stratenmaker gaat meer straat maken als hij een bonus krijgt en als zijn bonus hoger is zelfs nog meer! Mar bij werk met een sterke nadruk op creativiteit en een niet voorspelbare uitkomst (het werk van wetenschappers, consultants, managers en bestuurders, zeg maar), werken ze NIET of AVERECHTS! Zie hier zijn betoog en bewijs:

Zijn verhaal staat als een huis! Dan Pink biedt ook (zie bij minuut 12:44) een richting waar het dan wel om moet gaan, om prestatieverbetering te bevorderen:

• autonomy (autonomie)
• mastery (vakmanschap)
• purpose ('er toe doen')

Zijn dat nou net de fundamenten waarop wij ons nieuwe eigen bureau zijn gestart!

Tags: TED | Kredietcrisis | Bonuscultuur | DanPink | Rijnlands