Je weet nog wel dat in januari een vliegtuig in de Hudson landde; dat was onder leiding van Chesley Sullenberger, de koelbloedigste piloot aller tijden, die ik toen een Level 5 Held noemde, in analogie naar het Level 5 Leadership bij Collins. Op grond van al het beschikbare materiaal maakte een bedrijf een 3D animatie hoe dat er aan toeging. Niet voor mensen met vliegangst:

Tags: GoodtoGreat | Collins | Helden

Nu bestond er al Level-5 Leadership (bij Collins), maar na deze daad bestaat er ook Level 5 heldendom. Je vliegtuig stort neer, je landt rustig in de rivier, doet een controlerondje en dan pas ga je zelf (als laatste!) van boord: piloot Chesley Sullenberger, die met zijn toestel op de rivier de Hudson landde, heeft een fanclub. Nog geen 24 uur nadat "Sully" veilig al zijn passagiers uit het gecrashte vliegtuig redde, heeft hij een omvangrijke fanclub op facebook. De piloot zou het toestel als laatste hebben verlaten, na nog twee controle rondjes door de cabine te hebben gelopen. Hier de opname uit de cockpit:

Dank aan Rob van Kerpel voor de tip.

Tags: Collins | GoodtoGreat

Japan staat bekend om een lange strategische adem; maakt niet uit hoe lang het duurt, het resultaat telt. Dat ze ook echte Good-to-Great leiders hebben wist ik niet. De CEO van Japan Airlines lijkt een echte:

Tags: Leiderschap | GoodtoGreat | Japan

Je doet je best om een aanwezig, maar dienbaar leider te zijn en je personeel vindt je de 2-na beste CEO (zie hier). Hoe goed je ook je best doet om je bedrijf op de voorgrond te stellen en jezelf niet te nadrukkelijk te positioneren (echt Level 5 dus), op het gerucht dat je ziek bent duikelt de koers van je bedrijf (zie hier), en als er een gerucht is dat je een hartaanval hebt gehad, daalt de koers weer met 10% en als je een brief publiceert dat het wel goed met je komt

stijgt de koers weer:

Dit alles bewijst mi twee dingen:

1. als je zelf je best doet om een dienend leider te zijn, maar je omgeving ‘hangt toch alles aan jou op’, kun je nog zo je best doen, maar gaat het nooit 100% lukken met dat Level 5;
2. mensen die beurskoerzen serieus nemen moeten zelf een keer langs de dokter.

Tags: Apple | GoodtoGreat

In zijn boek Good to Great heeft Jim Collins het over Level 5 Leadership: ‘servant leadership’. Dat gevoel bekroop mij bij het zien van dit filmpje over Steve Jobs die de gemeenteraad toespreekt. Je hebt een paar miljard en staat er (overtuigend) in een trui en jeans:

Tags: Apple | SteveJobs | GoodtoGreat

Een aardig boek is zojuist verschenen, The Leaders We Deserved (and a Few We Didn't), van Professor Alvin S. Felzenberg (Universiteit van Pennsylvania). In dit boek gaat Felzenberg niet simpel de rijtjes af van grootste successen (Lincoln?) en mislukkingen (Bush Jr.?), maar onderzocht de kwaliteit van alle Amerikaanse presidenten in een aantal categorien: karakter, visie, competentie, buitenlands beleid, economische politiek, mensenrechten en 'nalatenschap'. En wat blijkt? Degenen die het best overall scoren blinken op de volgende aspecten uit:

• Een helder doel voor ogen hebben ('Purpose'): “Nearly all presidents who earned a rating of great or near great articulated specific goals that they wanted to achieve as president.”

• Tegenslag is een leermoment: “All of he great and near great presidents emerged from conflicts and disappointments they encountered stronger and more resilient ten they had before. This is what made their previous ordeals transformative. All regarded these adversities as learning experiences, however painful. None emerged from such setbacks regarding themselves as victims. None were known to complain or whine—at least out loud or in public—about their private misfortunes.”

• Brede levenservaring: “Most great and near great presidents had multiple occupations, not all of them in politics, before coming president. Through the depth and breadth of their experiences, successful presidents learned how to relate to people in all walks of life.”

• Een natuurlijke nieuwsgierigheid: “Great of near great presidents remained curious all their lives about the world around them and about the cause of the problems they were called upon to solve.”

• Sterk gevoel voor integriteit: "Look for honesty (“doing what one said he would do, or explaining why unforeseen circumstances necessitated a different course”), courage (‘meeting adversity head-on, often at political or personal risk”), and integrity (“placing the interests of one’s office and one’s country ahead of personal convenience or interests, or those of one’s associates”)."

• Bescheidenheid: “Although confident in their abilities, successful presidents held their egos in check. All great and near great presidents understood that they would receive the credit for the achievements of their subordinates. For this reason they strove to find outstanding ones…including on occasion, former rivals and members of the opposition party.”

Klinkt als Mourkogiannis (Purpose) meets Collins (Good to Great) meets Peters (In search of Excellence). Is het dan toch waar?

Tags: Leiderschap | Purpose | GoodtoGreat | TomPeters | JFK

Ik moet eerlijk toegeven dat ik dat wel een prettige gedachte vind; veel mensen hebben niet genoeg ego. Dat blijkt uit het boek van David Marcum en Steven Smith 'egonomics: What Makes Ego Our Greatest Asset (or Most Expensive Liability)'; hun conclusie is:

surprising as it may sound, many people don’t have enough ego, and that leads to insecurity and apathy that paralyze cultures and leaders.

Voor een generatie die is opgegroeid met de idee dat 'ego' slecht is, een verademing. Marcum & Smith maakten het volgende diagram om ons beter te laten begrijpen waar de balans moet liggen:

Het deed mij meteen denken aan de Level 5 leaders van Collins (Good to Great), waar de echte leider een balans heeft gevonden tussen gepassioneerde gedrevenheid enerzijds en een oprechte bescheidenheid anderzijds. Van de leiders van de echt best presterende bedrijven (oa de Walgreens van deze wereld) kent niemand de naam of de foto, en toch outperformed zo'n bedrijf jaar in/jaar uit de echt grote namen!

Tags: GoodtoGreat | Ego