Vroeger kon je, als kind, zo bang zijn in het donker dat je dacht dat achter elke boom een ‘boef’ stond; erger nog elke boom en elke schaduw werd in het donker een boef.

In Nederland is er iets vergelijkbaars aan de hand; we schreeuwen dat het onveilig is we roepen om (nog) meer blauw op straat.

En natuurlijk worden er juweliers in Almere overvallen (maar waar niet?) en is dat niet te vergoeilijken, maar objectief gezien daalt de door burgers ondervonden criminliteit in Nederland al jaren (uit CBS blz 55):

En toch vinden we het steeds onveiliger. Kennelijk is er dus zoiets als ‘gevoels-veiligheid’ en ‘echte veiligheid’.

Ik heb het vermoeden dat we onszelf die angst (laten) aanpraten door de op TV voorbijtrekkende schreeuwerds en politieke partijen die wel-varen bij dit gevoel van de burger. Als je maar vaak genoeg iemand op TV ziet roepen dat het zo onveilig is, ga je het wellicht nog geloven ook. Nooit heb ik een journalist horen vragen waarom die persoon dat vindt en waar dat op gebaseerd is; waarschijnlijk papagaait die geïnterviewde weer een andere papagaai na!

Ik moest even denken aan een slaap-feestje van mijn dochtertje laatst: er begon één meisje te roepen dat ze bang was en voordat je het wist waren ze allemaal bang. Waarvoor wist niemand, maar het was eng.

Als we nou allemaal eens ophouden met te roepen dat het onveilig is en de media stoppen met van elk incident een heel item te maken, zijn we over 5 jaar over onze angst heen. Kijk naar dit prachtige verhaal van Frans Timmermans ‘Be like Jack Sparrow’ en nooit meer bang zijn!

Tags: Politiek | CBS | Statistiek | Veiligheid | Gedrag | TED | Media | TEDxAdam

Nu ben ik niet zo van Teleac, maar hun programma, De Bovenkamer, is zeer de moeite waard. Toevallig viel ik daar recent in een aflevering over het heelal waar Robert Dijkgraaf op begrijpelijke wijze uitlegt hoe het in elkaar steekt en hoe groot het is. Deze prachtige video probeert dat te visualisren:

Het verhaal van Dijkgraaf bij TEDxAmsterdam had ongeveer dezelfde strekking:

Tags: Dijkgraaf | TED | TEDxAdam | Heelal

Was gisteren met zo’n 400 anderen de gelukkige deelnemer aan TEDxAdam het event dat ‘in lijn’ met TED in de USA de wereld wil helpen verbeteren door ‘het verspreiden van ideeën die het waard zijn’. En dat waren ze; de verhalen waren bijzonder met oa Mabel van Oranje over ‘leiderschap’ (we often over-estimate what we can do in the short term, but we often under-estimate what we can achieve in the long run) en een prachtig verhaal van minister Frans Timmermans tegen de ‘makelaars van angst’ (keek u mee heer Wilders?) in onze maatschappij.

Voor mij was het verhaal van Rabbijn Soetendorp het emotionele hoogtepunt van de dag; het Charter voor Compassie kwam hier al eerder voorbij! Soms was het zwaar kraken in de bovenkamer: vooral bij Wubbo Ockels over ‘tijd als menselijk antwoord op zwaartekracht’ en Robbert Dijkgraaf over ‘zwarte energie en de oorsprong van het heelal’: hij wees op de ontnuchterende conclusie dat ons sterren- en planetenstelsel maar vier procent van het heelal vormen. De resterende 96% procent is ‘lege ruimte.’ Maar die lege ruimte is eigenlijk levend met protonen en andere deeltjes die spontaan ontstaan en weer verdwijnen. De lege ruimte breidt zich uit, steeds sneller. The future of the universe is literally dark. Gelukkig hebben we daarvoor nog wel even (een paar miljard jaar of zo).

Een geweldig slot was daar voor Bjarke Ingels, een jonge Deense architect, die de wereld bestormt met zijn talent, humor en energie:

De vraag die steeds nadrukkelijker blijft hangen: wat doe je zelf eigenlijk?

Tags: TED | Compassie | TEDxAdam